En we renden door de bossen terwijl de zon onderging.
(via streeploos)
noise dept.
Keni

JBB: An Artblog!
Mike Driver
Xuebing Du
hello vonnie

blake kathryn

No title available
Cosmic Funnies
cherry valley forever

Origami Around

Product Placement
Cosimo Galluzzi
Monterey Bay Aquarium

Andulka
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
No title available
Today's Document
trying on a metaphor
🪼
seen from Libya
seen from Poland
seen from Morocco

seen from France
seen from Mexico

seen from Mexico
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from United States
@chaotischeschrijfsels
En we renden door de bossen terwijl de zon onderging.
(via streeploos)
zullen we samen vliegen
een beetje zweven
van tijd tot tijd wegdromen
tot onze voeten tintelen en onze zielen even op dat punt zijn
tot op het moment waar er geen moment meer bestaat
enkel jij en ik samen
één
~Moonflowsoul
Ik geef mensen een verkeerd beeld, de verkeerde indruk. Mijn uiterlijke en innerlijke wereld zijn een immens verschil. Eerst onbewust... dan bewust. Het voelt als een een schild, een berschemingsjas tegen iedereen en alles. Ik voel me beschermd en sterk ...maar plotseling voel ik een barst. Hoe kan ik geraakt worden in een misleidende jas, een jas die me een uiterst ander persoon maakt.
~Moonflowsoul
Brugge ps ik lief je
Ik word binnenkort vijfentwintig, mijn leven begint dus net zou ge zeggen. En toch heb ik precies al verscheidene levens geleid; ben ik verschillende mensen geweest. Het lijkt wel alsof mijn hart in de ogen van Medusa heeft gekeken. En ze lacht. Want ik ben geen beeldhouwer; ik heb er alleen muren van kunnen optrekken. Ik ben nooit dezelfde persoon kunnen blijven. Maar uiteindelijk ben ik ook nooit veranderd, want er zijn bijna geen getuige van. En wat niet gezien wordt is er nooit geweest. En ik kan dat niemand kwalijk nemen, het ligt vooral aan mezelf. Ik ben een beetje als de zee. Soms kalm, soms woedend. Maar altijd in beweging; eb en vloed. Net als de dijk bijna kan aanraken, trek ik mij terug. En soms sla ik mijzelf er tegen. Stroom ik er over. Ik heb het al vaak gezegd; ik ben een alles-of-niets-type. Ik laat ofwel alles gewoon stromen, zoals water uit een kraan, of ik laat mij niet zien. En ik denk er zo goed als nooit aan dat ik die kraan ook kan regelen; ze een beetje meer toe, of open, mag draaien. Das iets wat ik veel vaker zou moeten doen. Want de wereld ziet eruit zoals ge hem zelf bekijkt. En waarschijnlijk verwensen mensen mij niet, sluiten ze mij niet uit en vergeten ze mij niet, maar doe ik dat zelf. Heb ik hen al lang op voorhand veroordeeld, hen nog niet de kleinste kans gegeven om mij lief te hebben. (Self-fulfilling prophecy heet dat). En ik heb lang gedacht dat liefde niets voor mij was. Maar ik wil die diepe connectie wel. Daar ben ik eigenlijk altijd naar op zoek geweest. Naar die rauwe onzekerheid. Dat aftastende; het langzaam verkennen van elkaar. Alle hoogtes en laagtes zien. Het bruggen bouwen om naar elkaar toe te kunnen komen, en de ruimte te laten zodat ieder zijn eigen weg kan voortzetten, (anders wordt het gevangenschap en daar wordt niemand beter van). Maar ge moet wel durven om die brug over te steken, en ge moet uzelf daarvoor ook wel wat kennen. En ik zou willen zeggen dat ik nu eindelijk een idee heb van hoe ik in elkaar zit, maar de waarheid is dat ik het nog steeds niet weet. Ik heb geen flauw idee van wie, of wat, ik ben. Of ik zelfs ben. Misschien besta ik simpelweg als een droom die onmiddellijk vergeten wordt bij het ontwaken. Of misschien treed ik enkel op als de nachtmerrie van een mislukkende kunstenaar. Maar ik word binnenkort vijfentwintig. Mijn leven begint dus net, en ik kan alleen echo’s horen.
Het is alsof ik elke keer tegen een muur aan loop.
En opnieuw en opnieuw.
Een cirkel van botsen, vallen en opstaan, erover klimmen.
En opnieuw.
Botsen, vallen, opstaan, klimmen.
En opnieuw.
Avonturen in Gent
#billionairesboysclub
Hey stranger
The real flowers of life #fuckroses #bierglas #momsidea #thatshowweroll https://www.instagram.com/p/BUFDC2iAua4/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=ltlnto176yw1
Voor jou 🌼 https://www.instagram.com/p/BUEkiNRg_qu/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=8o9ssbay4fm6