Yayımlanan Öykü ve Şiirlerden Seçmeler
öykü: fotoğraf günü / edebiyathaber.net
“Aslında akraba falan demeyeceksin. Yaptığı işe bakacaksın. Pezevenk asfaltlamadı gitti şu yolları. Hale bak, hem tozun toprağın içinde kaldım hem de geciktim.”
Murtaza, amcasının arkasından bildiği bütün küfürleri savura savura, arada ayağından çıkan topuğuna basılmış ayakkabılarını toz bulutu içinde bulmaya çalışarak bu sırada hızını bir türlü ayarlayamadığı için düşüp kalkarak yürümeye çalışıyordu. (Devamını oku...)
baktığımın resmi / varlık dergisi / haziran 2018
ben şimdi yere baktığımda
sana da bakıyorum aynı zamanda
yerin dört kat üstünden
başka bir coğrafyanın ikliminden
bütün insanlık tarihinin tam bu ânından
yere baktığımda göğe de bakıyorum
ben şimdi yere baktığımda
aynı zamanda anlamsızca
içine düştüğüm kedere de bakıyorum
yıllar yılı dişlerimi unutturan
riyakâr omuzlar arasında
birbirimizi kaybettiren kedere eş
yere baktığımda göğe de bakıyorum
büyüye büyüye dönüyor kara parçaları
bulutlar dönüp dolaşıp
aynı başları gölgeliyor
yağmurun sildiği duvar resimleri
belki yağmuru anlatıyor
yere baktığımda
yürüdüğünü hissedip göğün
yerimde saymanın kederiyle biliyorum
sana da bakıyorum aynı zamanda
takvimlerin uzağı / tezgâh fanzin / haziran 2017
aslında o kadar seçenek yok
her şey ölmekle ölememek arasında
göz açıp kapayıncaya kadar
ben yine aynı kelimelere sığınırım
durgun suyun sesi
en basit günahları bile işleyemeyenlerin
kirli elleriyle yudumlanır
aklıma gelen binlerce kelimeden birkaçı
unuttuğum binlerce cümleden hiçbiri
yine yok kağıtların gölgesi olsun diye
böyle günler çoğalsın diye belki
kederle adımladığım yollarda
bu kez akşamüstü serinliği
her şehir gibi kendine düşer şehir
göğsüne zaman kaybı sığdıranlar
otobüs camının tozunda
cevap beklerim kaçılmış zamandan
o zaman kim bilir hangi takvimin uzağında
durup düşünsem eski sayfalarda
banknotlarda, kimliklerde, pullarda
elde kalan bir kucak korku olur
yazdırıp kalemimi kaybettiğim gibi
gözlerimi kaçırırım sayfalardan
silik bir mürekkep lekesiyle uykuya dalıp
uyandığımda silik bir mürekkep lekesi olarak
kopuverip bir defterin ortasından
korkup ne olduğunu bilmediğim sallantıdan
akıldan sızan bir damla endişeyi anlamadan
ellerimle görürüm iki uçlu derinliği
kırık kafiyeleri bir kenara bırakıp
tekrarlardan kaçınıp kaçınmayı tekrarlarım
düşük cümlelere doğrulmaları için yalvararak
gecelerce dilsiz uykusuz boşlukları gözleyerek
bu kadar yaşanabiliyordu
bu kadar yaşadım
bir dünyalar denemesi / varlık dergisi / ekim 2015
seviyorum derken dişlerim çok dökülebilir
hayatımda ilk kez gördüğüm ayrıntıları
renklerine göre dizebilirim
yenidoğan ünitesinden fırlayıp
ünite kelimesine isyan edebilirim
çünkü bütün kelimeler bir isyanın ürünüdür
tıpkı alanların başka alanlara
tıpkı taşralı pierre'in söylediği gibi
ayaklanması gibi ayaklanabilir harfler
sonuçta güçlü olan kazanıyor ama biz
güçsüz iki varla yok arası gölge
çeşitli anlatım bozuklukları ve
başbaşalıktan ibaretiz
bu muafiyet iyi bir şey diyebilirim
bu muafiyet iyi bir şey!
karanlıkta görebildiğim müddetçe
ışığı yitirmemin mahsuru yok
fakat şu fotoğraf icat edildi edileli
gözlerimiz yanıyor haksız mıyım?
sen açılıp geliyorsun yorulmaksızın
bilmeden sevdiğim iskelede bekliyor oluyorum
batmayan bir melankoli üzerimde
olduğum kişi tam olarak o olabilir
ya da kafa karışıklığı yüzünden
olduğum kişiye
olduğum kişinin
ol...
hep bu noktada koridordan ibaret
bir labirentte kayboluyorum
şarkılar aynı ama parmaklarım hakkında
aynı şeyi söyleyemiyorum
aylar geçer / yumuşakge / ocak şubat 2012
kırk mum neyse, yandı sönmedi
ateş bildiğimiz günlük eğlence
bu başka, bu sensiz yanan
çilingir anısı
otobüs kavgası
gözlerimiz lâl, omuzlarımızdır
çepeçevre kollarımızdan akan
ayaklarını örtüp yıllanmış anıyla
altına katlamak hüznün çizgilerini
tutup ellerimle anılar üzerinden
öpüyor gibi olmak seni
aylar böyle böyle geçer
kendimizi yitirip bir nefeste
uykuda acıyı duymamak gibi
aylar böyle böyle geçer
bizce malumdur her ayın
yirmi üç çekmesi gerektiği
curriculum vitae / aşkar / temmuz ağustos eylül 2014
oldu bitti kendimi anlattım
tırnaklarımın arasını
ceplerimi
sırt çantamın küçük gözünü
kapıyı kapattıktan sonra /geride
bıraktığım patırtıyı
hangi telve kimin kaderiyse işte
anlatılanların yoktu tutacağı
kırıldı kaldı elimde gövdeden
aslını unuttuğum kırıntılar
sağa mı baktım sola mı
arkamdan gelen düdük sesi (mi?)
hedefe vardıysam ki hedef nedir?
oturmak içindi beş dakika daha
oturdum
bilinmeyen dilin gramer kitabı
-nı yazar gibi bir ciddiyet
kimsenin yok anlayacağı
soluduğum hava hangi tarih?
dökülen yaprak hangi kış?
mayısta kar beklentisi
ekimde ölüm
alnından öpmeli ekimde ölenleri
toprağa ekildiler gördüm
hayat yeniden
başlamadı
oldu bitti kendimi anlattım
anlatamamak korkusundan
bir tepegözün merceğinde baş aşağı
blakekathryn
germansingergirl
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
origamiaround
pixelskylines
theartofmadeline