nurde

Sadece kendime dair.

[cayvesulh]

zaman geçtikçe daha temkinli yol almaya başladığımı fark ettim. aşksa temkinli bi duygu değil, daha çok bi liseli gibi coşkulu. hala onu tanıdığım gibi, genç. insan böyle yürümeye başladığında aşka varamayacağını anlıyor, çünkü attığı her adımda ondan gittikçe uzaklaşıyor…

[cayvesulh]

akşamsefası gibi saadet, ne gün doğumuna ne de gün batımına sığmaz. bi tohumdan sabahları doğan güneşle var olur fakat vakti akşamlardır.

işte bu yüzden bazı sabahları bekleyemem ve karanlıkta gözümü kapatamam.

[cayvesulh]

zaman, o anda bile çoktan akıp gitmiştir. herhangi bi anı yakalamak imkânsız; çünkü her şeyin vakti geldiği an, vaktinin geçmeye başladığı andır.

deklanşöre bastığımız an da gelip geçmiştir fakat biz dönüp dönüp fotoğraflara bakarız. bizi aldatanlardan hesap sormak isteriz ama çoğu zaman aldanmak işimize gelir.

[cayvesulh]

imtihan, ki her zaman başka bi surette görünür. varlık ve kolaylık şükretmeyi unutan kalbimin imtihanı değil mi?

[cayvesulh]

bi araya gelmek için nedenler arayarak vakit kaybetmek istemiyorum… mesela çay demlemek basit; ama basit olduğu için değil bizi bi araya getirdiği için seviyorum.

[cayvesulh]

sadece bilenenlerin değil kırılanların da keskin kenarları var. canımızı acıtan ne bilenmek ne de kırılmak. herbirimiz kanarız ve kanatırız çünkü sakınmayı bilmeyiz hiçbirimiz. eksilmeliyiz belki de, törpülenmeliyiz. yan yana durabilmek, ve bi yarayı sarabilmek için...

[cayvesulh]

şüphesiz yazgımızda saklı bazı kilitler olmasaydı zaman bizi ziyan ederdi. bitkilerdeki o epigenetik kilitlerin, insan yazgısında da var olduğuna inanıyorum.

bizler sürekli bi başarının, mutluluğun, bi dönüm noktasının kilidini açacak anahtarları arıyoruz. aradığımız anahtarlar, yine yazgımızın içinde saklı ve her kilidin açılacağı bi vakit var.

bu kilitler ki, tıpkı bitkinin o kış soğuğu sürecini geçirmeden çiçeklenmemesi gibi bazı zorlukları aşmadan açılmıyor. ne zaman ki kilitler vaktinden önce kırılıyor, erkenden çiçeklenen her tomurcuk gibi tohumsuz ve meyvesiz kalıyoruz.

[cayvesulh]

gözlerim değip geçiyor zamana ve durup bakmak istiyorum. ama yetişmek denen bi bahanem var…

[cayvesulh]

ben vurulmayı bekleyemem, çünkü vurgunken mecbur olurum. böylece maşuk, aşığın iyileşmek için ihtiyaç duyduğu bi nesneye dönüşür. en nihayetinde her yara sağalır, nesnenin bitimi başlar.

merhemler ki, terecede istiflenir her yeni yarada bi yenisi eklenerek. kiminin tarihi geçmiştir, kimi artık yeni yaralara fayda vermez.

bitim denen artık ona ihtiyacın kalmayışıdır. yoksa merhemler hala terecededir, başka aşıklar, başka vurgunlar için…

[cayvesulh]

Her nesnenin bir bitimi var ama Aşka hudut çizilmiyor Mihriban!

— Abdurrahim Karakoç, Mihriban

[cayvesulh]

haftada en az üç kez kuzey marmara otoyolunu kullanıyorum. bazen, yağmur bastırıyor, sis çöküyor yola; bazen güneşli ve parlak bi günde sürüyorum.

ve evime dönerken yollar birbirine bağlanıyor, sağ şeritten sola katılıp trafiğe takılıyorum. düşük hızlarda seyrederken camı açıyorum, şehrin gürültüsü radyoda çalan şarkıya karışıyor. sokağıma varıyorum, bi saat park edecek yer arıyorum. sonra, kapım bana açılıyor ve bitiyor bi ayrılık daha.

hayat döneceğimizi bilmekten çok döneceğimizi ummaktan ibaret; anlıyorum ki her gidiş ve aslında her dönüş bi yerlerden ayrılmaktır.

[cayvesulh]

Çok geç olmadan dön bu yollardan

— Teoman, Martılar

[cayvesulh]

uğruna kavga ettiğimiz taş, bize kabil'den miras kalmasaydı şayet; insan onu hırslarından doğururdu ve yine de savaşırdık.

[cayvesulh]

tekerlek icat edildi diye var olmadı gitmek... o, yollardan bile eskidir. dönüşümüz, tekerlek dönebildiği için değil. fakat gidebildiğimizi nasıl gösterirdik, eğer yolları ve tekerleği icat etmeseydik?

kendi seferimizi bekleyebileceğimiz bi durak icat ettik ve sonra ne kadar beklediğimizi ölçmek için zamanı; hangi seferi beklediğimizi bilmek için takvimleri...

dönenlere bi merasim icat ettik, onları karşılamak için. ve en nihayetinde veda ettiklerimize ise bi mezar.

[cayvesulh]

payıma düşen her imtihanda bana cevabı gösteren bi gerçek var: günler, sonunda dün olmaktan ibaret bi ders, sözlükte adına geçmiş denen.

fakat geçip gitseydi hayata her gün yeniden başlardım; hakkını verebilecek kadar bilemezdim hiçbi şeyi.

[cayvesulh]

iyileşmek istemiyoruz ve bi yarayı anlatırken gittikçe deşilerek buluyoruz kendimizi.

hiç mutlu olmayışımızdan ve acılarımızdan memnunuz çünkü birisi bize dönüp bakmalı. kimse şahit olmazken kendi kendine iyileşmek, başarıya değil, bi sanrıya dönüşüyor zihnimizde.

yaramız orda kalmalı ki biri kantar olup tartsın. yoksa ne anlatarak, ne dinleyerek; biz sadece gittikçe deşilerek buluyoruz kendimizi.

[cayvesulh]

çünkü dönüp itiraf etmek, yaraları taşımaktan daha zor. aksi halde insan olmanın sorumluluğunu taşımamız gerekir, hoşgörü talep edemeyiz ve bakışlar acımızdan başka yöne çevrildiğinde aç kalırız.

[cayvesulh]

bi göl kadar birikseydi şayet yazamazdım. çünkü silinirdi kelimeler. bu bi sızıntı, ve birikmeden yazmaya vaktim var.

[cayvesulh]

iyileşmek istemiyoruz ve bi yarayı anlatırken gittikçe deşilerek buluyoruz kendimizi.

hiç mutlu olmayışımızdan ve acılarımızdan memnunuz çünkü birisi bize dönüp bakmalı. kimse şahit olmazken kendi kendine iyileşmek, başarıya değil, bi sanrıya dönüşüyor zihnimizde.

yaramız orda kalmalı ki biri kantar olup tartsın. yoksa ne anlatarak, ne dinleyerek; biz sadece gittikçe deşilerek buluyoruz kendimizi.