boodschapper

[boodschapper]

inzicht geeft uitzicht

[boodschapper]

het is een fijn gevoel, zo eens niets te voelen

[boodschapper]

Slaap, slapen, verslapt.

Zware oogleden ontleden Een ander leven dan het mijne Een samenloop van omstandigheden Die - geheel toevallig - uitdraaide op helemaal niets

Mijn verlangens bloeden Erger dan een pasgeboren kind Terwijl mijn focus vervaagt Tot een onbeduidend grijze tint

Wat overblijft zijn enkele prikkels Zachtjes glimmend in de verte Als vermoeide vuurvliegjes Net voor de storm ontbindt

[boodschapper]

zucht.

In een menigte lijk ik te verdwalen verbannen door mijn eigen tong. Door het bos van hun blikken vind ik mijn woorden niet meer terug.

Het is alsof het bewustzijn zichzelf steeds in de steek laat telkens wanneer het voelt dat het er echt gaat toe doen.

Uitademen is de enige remedie die zich nog durft aan te bieden. En daar blijft het dan ook bij: een diepe zucht.

zucht.

[boodschapper]

Ik deinsde zachtjes terug.

De vrijheid van het bestaan, is aan mij ontsnapt, verhuld in een waas, van dagdagelijksheid.

Soms is het tastbaar, in het holst van de nacht, maar dan komt het besef, dat wat ik vroeger was, niet meer mogelijk is.

De abruptheid van dit heengaan, is een mooie metafoor, voor de steile afgrond, die zich ontbond, toen mijn ogen zich openden.

Ik deinsde zachtjes terug.

Blijft de vraag, hoe ruimte te creëren, op de enige plaats vanbinnen, die nooit bewoonbaar was.

[boodschapper]

tijdreizen.

alles voelt aan alsof het al gebeurd is, alsof zelfs het heden zich afspeelt in het verleden.

[boodschapper]

onverschilligheid.

onverschilligheid maakte van mij een meester, op een moment waarop ik helemaal niet wilde heersen

[boodschapper]

nadenken.

Soms denk ik zo diep na dat ik vergeet dat ik aan het nadenken ben dan is mijn hele zijn bezig met het analyseren van zijn bestaan.

[boodschapper]

tot vrijdag.

Ik breek mijn mond open de woorden vliegen alle kanten op. kut. tot vrijdag, ma.

[boodschapper]

wndr.

I wonder, I wander.

[boodschapper]

no destination.

I travel but i dont have a desination it's not that I'm lost I just like switching stations.

[boodschapper]

downstream.

went upstream now we grown up time used to flow but then it dried up. fuck ‘m polaroids I ain’t on that faces fading where yo mind at bruh I’ve had it shit you dryin’ up face faded shit you dried up.

[boodschapper]

I’ll miss you.

now their faces’re all blurred and my thoughts are stirred and I didn’t get no sleep so now my eyes just hurt…

she said “I’ll miss you” and I’m sure she knew it hurt we hugged, said goodbye and now I’m stuck on these words

what’s the difference between ‘life’ & ‘reality’? what’s the use of this fractured duality?

I just want to smash some skulls and see if I’d feel better I just need to sell my soul to check if it still matters

the void is growing oblivion is gaping and soon all that’s left will be those words, scraping.

“I’ll miss you”.