Kaç gün geçti artık kimse bilmiyor. Bizim bu işin özünde vardır 3. veya 4. günden sonra gün saymayı bırakmak. Gün sayma işini bırakan sanki yıllardır aynı gemide yol aldığını hisseder, üzerine de denizin o tuzlu ağırlığı çöker durur.
Yaşamak, yarına daha sağlam bir kafayla uyanmak daha da önemlisi çalışabilmek için martının sesini dost, denizin o tuzlu havasını da yemeğine katık bilmekten başka bir çaremiz yok. Denizin ortasında nereden geldiğini bilen fakat nereye gittiği hakkında en ufak bir fikri dahi olmayan bizlerin çalışmaya, çalışmaya ve daha çok çalışmaya ihtiyacı var.
Çalışmak, sistemin bir parçası olmak, bir topluluğa kendini ait hissetmek ne kadar müthiş birsey değil mi? Yoksa bu dorultuda mi büyütülmüştük. Toplumdan uzakta bir avuç insanın kendi içinde ayrı bir topluluk oluşturması denizde rüzgarın isteğine göre yol almalarının özgürlük vari bir yapısı var gibi geliyor değil mi?
Silah zoru ile çalışmıyorduk hiçbirimiz. Sadece birisi vardı ki babasının zoru ile getirilmiş. Sürekli mızmızlandığı ve bu konuyu her seferinde anlattığı için kimsenin bu durumu unutma gibi bir lüksü olmuyordu. Çocuğun hayalinin olması ve o hayale olan yolculuğun da bu gemiden geçememesi onun suçu değildi. Her seferinde hayali için direnmesi ve kendisine bir çıkış yolu bulmaya çalışmasi her seferinde kendisine hayran bırakıyordu. Hayalleri olan bir o çocuk değildi belkide fakat hayal kurmayı veya ben diyerek düşünmeyi bırakmayan tek kişi o çocuktu.
Gemi yarından ümidi olmayan, tek yapması gereken çalışmak olan her kuşaktan insanla doluydu. Hayatın rengini değiştirenin sadece mesai saatleri olması, her ayın sonunda alacakları maaşın miktarına göre mutluluk sahibi olmalarının tek bir sebebi vardı. Kimsenin tam olarak kendisine bile açıklamak istemediği ancak herkesin bildiği ve herkeste olan bir durum GEÇİM.
Gemidekilerin ayakta kalabilmesi demek limanda öpüp koklaștığı veya hasta yatağında veda ettiği annesi, babası, eşi veya çocuklarının da ayakta kalabilmesi anlamına geliyordu. Bu yüzden gemide çalışmaya karar verdiysen bir yanını karada bırakmak zorundasın. Bir ayağın her zaman karada olmalı ki ayağa kalkmak için bir sebebin olsun.
vaporwave
yousharknotpass
blakekathryn
titsay