Psychotropowo

[sztambuch]

//03.11.2017

wychodzę z założenia że jeśli chcesz być to jesteś przepraszasz zatrzymujesz się w kwiaciarni na rogu by kupić jej kwiatki  jedziesz na drugi koniec świata żeby powiedzieć jak ładnie wygląda a jeśli wciąż znajdujesz wymówki i bez przerwy tylko się wahasz to powinieneś sobie odpuścić bo wiesz jeśli ty nie uszanujesz jej czasu i uczuć

to pojawi się ktoś kto zrobi to za ciebie

marta masłyk

[lonelysage02]

Kiedy będę gotowy

Po prostu odejdę

Ale nie odejdę bez słowa

Obiecuję, że pożegnam się z każdym kto jest mi bliski

Z każdym, kto w jakiś sposób trzymał mnie przy życiu

[sama-aa-blog1]

“Przepraszam. Przepraszam za wszystko. Za to jaka jestem. Za to jak się zachowuje. Za to co czuje i co źle robię.”

— (via lonelyuntouchedd)

[wrazliwy-ktos]

“Gdybym mógł podarować Ci jedyną wyjątkową rzecz w życiu, dałbym Ci zdolność widzenia siebie, moimi oczami. Dopiero wtedy może zrozumiesz jak ważną osobą jesteś dla mnie”.

autor nieznany

[o-b-s-e-s-j-a]

Proszę, nie zostawiaj mnie nigdy, nawet gdy będziesz zła a ja będę zimny

[mysteriousgoldengirl]

“Jedni zamykają oczy po to, by spać. Inni po to, żeby się nie rozpłakać. Kolejni, żeby nie musieć patrzeć na życie, które ich przeraża. A następni nie chcą widzieć, jak ważna dla nich osoba odwraca się i odchodzi.”

—

[kololowanki23]

“Ironia życia leży w tym, że żyje się do przodu, a rozumie do tyłu.”

—

Søren Kierkegaard

[mrwickk]

Patrzyłem jak rezygnujesz ze mnie, podczas gdy ja wciąż próbowałem i kochałem cię tak samo od dnia, w którym cię poznałem, i to gówno mnie złamało.

[polskie-zdania]

“Kiedy człowiek zagubi się w takim gąszczu [spraw], czasami zajmuje mu dłuższą chwilę, nim uświadomi sobie, że się zgubił. Bardzo długo jesteśmy przekonani, że zboczyliśmy ze ścieżki tylko odrobinę, że już lada moment znajdziemy się z powrotem na szlaku. A potem przychodzi jedna noc za drugą i dalej nie mamy pojęcia, gdzie się znajdujemy i wreszcie musimy przyznać, że tak daleko odeszliśmy od ścieżki, że już nawet nie wiemy po której stronie wstanie słońce.”

— Elizabeth Gilbert “Jedz, módl się, kochaj”

[absensja]

wybaczyła mu czekanie, wiadomości których nigdy nie wysłał, zdjęcia których nigdy nie było, życia w którym go szukała

wybaczyła mu, bo co innego miała zrobić wobec człowieka, którego kocha a on i tak nigdy nie miał odwagi, aby z nią być 

wybaczyła mu, bo on był jej wszystkim, a ona jego niczym 

ruchanki

[wyrachowanie]

“Wielu odradzało jej ten związek. Mówili, że to skurwiel. Ba, on sam tak o sobie mówił. Ale ona poleciała za tym skurwielem. Oddała mu się bez reszty. Pokochała skurwiela. Jemu często odpierdalało, często się z nim kłóciła. Parę razy od niego uciekała i żaliła się, jaki jest podły i że się go boi. A to gówno prawda była, powiem ci. Jak jej chcieli pomóc, to się zawsze rzucała w jego obronie, chroniła go i walczyła o niego. Ona bez niego świata nie widziała i nie umiała żyć, taka wariatka. I cokolwiek tam było między nimi, to ona tego cholernie pragnęła.”

— Nancy/26.08.2017 (via syf-ulic)

[kitt3y-jpg]

“Zatęskniłam dziś za Tobą. Tak bardzo, że przeszedł mnie dreszcz. Bo nie było Cię ze mną już od dawna. Jadąc samochodem i patrząc na jedną z par pomyślałam, że chciałabym żebyśmy to byli my. Żebyś tak na mnie patrzył. Żebym mogła zabierać spojrzenia i je dawać. Zabierać miłość i ją dawać. A potem zdałam sobie sprawę z naszego nigdy. Już tak nie pójdziemy. Już mnie nie dotkniesz. Już nie powiesz, że mnie kochasz i chcesz ze mną umrzeć. Umarłeś wcześniej. Zniszczyłeś mnie w sobie. I siebie we mnie. Zapłakałam dziś za tobą.”

— Pinterest

[skrzywdzona--dziewczynka]

Nie wiem co mnie w tobie urzekło. Może to były te piękne oczy przenikające dusze, a może zabawne włosy, w których chciało się zatopić palce, a może był to twój głos który tkwi mi w głowie, jeśli nie był to ten uroczy uśmiech chwytający za serce to cholera nie wiem.

[sztambuch]

//25.08.2018

żebrałem jak na ulicy o jeden telefon przypadkowe spotkanie  jedno spojrzenie gdzieś w tłumie poczucie twoich perfum

kiedyś dałbym rękę uciąć za moment z tobą dziś już nie rozumiem

nie rozumiem żebrać o atencję osoby co bez oporu ruszyła dalej

ile ja musiałem dla ciebie znaczyć a co gorsza ile ja musiałem wtedy znaczyć dla samego siebie

(jak mi wstyd)

“żebrałem jak na ulicy” marta masłyk

[dyspresja]

makijaż

wyprostowane włosy

wodoodporny tusz

trzy kubki kawy      

nikt się nie dowie

że umieram bez ciebie

a jeśli umrę

to powiedzą że na serce

poniekąd umrę na serce

~ gówno a nie wiersze [1]

[swiat-bajka]

“Często jest tak, że ludzie z siebie rezygnują, nie dlatego, że nic do siebie nie czują, tylko z powodu braku panowania nad tymi uczuciami, które wymykają się spod kontroli tworząc chaos w poukładanym życiu.”

— Marta Tatka

[chorobapsychiczna]

Dawno mnie tu nie było, może poprostu dlatego że nauczyłam się żyć z tym bólem. Ale niedawno pojawiła się w moim życiu osoba z którą dużo przeszłam. Na początku były to tylko niewinne spotkania, potem spotykaliśmy się coraz częściej. Nagle zaczęłam mu doradzać, aż wkoncu wyjechaliśmy za granicę pozałatwiać parę spraw... Tak, pojechaliśmy jako znajomi, a tam wszystko się zmieniło. Było cudownie, nigdy nie myślałam że znowu się zakocham. Poprzedni faceci mnie ranili więc przysięgłam sobie "ZERO zaufania, ZERO okazywania uczuć, będę traktować facetów tak jak oni mnie". I proszę bardzo pojawił się ON, pokazał mi że nie wszyscy są tacy sami, okazał mi uczucia których tak strasznie potrzebowalam. Więc pozwoliłam mu się kochać, ta relacja nie trwała długo ale była intensywna, dzisiaj 2 dzień nie mam z nim kontaktu, to 2 dzień w którym płaczę, 2 dzień w którym mecze się sama ze sobą. Nienawidzę spędzać czasu sama, nienawidzę siebie. I z każdą minuta jestem coraz bliżej końca. Zaczynam sądzić ze bóg poprostu daje mi znak że to już czas na mnie