Jules of Nature

No title available

pixel skylines

tannertan36
DEAR READER
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

Love Begins
wallacepolsom
Cosmic Funnies
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Sweet Seals For You, Always
Today's Document
noise dept.
I'd rather be in outer space 🛸
occasionally subtle

Kiana Khansmith
Mike Driver
we're not kids anymore.

oozey mess
he wasn't even looking at me and he found me
seen from Egypt
seen from Brazil

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
@coralwombatlight
Hayatta insanın en korktuğu gerçeklik kendi gercekligidir o aynaya bakarken hatalarınla, acılarınla, duygularinla yuzlesirsin işte o zaman olgunlaşma başlar ne zaman kendinle yuzlesirsen yeni bir hayat sayfasını açmışsın demektir.
O yüzden korkcaginiz kişi kendiniz değil tanrı olsun bu düzeni kuran olsun çünkü bu dünyadaki insanlardan daha fazla acı cektirebilecek yada ödüllendirebilecek tek kişi o
İsteseydim yapmazdim
Bilseydim öyle davranmazdim
Elimden gelse bir şey yapardim
İşte böyle yuvarlanıp gitmekte var hayatta
Bazen elimizden bir şey gelmediğini bilerek ve bazı durumları istemeden yaptığımızı bilerek yaşamak bambaşka bir seviye
En tehlikeli duygu anlatacak dost yada arkadaş bulamamaktir o kadar insanın birbirine anlatırken sevgililerin aynı masada muhabbet ediyorken görürken kıyaslamak istemesende o durumun içinde kendini ister istemez buluyorsun bazen diyorsun ya en azından gerçekten sevebilecegim hoş duygusal anlayışlı bir insan olsun diliyorsun anca rüyalarında yeni insanlarla konusabiliyirsun ve gelipte bu insandan aşırı rahat aşırı samimi sanki derdi hicbisey mis gibi düşünmeye çalışmaya çalışanlarla beraber kalmak zorunda bırakılıyor sun acı gerçek bu sen acı çekerken başkası orada acını kucumseyebiliyir ve gelipte utanmadan seninkide bı şey diyebiliyor ancak ne çektiğini neler yaşadığından haberi bile yok sadece atıp tutmayi biliyor şimdi meraklısına bumu insanlık insanlık denen ayaklarımızın altunda ezebilecegimiz birini tanımadan onun hakkında onyargida bulunup onu doğru zannedebilecegimiz kadar küçük mü o zaman ne gerek var hani onlarca insan olarak dünyada yaşıyorsak en azından gerçekten tanımadan yarginizin doğru olduğunu zannetmemiz ne kadar mantıklı yada buna doğru diyebiliriz eğer anlayış istiyorsak gerçekten ya biri beni anlasın istiyorsak mecburen anlayışlı olmak zorundayız bı başkası kucumsuyorsa maalesef anlayış kazanamaz kendini milletin yanında kucultuyorsan başkasının ypatigini küçük görüyorsan o ortamda çocuktan ibaretsin gerçekten bu acıdır ancak ister istemez kendini küçültür sun sonra anlayış alamadım alamazsın tabi açıkçası gerçek şu birini kucumsemeden önce alay etmeden önce bu her kim olursa olsun bı bakmak gerekiyor o kişiyi gerçekten tanıyor muyuz bazı kişiler hariç onları saymaya lüzum yok onun dışında bir insanın kaygısı olması gergin olması sorunlu olduğunu göstermez sadece çok yorulmustur,hayattan ümidi kesecek noktaya geldiğinde zaten mutluluk denen o davranış yapabilecek noktada değilsindir korkutucu olanda bu biz yasamadigimiz acıyı yaşamadan bilemiyoruz ancak illa yaşamak gerekiyor mu empati yapamaz mısın her acıyı bu hayatta bazen emoatiyle anlamak gerekiyor karşı taraf küçük görürse görsün bu onun küçüklüğü ve farketmesede bunu kendisi seçti.
Hayatın oynadığı bir oyunda sen piyon gibisindir. Bazen her şey kolay gözüküyor olur bazende çok zor ve buna engel olamazsin bu hayatın gerçeğidir.
Aslında bazı duyguları ve insanları onemsediginde anlıyorsun ki aslında onemsememen gerekir çünkü onemsedikce kendini onun ellerine bırakırsın
Şunu anlamıyorum niye bazı insanlar garip, sessiz diye tanımadan bı başkasını etiketler sırf kolaya kaçmak için yaptığı bu davranış onun için gerçekten o insanla ilişkisini zedelemez mi işte bu çok tuhaf ilişkisini onla zedelese bile bunu yapıyor ve sonra karşısındakinin ne yaşadığını bilmeden yargılandığı dan dolayı onla iletişim kuramıyor bence çağımız sorunu bu etiketleme bı başkasını sırf farklı olduğu için yada dışarıdan kaygılı göründüğü için hemen etiket yapıştırıyoruz ve sonucunda onla bir iletişim kurulması yerine tam tersine onu aptal yerine koymuş oluyorsun
Üç farkli tıp insanlarla birlikte yaşıyoruz derin olanlar, orta düzey olanlar ve aşırı derecede yüzey olanlar bunlardan ortası en ideal olanı çünkü ne kadar derin olursan o kadar yalnız kalmaya başlıyorsun ne kadar yüzey olursanda derin bir bağ kurma oranın azalıyor ancak ortayı sağlamakta o kadar kolay değil heleki derin biriysen ortayı sağlamak dahada zor oluyor.
Su dikkat çekici bazı insanlar gerçekten aşırı hassas ve duygusal olduklarından dolayı daha çok acı cekerlerken diğer bir taraf ise daha az acı hissediyor ve daha az umursadiklsrindan karşı tarafı suçlu buluyor ancak burada suclanacak bir taraf değil yanlış anlasilmalari suçlamak en doğrusu
Geceyi gece yapan neydi karanlığın içinde kaybolup kahır çeken insanlar mı yoksa kimseyi umursamayan insanlarında olduğu bir cehennemin karanlığı mı?
Farkliysam ne olabilir ki en fazla en azından herkes gibi değilim.
Karanlığın ilerleyen saatlerinde
Kire çalmış sokaklarda
Sarılmış başıboş hayallere
Yıllanmış sonsuzluğun bitisiginde
Bir dostluk çıkar ilişkisiyle o dostluk içten çürümeye başlamış elmadan farksızdır.
Kusura bakmayın uzun zamandır buralarda değildim ve geri döndüğümu bildirmek isterim. Belki alakalı olmiyacak fakat bir konudan bahsetmek gerek. Bazı insanlar diğerlerinden farklı hayatlar yaşıyorlar ve nerdeyse çoğunluk herkesin aynı hayatı yaşadığını düşünüyor görünüşte öyle ancak gerçekte değil hepimiz farklı yollarda yürüyoruz ve düşe kalka o yolların doğruluğunu bulabiliyoruz bence bu yüzden dolayı kendi yolunda yürüyenlere karşı bir saygımız olması gerekiyor. Düşünsenize bir kişi kendi başına bir yolda yürüyor ve kimse arkasından gelmese bile o yolda engel olduğunu tespit edebiliyor,bu pahabilemez bir davranış. O kişi belki herkesten farklı, belki çok derinlerde ancak bu onun aptal, aşağılık biri olduğu anlamına gelmez sadece farkında olduğu anlamına gelir. Bunu sizinle paylaşmak istedim.
Sonunda bir kitap daha bitti
İnsan olmak neydi ki bazen bir tarafa baktığında görülen yalnızlık mi yoksa toplumların içinde kaybolan ve duygularını yok edip sürüklenen o insan mı?
Hayat boktan mi?
Galiba evet biraz bazen bakıyorum aynaya karşındakini insan yerine koyamiyirum çünkü artık çok sıkıldım belki bunu okuyan anlamiyor olabilirsin ancak bence her şeyin sonuna vardığımi hissediyorum sanki devam etmek artık çok zor. Bir arkadaşımla konuşuyorum direk görüşürüz diyor, çokta umursamıyor bana ne yaptığını, tuhaf dünyada tanıştığımız insan sizce'de böyle olmadı mı? Haksız mıyım?