O bir çiçek olsaydı eğer, gül olurdu şüphesiz. Herkesin en sevdiği, dikkat çeken, görünce dönüp tekrar bakılan bir gül. Kim ne yapsın ki gülün dibinde bitmiş bir gündüzsefasını? Bir güncük gösterir çiçeğini, ölür. Ama kimse bilmez, gündüzsefası gülünün dibinde öldüğü için mutlu, o buna bile razı. Gündüzsefası uzaktan izler sadece onu. Tek bir kişi bile odaklanmaz gündüzsefalarına güller varken. Kimse onu yaklaştırmaz sevdiğine. Gündüzsefası bilir bunu kimsenin yapamayacağını, yine de umut eder. Yaşama gayesidir bu. Gül onu görmez, gündüzsefası onu izlerken ölüverir. Gülün yanında her gün yeni çiçekler biterken gündüzsefasına başka gül gelmez.
Loading...
