nobody

[caponlar-blog]

yazmıyor muyum

yazmak için kalem gerek

biraz demek niye diye

biraz niye demek diye

niye biraz demek diye

demek biraz niye diye

yazmak için yürek gerek

biraz yürek yemek gerek demek

yürek yemek biraz gerek demek

biraz gerek yürek yemek demek

yemek biraz yürek gerek demek

yemek yürek biraz gerek demek

demek yürek biraz yemek gerek

yurek gerek demek biraz yemek

biraz yurek gerek demek yemek

yemek demek biraz yürek gerek

gerek demek biraz yürek yemek

yazmak için niyet gerek

[caponlar-blog]

Aklın kadar uzaklaşabiliyorsun ardında kalanlardan, ötesi değil.

  Çok enteresan şeyler okuyorum, görüyorum ve haliyle korkuyorum. Çok dikkatli davranmamız gereken günlerdeyiz diye düşünüyorum. Oyuna gelmemek için. Bir kez daha. Bu son kez olabilir belki, şimdi daha çok korkuyorum. Sevdiklerim, tanımadıklarım, sevebileceklerim, hatta sevmediklerim için. Yüzüne bile bakmadıklarım için bile belki. Belki değil, öyle. Yüzüne bakacak kadar insan olamasam bile, kendi içimde bir yerde, kimsenin yok olmasını isteyecek kadar da yitirmedim benliğimi.

Emek’in koltuğuna da sahip çıktık. mayıs’ın bir’ine de. Şiddetten kaçmaya çalıştık. Korkumuzdan değil. Eli silahlı katile gül vermeye çalışmanın mantıksızlığından. Ölümden. Pisi pisine ölümden. Aksi nasıl olurmuş, hakkıyla nasıl ölünürmüş bilmeden. Bok yoluna ölümden korktuk.

Şu gün gelme/ şuraya gelme vururum diyene gitmenin şehitlikle değil, şapşallıkla ilgisi var gibi geliyor bana, amacım saygısızlık yapmak olmasa da...

Gezi’de de, Gazze’de de birlikteydik. Birlikte direnişte, birlikte meydanda, hiç olmadı klavyedeydik. Çok gaz yedik birlikte. En çoğunu elbette sen yedin. Ama benim yediğim o gaz bi başkaydı. Başka başka gazlananlar, coplananlar da oldu elbette. Bildiğimiz inanmış gözler, bilmedik isimlerde çıktı karşımıza. Çoğunlukla da öldükten sonra. Kimi linç edilmiş, kiminin kısmeti ekmek. Ondört yaşında komaya giren bebelere dua etti bu allahsız gençlik aylarca. Yine de yetiremedi sesini, aymazlara.

Dün Lice’ydi, bugün Kobane. Dün Gazze’ydi, her gün Gezi!

Fikren hiçbir fark olmamasına rağmen gözümde. Fiziken baya farklı ama durumlar özünde.

  Gördüğüm, duyduğum, buralardan okuduğum kadarıyla bugün sokaklarda;

-- Rahatlıkla cirit atıp insan öldüren (ilk günden duyduğum rakam şu anda 14) devlet organları

-- Rahatlıkla cirit atıp, linç peşinde koşan kanıbozuk faşistler

-- Rahatlıkla cirit atıp, diğer manevi kutsallara saldırıp ortalık karıştıran üç kuruşluk maşalar

-- İsis tezahüratı yaparak insanlara saldıran molisler

-- Bir de Siz varsınız!

Ne kadar rahatsınız, ne yapacaksınız o sizin dışınızdakilere de kalmış gibi görünüyor bu ortamda.

  Nerede, neyin yanında, (farkında dahi olmadan elbette) kimin iplerinin ucunda durduğunuza karar verirken umarım anlık gazlarla değil, fizikteki hız ve hareketi birleştirerek en ince kağıdı kılıç gibi kullanabilen bir Ninja kadar kurnaz şekilde karar alabilir, ona göre davranabilirsiniz. 

Ortalığın böylesine karışması kimlerin işine geliyor, kar topu gibi büyüyen bu çığ hangi an, nasıl bir ivme kazanabilir, tüm bu olup bitenler bizi bir anda hangi konumlara sokabilir...  

Tüm bunları çok iyi düşünmek gerekiyor bence. Herkesin iki değil oniki düşünüp bir hareket etmesi gereken bir süreçteyiz. Lütfen dikkatli olunuz.

  Güç sizinle olsun.

please watch!

http://www.youtube.com/watch?v=wHkk9vCFI3o

[caponlar-blog]

diğer yarım

dostlar, romalılar, genşler!

yolun yarısını şairane bir hesapla geride bıraktığım bu mübarek gün telefon, mesaj, mail, facebook ve benzeri ortamlardan yolladığınız güzel dilekler, iyi niyetler ve çeşit çeşit sevgiler için binlerce teşekkür!

Herkese tek tek cevap veremiyorum taktir edersiniz ki ama hepiniz için aynı güzel dileklerin bin katmerlisi diyorum. 

Yarılamışken yolu türlü muhasebeler yapıp üç iç hesaplaşmada boğdum kendimi bir komodin çekmecesinde, bana mısın demedim kendime paralel geçince. Evrene sonsuz diye bakıp, her günü sonmuş gibi yaşamaya çalışırken elimiz ayağımıza dolanmıyor da değil zaman zaman. 

Kırdıklarım, kızdırdıklarım, canını sıktıklarım hatta küstürdüklerim kişisel algılamasın lütfen. Sorun sizde değil bende! Şaka lan şaka! Haketmişsinizdir kesin, çürüyün amk!

Şöyle kuşbakışı bir fotoğraf çeksem geride kalanlara, bir mal varlığımı listelesem dedim... 

Az ama öz dost, binlerce post

Bolca öfke, nedeni tabii ki kabullenememe

Farikası kendinden menkul icadım Japonlar, 

şizofren varlığıyla her geçen sene eklenen ve büyüyen yeni Japonlar

yarım kalan gururum Size

organik ve iyi niyetli bir girişim olarak FestFood,

bitmek bilmeyen fakirliğim

yılan hikayesine dönen projelerim,

yakında çıkacağını düşündüğüm kitaplarım

''aha la, milyonerde küfreden çocuk'' akabım,

mutlak bir inançla sarıldığım yeni bir app,

dirayetli bir karaciğer, 

yılmadan direnen bir akciğer,

artık Lice'yi de gören bir hoşgörü ve empati,

mutluluk kaynağım, oğlum Jimbo

hayatımın sonuna kadar unutamayacağım haziranikibinonüç,

dört yılda onaltı bahar yaşatan bir sevgili,

karnında altı aylık çocuğumuz,

bu ülkeye karşı kalmayan umudumuz,

ama dünyanın büyüklüğünü hatırlıyor oluşumuz

içim böyle kararırken dahi gülüşüyle çicek coşturan sevgili (evet bunu saymıştım ama aşk...)

binlerce dansöz, 

herkese söyleyebilecek bi iki söz

sevgiyle bakmaya çalışan bir çift göz

bolca kullanılmış kağıt, tükenmiş kalem

çöpe giden binlerce fikir

''beni anlamıyorlar yea'' diyen bir kibir

aşındıramadığım yollar

ve huzur vaat eden ufuklar ile geçti ömrün ilk yarısı.

şimdi sıra diğerinde.

Taze ufukları keşfetmede

güzellik ve sevgiyle...

minnetle.

[caponlar-blog]

Bayrakları bayrak yapan imalatçı abilerimize selam olsun.

Herkesin bir fiyatı vardır demişti bir filmde birisi. 

Kıblesi Franklin, seccadesi külçe altın olanlar için doğru bir önerme tabii ama tüm genellemeler gibi bu da hatalı bir yerde.

Lakin bu özlü sözde asıl anlatılmak istenen, herkesin bir zayıf noktası vardır kısmı sanırım. Ki bunun haklılık payı çok daha yüksek gibi. 

Kendini kömüre makarnaya satmamakla övünenler arasından 

kemalistler atatürk ve bayrakla, 

ulusalcılar anti kürtçülük ve bayrakla, 

kürtler biji serok apo ve anti atatürkle

muhafazakarlar allah ve peygamber kelimeleri,

paralelciler hocaefendi ve fethullah hoca kelimeleriyle

cehapeliler kurduğunuz iki paragraftan uzun herhangi bir önerme ve bayrakla teslim alınabilir, ikna edilebilir, rahatlıkla manipule edilebilir zannımca. 

Yani sevgili kardeşim, 

herkesin bir fiyatı, bir bedeli, bir ederi var aslında.

O bayrağı bayrak yapan imalatçı abimizin de vardır elbet, 

bastırırsın fazladan yüzlirayı istersen mor bayrak üretir sana.

Bastırırsan birkaç bin lira daha, eminim hacıyatmaz bayrak bile yaparlar. 

Kimse ne indirebilir, ne yere serebilir. 

Yapar mı yapar abi, durup düşüneceksin iki dakika Türk dedin mi, her şey beklenir. 

Şimdi benim güzel kardeşim, 

Camiye ayakkabıyla giren, yetinmeyip içki içen,

Çadırlarda uçaksavar mermileriyle grup sekse koşan,

Kabataşta zincirleriyle s&m fantezini başörtülü bacılarımıza uygulayan 

çapulcusu, teröristi, dış mihrakı, ahlaksızı, edepsizi, onun bunun maşası olan sendin değil mi?

Bendim de tabii aynı zamanda, ondan kaçmıyorum. 

Halkın yüzde 60ından fazlası seni beni böyle gördü, duydu değil mi?

Berkin Elvan teröristti, Türk bayrağı örgüt propagandasıydı değil mi?

Ve sen zeki, okumuş, aydın, entelektüel güzel arkadaşım, 

sen Gezici arkadaşım, geçen sene #Licedekatliamvar diye omuz omuza yürüyordun değil mi o kürtlerle Kadıköyde, İzmir'de?

devletin faşizmine ilk kez yakından şahit olduğun için on gün kadar.

Bugün unuttun tabii o günleri değil mi?

Sen Geziye gelmeyen ama olayları idrak eden arkadaşım

Ötekini camiden, içkiden, seksten yakalayan, seni de bayraktan yakaladı anında değil mi?

Mor ışık gören sivrisinek gibi, yapıştın kaldın öylece albayrağı duyunca. 

'Kürt' var işin içinde, 'terörist' var, 'bayrak' var. 

Daha ne duruyorsun amk, helva yaksana!

O bayrak şehitleri temsil ediyor, elbette anlıyorum bunu. 

O bayrak şehitleri olduğu kadar dirileri de temsil ediyor mu o kısmı tam anlamıyorum yalnızca. 

Bir karışını vermeyiz dediğin kutsal toprakların parsel parsel satılıyor ama bunun adı kapitalizm olduğu için sorun yok. 

Başbakanın övüne övüne ''ülkemi pazarlarım'', başka bir bakanın ''babalar gibi satarım'' dediğinde sesin çıkmıyor.

Satmadık taş, ağaç, orman, alan, deniz, plaj bırakmadıklarında sorun yok, satmadık kamu malı bırakmadıklarında sorun yok 

ama o topraklar kutsal diye adam öldürmenin derdindesin değil mi canım kardeşim?

Çünkü ülke toprağı dediğin öyle bir şey işte. 

Böyle birileri almak istediğinde onu, torbaya çuvala koyup götürecek sanıyorsun.  

Alan olursa da kolunu bacağını kırar, amınakoyarız diyorsun. 

Ama işte öyle olmuyor o işler canım kardeşim. 

Kendi memleketinde paçasının sıktığı her şeyi ali babanın çiftliğinde rahatça yapabilen gavur yatırımcı geliyor.

Üç kuruşa satın aldığı madeninde, fabrikanda, arazinde karın tokluğuna seni beni çalıştırıyor köle gibi. Gerçek köle gibi hem de. Ölüyor da o insanlar orada, kaderinde vardır deniliyor üstlerine beton dökülüyor, 

Ölü mü diri mi gözünün yaşına bakmadan…

Bu milletin amınakoyacaz diyen adamlar, bu milletin amınakoyuyor gerçekten. 

Senin benim üç kuruşluk vergi borcumuz var diye banka hesabımıza kadar el koyan devlet onlardan gelecek milyarlarca doları affediyor, üstüne teşvik veriyor, sırtını sıvazlıyor. 

Anadolu ihtilali yapmış oluyor. 

Yaşasın vatan, millet, sakarya. 

Elin iranlı hırsızı beşikteki bebeğinin torununun rızkına kadar çalıp, bayrak önünde poz veriyor

faşist katili polislerle birlikte bayraklı poz veriyor

biz de bunlarla gurur duyuyoruz elbette. 

Bayrak önemli tabii. Kutsal bunlar, kutsal.

Çok düşünme, çok sorgulama.

Kutsal de geç, itaate devam.

Allah baba zeval vermesin kıymetli devletimize

ki daha nice destan yazsın polisimiz.

Nice zafer elde etsin askerimiz, 

bir de unutmadan daha verilecek şehitlerimiz var o toprakları savunacak. 

Savunalım ki, devlet babamız pazarlayabilsin rahatlıkla. 

Kelepir gitmesin sonuçta. 

Sen penguen diye aylarca dalga geçtiğin adamların sana sunduğu ilk görüntüde ortalığı yıkmaya hazır kıta bekle.

sorgulama fazla.

itaate devam.

Sen bayrak olarak bir tek kendininkini kutsal gör

İnanç olarak bir tek seninkini kutsal gör. 

Fikir olarak bir tek seninkini geçerli gör.

Öleni kütüğüne, direneni elindekine göre yargılamaya devam et. 

Bayrak inmez, vatan bölünmez!

Bir de son olarak… 

Istanbul'un göbeğinde, binlerce kamera önünde elinde bayrak tutanı terörist diye yaka paça alanı

döveni, gaza boğanı anlıyorum da, 

Lice gibi bir yerde, Hava Kuvvetleri Komutanlığına bir sivilin nasıl girip de, 

o bayrak direğine nasıl tırmandığını ve o bayrağı nasıl indirebildiğini anlamıyorum ben, anlayabilen beri gelsin.

Kimse bana yiğit kürt savaşçıcı martavalı da okumasın. 

O yiğitlerin hepsini istedikleri anda vuruyorlar keklik gibi. Defalarca gördük benzerlerini. 

[caponlar-blog]

Bir meridyenin farklı dakikalarında yer alsak da seninle zamandır asıl alan, ruhumuzu darağacından

[caponlar-blog]

tavrım net.

birmayıs'ta da aynısını söyledim, şimdi de tekrar ediyorum.

Yirmibeşbin katil, ellizırhlı araca karşılık sokağa dökülmek, 

erken gelen intihara gülümsemeye çalışmaktan farksız bana göre.

Hele ki planlı, organize, kararlı, istikrarlı bir topluluk olmadan. 

Eğer ki #Gezi, bir ruhsa gerçekten, mekanın önemi yok. 

Karaköy'de, Kadıköy'de, Kuğulu'da, Bostanlı'da, nerede olursan ol. 

Savaşarak değil sevişerek, gülümseyerek. 

Deliyle deli olmaya çalıştığın sürece işin bir esprisi yok.

Dışarıdan güdümlü, yazgısı başkalarının dilinde, elinde...

Taksim'e, #Gezi'ye insanları davet eden sanatçıyı, politikacıyı da anlayamıyorum.

Ne istiyor, ne bekliyorsunuz? 

Yarın vurulacakların, öleceklerin vebali sizin de boynunuza,

katillerin olduğu kadar farkında değil misiniz bunun?

Üstünden sebeplenmeye çalışacağınız daha kaç kişinin

vurulması, ölmesi, ezilmesi, dövülmesi gerekiyor?

Facebook profiline siyah kurdele taktıkça, birkaç ünlemli ABV yazdıkça değişmiyor yazgımız.

Onların dilinden konuşmaya çalıştıkça,

'fıtrat'ın içinde mahkumsun yaşama ve ölüme. 

Ne zaman kendi dilinizi, kendi tavrınızı, kendi duruşunuzu koymaya başlayacaksınız artık?

Ne zaman göreceksiniz ki, #Gezi bir metafordur yalnızca, bir simgedir, 

mevzu üçbeş ağaç değil, bir park değil, bir mekan değil.

#Gezi bir ruhtur ve o ruh özgürlük demektir. 

Özgürlük yanıbaşımızda, özgürlük içimizde. 

Her şey kafamızın içinde.

Ve kimse, kafamıza giremez bundan böyle.

Giremesek de, göremesek de, gidemesek de 

#Gezi bizimdir, bizimle kalacaktır.

Biz alternatifler geliştirdikçe, onlar çözümsüz kalacak.

Biz yeni yerler, yeni söylemler, yeni duruşlar geliştirdikçe

onlar çaresiz kalacak.

O sebeple katilin karşısına değil, arkasına geçmeli

Yanından yürümeli, başka dilde direnmeli.

#BudahabaşlangıçMücadeleyedevam

[caponlar-blog]

Bunu onlara müstehak gören sizsiniz!

İsimlerini dahi açıklayamayan, kaç kişi olduklarını gizleyen, 

isyanını dile getirene tokat atan siz, tekme atan müşaviriniz, 

tomasıyla gazıyla saldıran kolluk kuvvetleriniz, 

pantolonunun ütüsü bozulmasın diye uğraşan bakanınız,

yaptığı her açıklamayla kanımızı donduran bir başka bakanınız, 

kılını kıpırdatmayan diğer bakanlarınız, 

mecliste olayın riskleri konuşulurken uyuklayan, 

konuyu gereksiz bulan, 

önergeyi tıkama olarak gören vekilleriniz, 

Somalidekinin kaderini değiştirmek için koşarak giden 

ama Somadakileri kaderlerine terkeden işadamlarınız, sanatçılarınız, 

aydınlarınız, basınınız, eşiniz, dostunuz...

hepiniz bunu müstehak gördünüz onlara be! hepiniz.

Oy uğruna ölüme gönderdiğiniz adamların cenazelerinin yasının tutulmasına, 

insanların isyanına, üzülmelerine bile izin vermediniz. 

sorumluların peşine düşmelerini, isimlerini istemelerini ahlaksızlık olarak gördünüz.

Bunları duyurmak isteyen basını engelleyip, 

yakınlarının haklarını savunmak isteyen avukatların kolunu bacağını kırarak göz altına aldınız.

İnsani olmayan şartlarda, 

hiçbirimizin gerçekten daha öncesinde bilmediğimiz koşullarda, 

karın tokluğuna, toki borçlarına çalıştırdınız.

Yalnızca birinizin sağ koluna taktığı saatiniz, 

göçükte kalan yediyüzünün bir aylık maaşına bile denk gelmedi 

ama hak gördünüz bunu onlara.

Fakire dağıtılacak kömürü zengin mi çıkaracaktı dediniz. 

Mitinginize gelmezse işten atmakla tehdit ettiğiniz, 

ekmeğini size göstereceği sevgiye bağlı kıldığınız o insanlara, bunu siz reva gördünüz.

Kaderlerinde var bu ölümler, bu katliamlar dediniz. 

Olur böyle şeyler, uzatmayın diye üstelediniz. 

Fıtrat dediniz, takdir-i ilahiye, ulvi kudretlerin ardına saklanarak sorumluları bertaraf ettiniz. 

Şehit diye paye vererek insanların kendilerini gururlu ve iyi hissedeceklerini düşündünüz.

'Bunlara müstehaktır' demeyen siz,

dilinizden o bir türlü dökülemeyenleri 

her hareketinizle gözlerimizin önüne serdiğiniz 

fikirleriniz ve  niyetinizle, defalarca tekrar ettiniz.

  Üstelik, itiraz ettiğimiz her seferinde suratımızın ortasına yumruğu yiye yiye yine özür dileyen olduğumuz olaylar silsilesiyle 

bunlara müstehak mıyız sorusunu soran bizlere, 

kendi içseslerinizi yansıtmanızdan başka bir şey değil yozdil ya da yazgulunu yermeniz.

Biz, 

patronunuz olarak,

temsil ettiğiniz millet olarak, 

sizi seçip yetki verenler olarak 

sizi kapıya koymanın derdindeyiz aslında

aynı söylediğiniz gibi aydın doğana

deniyoruz da bunu bir süredir

ama ceketini cübbesini ilikleyenler yok bizim karşımızda.

somalılar olarak, roboskililer, reyhanlılar olarak, ali ismailler, çocuk gelinler olarak,

hakkı sömürülenler, kandırılanlar, soyulanlar, susturulanlar olarak, özgürlüğü elinden alınan,

ağzını açtıkça yumruk yiyenler olarak, 

sizi kapının önüne koyma derdindeyiz, bir millet olarak.

Bizi müstehak gördükleriniz için.

Haketmediklerimizi verdiğiniz, hakkımızı gasp ettiğiniz için.

Bizi kendimize düşman ettiğiniz için.

[caponlar-blog]

faşizm vs yılmaz özdil

dün aynı havayı solumaktan nefret ettiğin insanlardan beşyüzüydü ölen.

hani şu akapeye oy veren.

hüloğ diye dalga geçtiğin, 

o, 

götünün kılları!

''Aptallıkları yüzünden seni/beni akapeye mahkum eden, zeka yoksunu, avam, cahil, beyni uyuşturulmuş halk.''

Her toplu taşımaya bindiğinde karşına çıkan 

ama ya çantana ya bakışlarına dikkat etmen gerektiğini düşündüğün kişilerden 

sayısı ve kimliği bile açıklamaya değer bulunmayan en az beşyüzkişi.

Aynı ortamda bulunmaktan pek mutlu olmadığın, anlaşamadığın, 

ayrı ahlak anlayışına, ayrı düşünce yapısına, ayrı inanca sahip olduğunu düşündüğün, o insanlardan. 

Hani aslında pek de sevmediğin o insanlar. 

Tüm gün küfür ettiğin, metroda ya da internette bir örneğini gördüğünde yerden yere vurduğun, 

tüm nefretini kustuğun, onlar olduğu sürece asla gerçek huzuru bulamayacağını düşündüğün 

ve bunu benzer kelimelerle, çeşitli ortamlarda söylediğin, halk.

Manisa mitinginde en ön sıradaydı belki onlar. 

Ve sen ekran başında dalga geçip, küfrediyordun onlara. 

Başlarındaki barete de belki, elindeki sahte çarşı bayrağına ya da boynuna doladığı flamaya ettiğin gibi tıpkı.

Beşyüz madenci gitti, 

artık aynı havayı solumayacaksın onlarla daha fazla.

Ama onlar gidince, 

o insanlar ölünce gerçekten 

iyi hissetmedi hiç kimse. 

O kusulan nefret öyle değilmiş belki de.

Yılmaz özdil, 

birçoklarının içinden en az bir kere geçirdiği, arkadaş meclislerinde 

belki sosyal medya sitelerinde paylaştığı bir düşünceyi dangalakça 

- belki yalnızca patavatsızca - televizyon ekranlarında kullandı.

 Urganı eline kapan, darağacına yol aldı bile çoktan. 

Asılacak bir adam, hem de ekranda tüm o kaka şeyleri ağzından kaçıran.

Ne yazık ki, geziden bu yana kesintisiz her daim çalışan empati silahınız 

buraya gelince friendly fire'da tıkanıyor ve yalnızca akape seçmenine ateş alıyor. 

O da her yerinden yağ akan sulu sepken bir riyayla. 

Kandilde simit dağıtıp, Kuran okuyan, 

gaz atana kitap okuyup cop vurana gitar çalan 

sevecen ve iyicil devrimci maskesi,  

kendinden olana asla gösteremediğin anlayışla parçalanıyor suratında.

''ayı yavrusunu severken öldürürmüş, bizimkisi o hesap.''

ve sen, 

bu vahşi katliamın faillerinin peşinde, 

hükümetin yakasını ellerine almak, 

şirketi yönetiminden sarsmak isterken 

bir kez daha sıyrılıyorlar avuçlarının içinden.

İktidarın sahibine, 

olayın sorumlusuna saplamaya çalıtığın oklar işlemedikçe, 

çevirip yanındakine 

sırf saplayabildiğin için saplamak 

salt zafer elde etme çabası mı, muhatap bulamama kaygısı mı bilemiyorum.

Yoksa sırf doğru bildiğini söyleme inancıyla olsaydı söylendiği gibi

sokaklarda seni öldürmeye çalışanlara da gösterebilirdin belki öfkeni 

ama orada sürekli riyakar bir iyi niyetle almaya çalıştın istediklerini, 

suratında müztehzi bir gülümsemeyle. 

oysa hüloğ diye sokaklarda eğleniyor, 

hangi uzvun kılı olduklarına dair yapılan yorumlara her gün bir yenisini ekliyordun.

çok geçmişte değil seçimlerin hemen ardından 

oy verenlerin hepsinin zekalarından, karakterlerine, 

aile durumlarından, eğitimlerine kadar her şeyi analiz adı altında yerdiğin, '

'iyi ve kötünün savaşında'' kötü tarafta yer aldıklarına kesin gözle baktığın 

ve hatta yok olmasını istediğin onlar, 

artık yok. 

şimdi sen onların yasını tutarken bile ''en iyi yas tutan'' olmanın peşine düşüp, 

en çok üzülenin, tek gerçek üzülenin, halden anlayanın tabii ki sen olduğunu haykırıyorsun dört bir yerden.

maden, işçi, iş güvenliği gibi kanunların tüm mevzuatını değiştirmeye haiz 

ve görüş bildirmek için tek geçerli mercii olduğunu 

parmağını suratımıza sallayarak anlatmaya devam ediyorsun elbet 

her gün, 

her dakika.

En faşist kim yarışması yapılsa eminim demokratlar muhafazakarlarla kafa kafaya yarışır.

''Ancak benim doğru olduğunu söylediğim şekilde üzgün bakacak, 

belli açılardan fotoğraf vereceksin.

Yalnıca belli yerlerde bulunacak, 

dediklerimi yiyip, söylemediklerimi içmeyeceksin. 

giydiğin kıyafetin renginden göz yaşlarına, 

koluna taktığın çantadan paylaştığın fotoğrafa

hatta yaptığın bağışa kadar 

her şey ama her şey bir tek benim söylediğim şekilde olmalı. 

Yalnızca benim çizdiğim çerçeveler dahilinde tutabilirsin yasını. 

Bir santim dışı değil. 

Şimdi birlikte tekrarlayalım:

Ben, 

Demokrat

Özgürlükçü

Eşitlikçiyim.

ve yılmaz özdil faşist.'' 

çünkü bu yazıyı okuyan, akape karşıtı, gezici, kendini tehdit altında hisseden, özgürlüğünün elinden alındığını, kurtulması gerektiğini düşünen beş kişiden en az üçünün hiç değilse bir kere içinden geçirdiği cümleyi sesli dile getirdi.

önce kendine riyakar olmamalı insan,

ondan gayrısı hep yalan.

[caponlar-blog]

Bencillik; canınızın istediği gibi yaşamak değil, başkalarından sürekli kendi istediğiniz gibi yaşamalarını talep etmektir.

olm topluca kafayı yedik bence sonunda.

eylem ve eylemlilik hali bile birilerinin tekelinde, nasıl bir biat bilinci yaratılmış, nasıl bir erk düzeni kurulmuşsa...

bir yandan kimse bir şey yapmıyor diye dövünüyoruz, öte yandan herhangi bir şey yapan, yapacağını ilan eden herkesi dövüyoruz. ‪

#‎pozitif‬ bana göre kendi adına yılın hareketini yapmış, ‪ #‎şahenki‬ at bi kenara, hani o hepimizin sevdiği #pozitif yapmış olsaydı avuçlarımız patlayana kadar alkışlayacağımız bir hareket.

koca ay boyunca yapacağımız her etkinliğin gelirini bağışlıyoruz demiş. (ne kadar ciddi bir hareket olduğunun bilincinde miyiz bilmiyorum ama?) ne kan emiciliklerini bıraktılar, ne sahtekar oluşlarını, ne adiliklerini adamların bu açıklamadan sonra. Neden? Çünkü bağışlayacaklarını duyurmuşlar, gizlice yapmak gerekiyormuş. ‪#‎izzetçapa‬ gavur bir yemek sanatçısının tasarladığı madenci konseptli, ‪#‎soma‬ hashtagli bir yemek tabağı resmini basmış, paylaşmış. vay efendim böyle yas mı olurmuş, herkes yas tutmasınmış, gerzekçeymiş, bilmemneymiş. Pavyoncuymuş adam, oralıymış, buralıymış. yüzüne kara boya sürünce oluyor ama yemek tabağı yaparsan olmuyormuş yani, bunu öğreniyoruz. bir arkadaşım gelirinin bir kısmını ‪#‎somaya‬ bağışlayacağını açıklıyor, ne kadar kısmını diye soruyorum, geriliyor anında. çünkü en az elli kişi cümleyi kurduğu anda tokat atmaya çalışmış bile zaten aynı yerden, benim de niyetimden şüphe ediyor. ‪ #‎reina‬ bu gece kapılarını #soma için açıyor, gelirini #somaya bağışlıyormuş, vay efendim böyle düşünce mi olurmuş, böyle bağış mı olurmuş? neden olmasın efendiler? bu adamlar bu mekanı açmayacak mı sonunda,? Açacak. O gece boyunca insanlar para harcamayacak mı? Harcayacak! Bu adamlar da, biz bu paraları verelim arkadaşlar #somaya bir yardımımız dokunsun demiyor mu? Diyor! Nesi kötü bunun? İki çocuğun daha okul masrafı çıksa, beş ailenin kiraları ödense fena mı olacak? Yok, onlar pr yapıyor çünkü. Kimin tekelinde bu yardım işleri ya bi söyleyin bana? 'Milli yas' ilan edilmiş, bayrak indirmek ve meclis tatili dışında bir işe yaramıyor, bir de eğlence sektörü katili, anladığım öğrendiğim kadarıyla. Ama televizyonlar da eğlence programları devam, diziler devam, fabrikalar devam, hayat devam, her şey devam. Herkes işine gücüne gidiyor, para kazanmaya devam ediyor ama müzik sektöründen para kazanıyorsan yassah kardeşim! Çünkü müzikten tek anladığımız göbek atmak sanıyorum. Bir tek müzik yasak, dışarıda eğlence yerleri yasak, gece hayatı yasak. yas çünkü bir tek gece hayatına var, bir tek müzik sektörüne var, resmi de yasak edelim tam olsun efendim diyeceğim gerçi izzet çapa örneği var elimizde zaten. yardım etmek de yasak. yani yasak değil ama birilerinin tekelinde anladığım kadarıyla. bahsedilen kriterlere uygun olman gerekiyor, yüce kurulun uygun bulması gerekiyor seni. Ayşe Arman, Soma'ya gitmiş, neden Prada çantası varmış. Ne yapmasını bekliyorsunuz kadının? Gidip köprü altından ucuz çanta mı alsın kendine? Sen neden kotla gidiyorsun diyor mu kimse sana? Neden siyah takım elbise giymiyorsun diyor mu? Kadının defaultu bu işte, ne yapsın başka. Açmış dolabı, çıkarmış çantasını, takmış koluna gitmiş oraya. Gitmiş mi? gitmiş! Konuşmuş mu? Konuşmuş! Haber yapmış, insanların görmesini, okumasını sağlamış mı, bilgilendirmiş, dikkat çekmiş mi? Evet. O zaman sanane arkadaşım ne giydiğinden? Tayyip kızınca kıyafetine sorun oluyor da, sen kızınca nasıl olmuyor? Ne farkınız var ya onlardan? Sürekli milletin yediğine, içtiğine, giydiğine, taktığına karışıyorsunuz? Ulan birkaç ay önce bu yüzden sokaklara döküldüğünü söylemedi mi herkes? Herkes kendi kavgası için değil miydi sokakta? Kimi içkisi için, kimi mini eteği için, kimi özgürce sevişip doğurmamak için.  Yani özünde kişiliğine karışılıyor diye orada değil miydik hepimiz? Neden şimdi aynı boku yiyor herkes? Ve nasıl hala kendini haklı görebiliyor bu konuda?

Bencillik; canınızın istediği gibi yaşamak değil, başkalarından sürekli kendi istediğiniz gibi yaşamalarını talep etmektir.

Oscar Wilde

[caponlar-blog]

ötekileştirmek

Ben ötekileştiriyormuşum,

ben aşağılıyor,

ben hor görüyormuşum diye bu adamlar akapeye oy veriyor diyorlar.

O yüzden kaybediyoruz diyorlar.

Benim onda birim kadar üzülüp ağlamayan,

benim kadar sokağa çıkmayan, gaz yiyip ölümlerden kaçmayanlar.

O aşağıladığımı söyledikleri insanlar için çıkıyorum oysa en çok sokağa.

Onların yasını tutuyorum yalnızca.

Sen hiç Galata’dan, Nişantaşı, Moda’dan,

Bostanlı ya da Tunalı'dan ölü çıktığını duydun mu?

Ben duymadım.

Tecavüze uğrayan da,

madene gömülen de,

yüzüne yumruğu yiyen de hep kendi seçmeni.

Ve bunun için beni suçlayan,

hala benim aşağıladığımı söyleyen de ya akapeli,

ya da tabii cehapeli.

Boğulun hepiniz istiyorum.

Bokunuzda boğulun, milletin tükürüğüyle boğulun,

bir avuç suda, bilimum ırkların dölünde boğulun.

Ve unutmayın!

Bu millet, ne kadar ağırbaşlı ve naif olsa da,

sonunda bir vurur ki suratınızın ortasına,

ne meclisi kalır ne vekili.

İnanmazsanız tarih kitaplarınıza,

inanmazsanız geçmişte deneyen emperyalist atalarınıza sorun.

[caponlar-blog]

en az iki kişiyle oynanan eski götkürk key'fganesi

türkçeden bihaberin yazar

konuşamayanın medyatik, çok konuşanın 'aydın' 

cahilin küstah, sahtekarın işadamı,

yalakanın bürokrat, yalamanın zengin, yalancının vekil,

hırsızın, katilin haşmetmeap

ve hepsinin birden şakşakçı olduğu bi coğrafyada,                                      

bugün de hayattayız ya

allaha şükür.

[caponlar-blog]

1 Mayıs çağrısı!

Bundan tam otuzyedi sene önce bir mayıs, yine bir pazardı. bugün yirmisekiznisan pazarken aklıma geldi.

tam olarak bugünlerde tatlı heyecanlar, coşkularla paranoyalar aynı anda resmedilirken evlerin duvarlarına,

hiç kimse tam olarak nasıl bir oyunun figuranları olacağını göremiyordu. oyunu kimlerin yazıp, kimler tarafından yönetildiğini göremediği

gibi. 

beş şubattan beri iki solcu oluşum arasında giderek gerilen ortam provokasyona açık hale getirirken meydanı; 

o otuzsekiz kişi isimlerinin cumhuriyet tarihinin başka bir karanlık sayfasına yazılacağını, 

başka bir kahpe planına kurban gideceğini, ebedi failimeçhulüne kurban giderek 'kahraman' olacağını bilmiyordu henüz

provokasyon olma ihtimali söylentilerine karşı çocuklarıyla gitme refleksini geliştirmelerinin izahıysa 

başka bir failimeçhul düşüncenin yorumu olabilirdi ancak.

yaşı benden büyük failimeçhul katliam, taraflarda yarattığı baskıyla birlikte değişimi de olanaksız kılmış bunca zaman. 

aktörleri, yöntemleri, etkileyiş spektrumu farklı olsa da sergilenen karakterler tamamen aynı çünkü hala.  

bugün içinde bulunduğumuz psikozun tamamen aynı oluşu başka türlü açıklanamaz.

fikrine sahip çıkmak isteyen, özgürlüğünü isteyen herkesin 1 Mayıs'ı Taksim'de kutlamak hakkıdır elbet.

Ancak bayram olması gereken, hatta bayram olduğu bilinen bir günün iletişiminin

katledilen otuzsekiz can, katilleri bile yakalanmamış olan otuzsekiz can üzerinden yapılıyor olma çabasını da anlamıyorum.

olaya şehitler, ölenler, cesetler, cinayetler üzerinden baktığınız ve söylemlerinizi bu düzlem üzerinden oluşturduğunuz sürece, 

işi yokuşa ta en baştan süren, provoke eden, olay yaratmaya, gerginlik çıkarmaya hazır bekleyenlerin ekmeğine yağ sürüyorsunuz 

yalnızca. üstelik gereksiz sonuçlara yol açacağı baştan belli olan, ayakları yere basmayan bir inatla!

Çünkü hepimiz biliyoruz ki, Taksim'e çıkamayacaksınız. 

Hepimiz biliyoruz ki, ''kalkan olamayacak'', 'kurbanlar' arasında bulunamayacaksınız, kostümünüz ve kimliğiniz dolayısıyla. 

Hepimiz biliyoruz ki;

Harbiye ve Osmanbey'de tomalara saldırıya başlayacak

tarlabaşı bulvarında göstericiler havai fişeklerle polise karşılık verecek

kimliği meçhul polislerce orantısız güç kullanıldığı için onlarca insan yaralanacak,

içlerinden bazıları hayatta kalma savaşı verecek, 

tüm dualarımız onlarla olacak ama dua ya da iyi enerji yollamak dışında elimizde bir şey de olmayacak. 

ne sorumlular bulunacak, basın bültenlerinde söylendiği gibi, 

ne de cezalandırılacak, manifestolarda koca puntolarla bildirildiği gibi.

hepimiz biliyoruz ki; kimliği meçhul göstericiler polise taş, sapan, torpil, havaifişekle karşılık verecek, 

bilmemkaçbin liralık ''fişkiyeler'' zarar görecek. 

onlarca kişi gözaltına alınacak. 

ya inançla gülümseyen yüzlerin, ya morarmış gözlerin selfieleri internette yayılacak.

Ama günün sonunda, herkes evine döndüğünde,

taksim'i zaten alamayıp, üstüne bütün gün saldırıya uğramış, aşağılanmış, 

sinirleri yıpranmış insanlar olarak tarih sayfalarında yerini alacak.

Oysa gerçek bayram Yenikapı miting alanında kutlanabilirdi. Tam bir festival havasına dönüştürülebilirdi organizasyon. 

Tüm gün süren coşku, nasıl sevgi dolu olduğunu, nasıl farklı olduğunu, nasıl farklı baktığını haykırabilirdi dünyaya. 

john lennon'ın mizah anlayışını duvarında paylaşmak ya da söylemine katmak, komik gelmiyor artık kimseye. 

bir önemi yok, onu hayata geçirmediğin müddetçe.

Şehitlere saygı, savaşarak ve yanlarına yeni arkadaşlar yollayarak olmuyor yalnızca. 

Evet elbette Taksim'de olmak bir hak. Ama olamayacağını bile bile bunun için insanları ölüme, yaralanmaya, aşağılanmaya göndermek,

en basit tarifiyle saçmalık. ayıp (!). 

ve benim inandığım özgürlük kavramına da karşı. 

Sevgi, hoşgörü, özgürlük, demokrasi, modernlik, ilericilik cümle içinde kullanırken güzel de, 

hayat içinde de kullanabilsek keşke. Söylemlerimizde sık sık yer verdiklerimizi tavırlarımıza da yerleştirsek. 

Lafa değil icraata bakarım, o yüzden doğru cümle. 

Bütün bunları söylüyorsan savaşma. 

Sokakları kana bulama, bulamak isteyenlerin dibine gitme, uzak durman gerektiği halde. uzak dur, oyuna gelme.

Kendi güzelliğini, yeniliğini koy ortaya. Git, coşkuyla kutla o güzelim bayramını. 

Neşe içinde,, çocuktan anneye, çoluktan çombalağa, yaşlıdan gence. 

Politika, sokak edebiyatından, mahalle kavgalarından, gereksiz inatlaşmalardan uzak durup, icaraatlarını ortaya koymak için uygun

koşulları yaratmanla ilgili olmalı, kılıç kalkan ekibi kurmayla değil. 

yenicehepe, #işgalcehepesi, yeni soluk, bu anlayışla yükselmeli bence yalnızca.

Bunu bir yenilgi olarak görmeyip, bunu avantaja, kendi oyununa dönüştürebilirsen bir politika üretmiş oluyorsun zaten. 

Öbür türlü yalnızca senarist ve yönetmen grubu meçhul senaryoların figuranı olmaktan öteye gidemezsin. 

Derdim suçlama, cephe kurma, sorumlu saptama değil, fotoğraf çekmeyi seviyorum yalnızca.

Taksim'i kapatanın arkasında duran bir yazı değil bu asla.

O, kapatacağım diyor, kapatıyor. Öyle bir hakkı var ya da yok, ona bakmıyor. 

Beni şaşırtmıyor, beklentilerimin dışına zaten çıkmıyor.

ufak bir ordu sayılabilecek otuzdokuzbinpolisi, elli tomayı sokağa çıkararak zaten niyetini ortaya koyuyor.

Artık tuzak bile sayılmayan bu oyunun içine düşenlerse bazen şaşırtıyor,

bazen yalnızca sabrımı taşırıyor.

Bu yazı Şafak Pavey'in Şirin Payzına verdiği ve Radikal gazetesinde yayınlanan röportajda kullandığı ''ya kalkan olurum, ya kurban'' cümlesinin ardından yazılmıştır.

http://www.radikal.com.tr/yazarlar/sirin_payzin/1_mayista_ya_kalkan_olacagim_ya_da_kurban-1188845

[caponlar-blog]

yalnızca özgürler diz çöker

Geçenlerde Google, Aeorospace'i satın aldı. 

Kimdir Aerospace diye baktım hemen.  

İnsansız hava aracı yapan bir şirket. 

Aynı şirketi bundan birkaç ay önce Facebook satın almak istedi 60 milyon dolara, alamadı. 

Sonrasında guugıl ne kadara aldı öğrenemedik henüz.

Şimdi bu adamlar neden bu şirket için kapıştı, 

neden kapanın elinde kaldı, ne oldu ne bitti kısmına bakmak lazım.  

İkisinin de havayolu şirketi kurmak istemediği kesin. 

Dünya üzerinde internetin olmadığı hiçbir yer kalmasın derdinde, ikisi de. 

Gökten uçaklarla internet yayını yapacak 

ve o meşhur Mogadişu'daki kardeşlerimiz de, 

Mogadişu örf ve ananelerine, aile yapısına, ahlak değerlerine zarar vermeyecek, 

ruh ve akıl sağlıklarını bozmaya çalışmayacak, 

devletin varlığı ve bütünlüğüne zararlı düşünceler içermeyen siteler arasında 

kıyasıya çıkaracaklar özgürlüğün tadını. 

özgürlük güzel şey arkadaşım. 

çıkarsınlar tabii onlar da. 

herkes için özgürlük. 

"ileri özgürlük.''

Hep konuşup duruyoruz Kuzey Kore, Kuzey Kore diye,

valla en özgür onlar bence. 

Ne basıp geçiyorlar, ne tatava yapıyorlar. 

Kim Jong Un'un evde tuttuğu yüzdeyüz var kapı gibi. 

Tek kalemde, her şey tertemiz. Mis.

Kim Jong Un'un moda ikonu olmuş tipinden 

ve ara sıra duyduğum açıklamalarından başkasını pek bilmiyorum ben mesela Kore'ye dair. 

Diktatörlükle suçluyorlar adamı ama diktatör olsa öyle giyinir mi diyorum mesela en başta. 

Nükleer yatırımlar yapıyor diye suçluyorlar, nükleer enerji dünyanın geleceği bunu göremiyorlar.

Biz de yapıyoruz şimdi nükleer santral, hem de birkaç tane birden yapacağız.

Biz yapmıyoruz gerçi Japonlar yapıyor. 

Japonlar yapar abi. 

Japonlar yaptı mı en kıralını yapar. 

Gelir açılışında duasını da eder, allahsız mallahsız olduğuna bakmadan

Ateyizler bunu açıklayamaz, dernek kursa bile.

Japonlar gelir o nükleerleri kurar, en hükümetimin seçtiği güzide yerlere.

Kurar, bizi de en bi gelişmiş ülke yapar. 

Bakma sen Fukuşima'ya falan. 

Dünya tarihinin en büyük felaketi olmasına, 

ta Amerika kıyılarına kadar nükleer akıntıların vurmuş olmasına, 

okyanusların altını üstünü getirmiş olmasına bakma sen. 

Arada bir altını üstüne çıkarmak iyidir hem, bahar temizliği gibi. 

Neyse, bak sen Kore'ye, kıyasıya özgürler. 

Kıyasıya ama doyamasıya.

İnterneti falan aşmış adamlar, 

Kore'de internet yok ama bu iyi bi şey sanırım. 

İntranet diye bir sistem kullanıyorlar.

İçerde yani bütün internet, kaçak yok. 

Yüce ikon Kim Jong Un'un seçtiği değerli insanlar oturmuş, kafa patlatmış

nerelere girilir, hangi sayfalarda gezinmek yararlıdır, hangileri zararlıdır, 

hepsini seçmiş, korelileri gereksiz uğraşmaktan, 

zararlı içerikle kendilerini zehirlenmekten kurtarmışlar. 

Yaşasın tam bağımsız özgür Kuzey Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti. 

Bizde de gelişiyor böyle özgürlükler. Özellikle son dönemde.

Daha iki gün önce Onur Ünlü'nün yeni filmine onsekiz yaş sınırı getirildi mesela, 

yönetmenin kendisi dahil herkes ayağa kalktı. 

Kalksınlar. 

Kalksınlar kardeşim. 

Hep otur, hep otur nereye kadar… 

Saygıdan değil sonuçta ama kalktılar yine de. 

Bir kurul kurulmuş sonuçta, adamlar bakmış filme.

içinde demişler,

genşlerin demişler ruh ve beden yapısını etkileyici unsular var, 

genel ahlak var, insan onuru var, şiddet var. 

Daha ne desinler? Açıkça söylemişler. Bu filme çoluk çocuk gidemez. 

Yüce devletimiz kalkmış üç tane yüce insana maaş bağlamış.

adamlar oturmuş, vakit ayırmış, filmi izlemiş herkesten önce, herkesin iyiliği için,

genşlerin beden ve ruh sağlığı için kendilerininkini feda etmiş.

İnsan onuruyla yüzleşmiş,

genel ahlak görmüş.

Şiddete maruz kalmış.

Ne için?

Hepsi senin, benim için güzel kardeşim. 

Hepsi bizim için.

Özgür ve tam demokrat yeni Türkiye için. 

Yaşasın ileri demokrat yeni Türkiye Cumhuriyeti

amin.

Konumuza dönecek olursak, 

Mogadişu da özgür olsun, ileri demokrasiyle tanışsın, 

oralara da duble yollar yapılsın diye

Google kalktı, Zuckerberg ile kapıştı. 

Bastı parayı aldı Aerospace denen şirketi. 

Tüm dünyaya götürebilmek için özgürlüğü.

Benim küçüklüğümde demokrasi ve özgürlük yalnızca petrolun olduğu yerlere giderdi.

Şimdi mis gibi, dünyanın her köşesine götürüyoruz. 

Afrika'nın çölüne de kaçsan, Sibirya'nın tundrasına da kaçsan peşindeler valla.

Yerin dibine geçsen kurtulamazsın, getiririz sana demokrasiyi diyorlar. 

Takmış adamlar kafaya bir kere. 

Muhteş değil de nedir bu söylesene. 

Ama Twitter öyle mi? 

Değil. 

Cicişler orada, cebeci hilal orada, virgin airlines orada, 

Fuat avni bile orada. 

Sen kalk elin San Francisco'sunda şirket kur, 

Tüm dünyaya sesini duyur. 

İçerik hep zararlı, cümleler montajlı, 

yazacakların kısıtlı. 

Bir selam vermeye başlasan konuşmanın başında 

bırak Mogadişu'yu, 

Sındırgı'ya ulaşmadan selamın bitiyor yazacakların.

Bu yüzden de, 

Twitter kullanmak size ve çevrenizdekilere zarar verebilir. 

Bu yüzden de twitterin mwitterin kökünü kazıyacağız dedi Başbakanım

Müezzinoğlu sağlık bakanım diz çöktürdü, muayene etti. 

Kazımaktan vazgeçtiler. 

Kazanmak varken dediler.

Hep kazanan, kazandıran Başbakanımız var valla allahtan.

Allahtan var tabii, nereden olacak başka. 

Ey Twitter 

sen gideceksin orada kafa patlatacaksın, yazılım geliştireceksin.

Altyapı kuracaksın, para harcayacaksın, kocaman ofis açıp

birmilyarinsanı birbirine bağlayacaksın,

millet oradan darbesini yapcak online, memesini açacak.

Bakan sarraflarına laf edeceksin oturduğun yerden.

Bir de para kazanacaksın.

Yok öyle yağma. 

Bir para varsa ortada, biz oradayız.

Gerekirse yumruğumuzu masaya koyar, 

Kapıyı kırar, bileğini burkar

O parayı alırız.

O para bizim paramız. 

Görmesek de, yemesek de, 

O para bizim, o kutular bizim.

İnternet kutularından bahsediyorum tabii.

O kutuların hepsi bizim. İnternet bizim, duble yol zaten bizim.

Genşlerimizi şiddet, insan onuru, genel ahlak gibi zararlı şeylerden korumak devletin asli görevlerindendir sonuçta. 

Bu işler de bedava değil. 

Filmleri izleyen abiler var mesela, maaş ödüyoruz onlara. 

İnternet sitelerini kontrol edip bu olur, bu olmaz diyen abiler var, onlara da maaş ödüyoruz

Öpücükle çalışmıyor hiç kimse sonuçta.

Önce dizi çöktürür, sonra kuşu öttürürüz. 

Yaşasın Tam Bağımsız Yeni Türkiye İleri Demokrat Cumhuriyeti Halkı.

[caponlar-blog]

bişey diyeceğim geliyo vazgeçiyorum.

de bana bir şey, sevdim başkalarına dediklerini. Belki de vazgeçtıkten sonra dersin, söylemek istediklerini. ya da vazgeç gitsindedin belki de demen gerekenleri.

[caponlar-blog]

Vurduğu kayalara kızgın mıdır dalgalar Yanlışlıkla kırarsan pişer mi yumurtalar? Tüketilip yüzyıllık yalnızlığına mahpus edilmiş bir pet şişe kadar boş içim. Bir o kadar da dolu Hangi açıdan baktığınla ilgili ya konu Benim terkedilişim bundan.

[caponlar-blog]

Gülse Birsel'e açık mektup!

Eyy kendini kaydadeğer sananlar kulübünün möhim şahsiyeti!

Demişsiniz ya, ”hadi birbirimizle bir iletişim kuralım yahuu, herkes birbirini dinlesin” diye. 

Okudum yazdıklarınızı. 

”Gülse Birsel’den paylaşım rekorları kıran satırlar”ınızı. 

Ellerinize sağlık! 

”Paylaşım rekorları” kırdı mı bilemem ama arkadaşlarımın nasıl gaza gelip de yorumlarıyla paylaştığı güzide yazınızı okudum ben de…

Benim de edecek bir iki çift lafım olacak şimdi. 

Hazır iletişim mevsimi açılmışken, hazır ”bir karşılıklı duyalım birbirimizi” demişken beni de duyarsın umarım dedim. 

Aslında tanımadığım insanlarla senli benli konuşamam ben öyle ama ”onu yapma, bunu tutma, oraya gitme, dizini kırıp oturma” tadında emir kipli cümleleri görünce, dedim ki samimiyet şanımızdandır. 

Samimi ol Çağın. 

Samimi konuş. 

Senli Benli…

Emirli, Ünlemli!

”Gitmek lazım buralardan Mirim. Şöyle bir sahil kasabasına”cılık ancak siz sanatçılara 

ve Cihangir entelijansiyasına aitti ve şimdi sokaktaki adamın diline düştü diye mi bu ”Gitme güzel kardeşim”cilik? 

Asıl siz ne bekliyordunuz? 

Bile isteye, göz göre göre giderken özgürlüklerimiz elimizden, 

gel abicim bunları da al bi zahmet diye durup bir de üstüne uzatalım mı kafayı gaz bombalarına? 

Sen ölmeyi bayılmak mı zannediyorsun güzel ablacım? 

Kendini marjinal hissetme derken, eleştirdiğin başbakanının ağzıyla sıfatlar taktığının farkında mısın sen bize hala? 

Ünlemli cümlelerin, öğreten adam triplerin, siz anlamadınız, bak ben şimdi anlatayım da anlayın diye türlü komikliklerinle, 

çok mu farklı hissediyorsun kendini„ otorite sanan ve sabah akşam canımızı sıkanlardan? 

Bu ünlemli cümlelerinle bize verdiğin öğütlerin kaç tanesini yaptın mesela bugüne kadar? 

Hangi Anadolu kasabasına gittin de dert dinledin? Hangi köye gittin de tarladaki amcaya bir selam dedin? 

Köy derken tatil köyü demiyorum ha! (bak senin anladığın dilden humour yaptım) 

Önce senden yürüyelim de, sonra kendime de sokarım çuvaldızı meraklanma sen güzide sanatçı kardeşim. 

Bırak şimdi Anadoluyu, köyü, çiftçiyi. Sen hiç hayatında Güngörene gittin mi? Bağcılar’dan geçtin mi? 

Gizlenmeden, saklanmadan, tripten tribe koşmadan Beyoğlu dışında kiminle konuştun? 

Arabanın bozulduğu İkitelli’de uzaylı görmüş gibi endişelendiğin anlardan bahsetmiyorum ben. 

Sen gerçekten kimin hangi endişesini dinledin, Cihangir’deki bar arkadaşların dışında?

Hem sahi senin bir endişen var mı? 

Sırça sarayında yaşarken, penguen medyasına çektiğin dizilerle senelerdir milletin beynini sulandırırken 

ve üstüne de milyon dolarları cebe indirirken, 

yazdığın gazetenin patronları henüz ortaya çıkarılmamış ayakkabı sandıklarını cukkalarken ağzını açıp tek kelime laf ettin mi? 

Sokakta gaz yedin mi gerçekten? Polis dövdü mü seni de bizim gibi? Anan baban alındı mı göz altına? 

Gerçekten ölüyorum diye düşündün mü sokakta, göz gözü görmezken gaz altında? 

Elele tutuşup da yürüdüklerin düşüp bayıldı mı sokaklarda? 

Eteğine, askılına laf atılan bir mahallede yürüdün mü hiç? 

Sıktılar mı göğsünü ayılar, mıncıkladı mı hiç kıçını ‘uzun’un peşinden koşturanlar? 

Gerçekten ne biliyorsun ki sen, ezber terminolojiyle umut pompalıyorsun slacktivist çabalarla?

O zaman ”Ne bu Polyanna öpmüş haller!?”

Gelelim bana… 

Senin tabirinle ıssız adam’ına, kendini kaybedenler kulübü sanan ülkenin yarısı olan bana…

Ha bu arada, kendini kaybedenler kulübü sanan ülkenin yarısı derken, 

ülkenin tamamı kendini kaybedenler kulübü sanıyormuş da, biz de onların içinden bir yarımmışız gibi oluyor. 

Anlam kayması yaşanmış orada, uyandırayım dedim ‘kardeş’.

Neyse ben konuma döneyim tekrar. 

Ben mecbur muyum arkadaşım her gün yok vpn, yok dns, yok ip, yok bilmemne peşinde koşup yazılımcı gibi takılmaya?

Mecbur muyum ben gecenin körüne kadar çalıştığım işimden çıkıp eve giderken bir bira alamamanın üzüntüsünü çekmeye?

”Yaban gibi durmayıp” da parti meclislerine koşmaya, STK kovalamaya mecbur muyum ben güzel ablacım? 

Yok mu bunun bi’ oluru?

Siyasetten boğulup kesilmişken nefesim, özgür uçan kuşa, buluttaki koyuna, 

güneşin sarısına, boğazın sularına bakamayacak mıyız aval aval? 

İlla ve kata politikayla mı cebelleşmeliyim yaşamaya bile mecalim kalmamışken?

Dün alkol yasağı, bugün sosyal medya, yarın başka sebeplerden kaç işimiz elimizden alındı 

ve kaç tanesi daha alınacak  biliyor musun sen gerçekten?

Hayatımız boyunca memlekete faydalı bir adam olmak için itelendik, örselendik de

memleketten bize ne hayır gelmiş bugüne dek onu hiç göremedik. Kimseye de soramadık! 

Ulan bu memleketten sana ne hayır geldi bugüne kadar desen vatanhainisin, cart diye!

Tarlalarda memlekete hayır sağlasın, etinden sütünden, vergisinden canından faydalanılsın diye yaratılan klonlar gibi, futuristik film kahramanları gibi, beklemekten yorulduk sağmal inek misali. 

Ee biz de kaçalım gidelim dedik, güzel ablacım. 

Bi yere gideceğimiz var elbet! Neden gitmeyelim! 

Gitmeyelim de mermiye kafa mı atalım? Dayak yiyerek mi öldürülelim? 

Ekmek almaya giderken mi öldürülelim? 

Ne veriyim ablama bugün?

Nasıl bir ölüm ister ablam, ardından üzülmek için? 

Hashtag’li matemler, kapışılan trendtopikler, paylaşım rekoru kıran yazılar için daha ne verelim ablama?

Biz gitmeyelim diye vazgeçme o ”Keseceeein Karpuzdan.” 

Kes onu önce sen, 

lafta bırakma. 

Sonra al onları, 

dilim dilim„

eline. 

Yersiniz settekilerle. 

———————————

dokuznisanikibinondörtte hürriyet gazetesinde yayınlanan yazıya cevaben kaleme alınmıştır.

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/26182697.asp

[caponlar-blog]

riyakar olmamalı insan

en başta kendine.

gerisi önemli değil.

sevgiyi riya üzerine kurgulamaya çalışırken bir arıza

çiziyorsun zaten geçmişten geleceğe.

an'a inanıp, anlar dışında her şeyi nasıl

bu kadar berbat edebilirsin orası ciddi muamma.

cevaplarını bildiğin sorular sorma.

retorik,

ses olarak iyi yalnızca

cümle içinde kullansan da olur aslında

kafan karıştığında.

- ne me quitte pas çalıyor - 

20.1.14