Ne ara mutlu oldukta şimdi mutsuzluktan geberiyoruz?!?!...
I'd rather be in outer space 🛸
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Cosimo Galluzzi

Andulka
tumblr dot com
Alisa U Zemlji Chuda
Stranger Things

Janaina Medeiros
No title available

Discoholic 🪩
almost home
KIROKAZE
d e v o n
Keni
RMH
styofa doing anything

PR's Tumblrdome

if i look back, i am lost

⁂
hello vonnie

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Japan

seen from Canada

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Mali

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Singapore
seen from United States

seen from United States
seen from Romania
seen from United States
@brokenwingfirefly
Ne ara mutlu oldukta şimdi mutsuzluktan geberiyoruz?!?!...
Bahçemiz pek(hiç) güneş almadığı için bir bu çiçekler vardı, birde gül. Dedemin kuzeni bu gülleri kestirdi "zehirli bu çiçekler bahçe de olması doğru değil" diye.Kesilmesin diye ne kadar zehirli değil desem de dinlemediler. Gerçi adından da belli zehirli olduğu, ZAKKUM. Dediğime kim inanır ki. Asıl sinir olduğum konu. Büyük amcamların bahçelerinde bu çiçeklerden renk renk var. Adam bizim bahçedekilere taktı kafayı. Neyse ki annem geçen senelerde yeniden dikti bundan. Zehirli ama güzel...
Ne demişler, kendi düşen ağlamaz...
Mutsuz olsan yerinden kalkamazsın...
Rojbaş silav u rez
Aleyküm selam,hayırlı sabahlar
Keşke biraz yaşabilseydik bu hayatı...
üstünü çizemiyosan karalaa ✍"
Sayfayı yırt at...
Kalakalmışlığı bilir misin sen
Hani arafta dedikleri o yeri
Şimdi imtihanımın tam ortasındayım
Ne ileri gidebiliyorum
Ne geri dönebiliyorum
Şükrü erbaş demiş ya hani
Bir kapının önündeyim
Girsem suç gitsem ayaz
Tam olarak oradayım
Kalsam eksik,
Gitsem yarım...
sadece beni anlayan ve oldugum gibi kabul eden birine ihtiyacim var
Aynaya bak, o aradığını göreceksin.
Boşverdim…
Eskiden önemsediklerim vardı, bir şeyler için çabalardım, geceleri uyuyamazdım.
Şimdi?
Sabah mı olmuş, akşam mı… fark etmiyor.
İnsan bazen öyle bir noktaya geliyor ki, ne sevinç sızıyor içine, ne de acı.
Her şey düz bir çizgi gibi. Ne eksik, ne fazla.
Bir şeylerin değeri kalmadığında, sanki zaman da yavaşlıyor.
Sözler boş geliyor, yüzler tanıdık ama uzak…
Gülüyorum bazen, refleks gibi.
Boşverdim demek kolay… ama aslında ne çok şey birikmiş içimde.
Yine de…
Boşver.
Sen hiç ateş böceği gördün mü?
Aylar sonra, Merhaba.
Panoda şöyle bir gezinince birşey farkettim , buraya girince insanın üzerine bir karamsarlık çöküyor sanki. Buranın etkisinden çıkınca anlıyorsunuz bunuda tabi. Paylaşımların çoğunluğunun depresif olduğundan kaynaklı mı, yoksa içimizde bir yerlere dokunduğundan ve kaçtıklarımızdan burda bir yerde yüzyüze kaldığımızdan dolayı mı acaba?! 😏😏
Gamsız olduğunuz, boşvermeyi başardığınız müddetçe yaşarsınız bu rüyayı.... Pardon Hayatı.
Kalkamam dedim bu sefer, dağıldığım yerde kalırım; ama içten içe de biliyordum. insan bu, nelere alışır...
Terliklerimle gelseem sanaa diyor bir şarkıda, ben de aynı o şekil geldim. Herkese merhaba.
Karşınızda ki insanla aranızda ki oluşacak bağlılığı, birbirinize verdiğiniz değerin seviyesini, ne biz kendimiz ne de karşımızda ki o kişi belirler. O kişinin ve bizim eskiden hayatımız da olan ve bizde izler(kırıcı) bırakan geçmiş belirler. Yani o geçmişi biz ne kadar "geçmiş" diye tanımlasak da, aslında geçmiyor. Geçmişte bize iz bıraktığı gibi geleceğimizde de izler bırakmaya devam eder. Bu gün yarının dünü olacak, yarınında bulundurmak istemediğin kişiye bu günün de yer verme. Ve her insanın başka bir yüzü (yüzleri) olduğunu unutma....
Konunun çiçeklerle alakası yok. Aksine, daralmış kalbimi ferahlattı. Canlı canlı çok çok daha güzeller..😌
"Olmaktan korkmadığım, huzurlu hissettiğim yerdeyim; kendimdeyim. Ne kimseye karşı bir beklenti içine giriyorum, ne de kimsenin beni sevmesi için kapısına gidiyorum..."
"Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen da hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil. İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile.Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Ve bazen de öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynim de geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. ."