yazın bitmesinin getirdigi bi buhran degil bu
bi donemin sonuna geldik, geldim
hayatımın bir doneminin sonuna geldim
bana eslik eden herkese tesekkür ederim
hangisi daha iyi bilmiyorum
fakat ben kendimi akısa kaptırmıstım
ozel gunlerden gectigimin pek farkında degildim
sorsan her gun bok gibiydi
sorsan hala bok gibi
farkında olmak gercekligin yitmesine sebep olur mu?
bilmiyorum
dusundugum kadar zeki degilim sanırım, yalnızım
artık bi onemi yok, bitti artık
eglencenin sonuna geldik dedim bugun kendime
bu guzel gunler geride kaldı, bitti
yeni güzel gunler gelecek ve ben yine farkında olmayacagım
belki de olurum
bu sekilde olmasının bana bir getirisi yok
artık guzel gunlerin farkında olacagım
bugun gibi
bugun güzel bi gun
yalnızlıgımda dahil buna
yılın ilk günleri harbiden cok güzelmis
bugun biraz fotograflara baktım
gozlerim doldu ama aglayamadım
dramayı sevmiyorum
kendimle bas basa olsam bile
ya da seviyorum ama sevmemek daha iyi diye dusunuyor da olabilirim
ne hissettigimi bende tam kestiremiyorum
her yaptığımı elestiren biri var icimde
gercek ben belki de odur
dunya benim etrafımda donuyor sanıyorum
bankta oturup bu yazıyı yazarken etrafımda ki insanlardan cok korkuyorum
hakkımda ki fikirler uzerine kafa yoruyorum
olmayan fikirler uzerine kafa yoruyorum
sandıgım kadar önemli degilim
sandıgımdan daha iyiyim
ama galiba
kafam cok karısık
sağlam bir kimlik karmaşası yaşıyorum
her seyi hic olmadığı kadar berrak ama ben isin icinden cıkamıyorum
kurallara cok takılıyorum
daha fazla gulmem lazım
bugun guzel bi gun
bazen farkına varabiliyorum
mutlu olmak bana iyi geliyor









