ដំណើររឿងចាប់ផ្តើមចេញពីក្មេងប្រុសជំទង់ម្នាក់។ វិទូជាឈ្មោះក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលមានអាយុទើបតែ១៨ឆ្នាំ សិក្សានៅវិទ្យាស្ថានមួយក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញឆ្នាំទី១ផ្នែករចនាប្លង់។ វិទូជាមនុស្សដែលចូលចិត្តលេងសើចច្រើនតែពេលខ្លះក៏ស្ងៀមស្ងាត់, ចូលចិត្តស្រមើស្រមៃ(ហាហាដូចអ្នកសរសេរដែរ)តែងតែផ្តល់តំលៃឲ្យមនុស្សជុំវិញខ្លួន, ស្រលាញ់រាប់អាននរណាម្នាក់គឺអស់ពីចិត្ត។ ដោយអំណោយផ្តល់ពីឪពុកម្តាយវិទូតែងតែទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ជាងគេក្នុងចំនោមក្រុម ដោយមានទំរង់មុខដែរទទួលបានពីម្តាយស្ទើរតែទាំងស្រុងគឺភ្នែកធំ, ច្រមុះស្រួចដោយមិនបាច់កែ, បបូរមាត់ស្តើងដោយមិនបាច់កាត់, ចិញ្ចើមក្រាស់ដោយមិនបាច់សាក់, ចង្ការស្រួចវែងដោយមិនបាច់ចាក់, សក់ខ្មៅរលោងស្រិលដែរបានកាត់ដោយមានស្ទាយ កំពស់ក៏បាន។ និយាយពីស្បែកវិញម៉ែឪអាទន់ សខ្ចីញេញតែម្តងហើយក៏មិនអាចខ្វះបានឡើយគឺក្លិនខ្លួនដ៏សែនក្រអូប ព្រោះវិទូគឺជាមនុស្សដែរមានការមើលថែខ្លួនបានល្អ(ស្អាតច្រុលពេកហើយ😂😂)។ វិទូជាកូនប្រុសពៅនៅក្នុងគ្រួសារដោយមានបងប្រុសម្នាក់និងបងស្រីធំម្នាក់ បងប្រុសវិទូខុសពីវិទូដោយជ្រើសយកភាពស្រស់សង្ហាពីឪពុកវិញ ភ្នែកតូច ច្រមុះស្រួច រាងកាយហាប់ណែនមាំមួនហើយក៏ខ្ពស់ជាងវិទូដែរ និយាយទៅគឺដូចតួឯកចិនចឹង។😎 វិទូស្និតស្នាលជាមួយបងប្រុសរបស់គេណាស់គ្រប់រឿងរ៉ាវមិនថាការសប្បាយរឺក៏កើតទុក្ខបងប្រុសម្នាក់នេះហើយជាអ្នកដំបូងដែលបានដឹងលឺ ចំនែកបងប្រុសដ៏សែនល្អមួយនេះក៏មិនដែរស្រលាញ់នឹងមើលថែអ្នកណាខ្លាំងជាងវិទូនោះឡើយ ហេតុដូចនេះហើយទើបធ្វើឲ្យវិទូមានអារម្មណ៍ល្អៗជាមួយនឹងមនុស្សប្រុសច្រើន ជាហេតុធ្វើឲ្យវិទូសែបគប់ជាមួយនរណាមិនបានយូរ ព្រោះវិទូគិតថាអារម្មណ៍មនុស្សស្រីពិបាកយល់ជាងមនុស្សប្រុសឆ្ងាយណាស់ ហើយក៏ពិបាកនឹងតាមយកចិត្តទើបធ្វើឲ្យវិទូនៅទំនេរ(Single)ដល់សព្វថ្ងៃ។😆 ក្រោយពីចប់ឆ្នាំទី១ វិទូក៏បានស្វែងរកសាលាភាសាបន្ថែមដែលជាភាសាអង់គ្លេស ហើយក៏បានចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលាឯកជនមួយហើយក៏ជាពេលដែលដំណើរជីវិតរបស់គេមានការប្រែប្រួលយ៉ាងច្រើនសូម្បីតែខ្លួនគេផ្ទាល់ក៏នឹកស្មានមិនដល់។ វាចាប់ផ្តើមចាប់ពីវិនាទីដែល……
តុកៗៗ សំលេងគោះទ្វាបន្ទប់រៀនបានបន្លឺរឡើង ហើយខ្ញុំក៏បានច្រានទ្វារចូលក្នុងបន្ទប់រៀនដោយមានខ្សែរភ្នែកជាច្រើនចាប់សំលឹងមកធ្វើឲ្យខ្ញុំរឹងខ្លួនមិនហ៊ាននឹងឈានជើងចូល (សុំឡើងកូដធ្វើតួឯកឲ្យវិទូតិចហិហិហិមិនស្អាតដូចវិទូទេតែក៏គួរឲ្យស្រលាញ់😆☺☺)មោះកុំតាប៉ែច្រើនគេលេងអានលូវហើយ។ ក្នុងចំនោមខ្សែភ្នែកជិត២០គូរមាន១គូរគត់ដែលមិនសូម្បីតែងាកមកបន្តិចសោះឡើយ តែខ្ញុំក៏មិនបានចាប់អារម្មណ៍ណាស់ណាដែរព្រោះពេលនេះអារម្មណ៍តែមួយគត់គឺត្រូវរត់រកកន្លែងអង្គុយឲ្យបានលឿនបំផុត។ កំឡុងពេលងាករកមើលកន្លែងអង្គុយស្រាប់តែមានសិស្សប្រុសម្នាក់ដែលធ្វើទឹកមុខញញឹមពព្រាយលើដៃនឹងញាក់មុខញាក់មាត់ដាក់ខ្ញុំជាសញ្ញាដែលចង់មានន័យថាត្រង់កន្លែងដែលគេចង្អុលគឺមានកន្លែងទំនេរ។ ខ្ញុំក៏ប្រញាប់ទាញជើងដើរទៅយ៉ាងលឿនដោយមិនហ៊ានងាកមើលមុខនរណាម្នាក់ឡើយព្រោះខ្លាចគេចាប់ហែកស៊ីតាមផ្លូវ(ហិហិហិ) រួចក៏រាងចង់ទាក់ជើងបន្តិចដោយសារកន្លែងដែលខ្ញុំត្រូវអង្គុយគឺនៅមុខជាប់នឹងកៅអីប្រុសអំប្បាញ់មិញនោះតែម្តង ហើយអីដែលរឹតតែធ្វើជើងខ្ញុំទាក់ងក់ភ្លាមទៀតនោះគឺម្នាក់ដែលមើលទៅដូចគ្មានព្រលឹងក្នុងខ្លួនដែលមិនសូម្បីតែងាកមកមើលខ្ញុំតែបន្តិចដល់ថ្នាក់ឯងមកឈរជិតប៉ុននឹងហើយក៏នៅតែមិនកំរើកទៀតធ្វើដូចឯងនឹងជាខ្យល់អាកាស គឺអង្គុយជាប់ប្រុសម្នាក់នោះតែម្តង។ កំពុងតែខំមើលមុខគេឲ្យបានច្បាស់បន្តិចព្រោះលោកម្ចាស់ដុំថ្មម្នាក់នោះគិតតែពីឈ្ងោកមុខដូចអ្នកណាសង្កត់ក្បាលមិនឲ្យងើបចឹង ស្រាប់តែបុរសដែលរួសរាយរាក់ទាក់ខ្ញុំនោះនិយាយមកកាន់ខ្ញុំដោយមិនភ្លេចស្ទាយញាក់ចិញ្ចើម៖
😇 “ អូនអង្គុយកន្លែងនឹងមក” ខ្ញុំរាងចាប់អារម្មណ៍នឹងពាក្យអូនរបស់គេបន្តិចព្រោះមិនទាន់ដឹងអ្នកណាបងអ្នកណាប្អូនផងគេហ៊ានមកហៅឯងអូនៗពេញមាត់តាម៉ង់។
💜 “បាទ” ហើយខ្ញុំក៏ដាក់គូទអង្គុយតែមិនទាន់បានស្រួលបួលផងក៏ត្រូវអ្នកដែលអង្គុយពីក្រោយឈ្ងោកមុខមកជិត
😇 “សួស្តីអូន!” គ្រាន់តែសួស្តីអូនខ្ញុំភ្ញាក់ឡើងចង់ឡើងឈរលើតុទៅហើយ អាប៉ិនេះកើតអីនឹងធ្វើដូចស្គាល់គ្នាពីជាតិណាចឹង។ បន្ទាប់ពីសំរួលអារម្មណ៍រួចក៏ងាកទៅតបវិញ តែមិនទាន់បានតបផងខ្ញុំក៏ត្រូវអាក់នឹងផ្ទៃមុខដែរនៅមហាជិតនឹងមុខខ្ញុំបំផុត ខ្ញុំរាងថយខ្លួនបន្តិចដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំបានឃើញផ្ទៃមុខពេញរបស់ប្រុសម្នាក់នោះយ៉ាងច្បាស់ មុខមាត់ពិតជាគួរឲ្យខ្នាញ់ណាស់ សក់ពណ៌ត្នោតភ្លឺបាំងថ្ងាសតិចៗ មុខស្រួចពងក្រពើ សស្អាត ចិញ្ចើមក្រាស់ បបូរមាត់ស្តើង អន់តែច្រមុះបន្តិចមានខ្ទង់ខ្ពស់តែមិនសូវស្រួច តែក៏មិនអាចទាញសម្រស់គេឲ្យធ្លាក់បានឡើយ ពិសេសគឺពេលញញឹមប្រិមប្រិយមកបែបនេះគឺជ្រលើមគួរឲ្យចង់គយគន់ណាស់។ កំពុងតែភ្លឹកនឹងសម្រស់របស់គេ ក៏ត្រូវគេចាប់បាន។
😇 “ហេ៎ អូនឈ្មោះអី? 😅នេះនៅសំលឹងយូរទៀតទេ?” ខ្ញុំរាងភ្ញាក់នឹងសំលេងគេបន្តិចហើយក៏បកមកគិតខ្លួនឯងមិចក៏សំលឹងមុខគេយ៉ាងនឹង រួចរៀបរិកបម្រុងតបទៅវិញស្រាប់តែលោកគ្រូបានស្រែកហៅខ្ញុំដើម្បីឡើងធ្វើការនែនាំខ្លួនគ្រាន់តែលឺសំលេងគ្រូហៅខ្ញុំគ្រប់គ្នាក៏នាំគ្នាងាកមកមើលខ្ញុំព្រមៗគ្នាដោយខ្សែភ្នែកតែមួយគឺកំពុងតែឆ្ងល់ថាពួកខ្ញុំពីរនាក់កំពុងធ្វើអីបានមុខជិតគ្នាម្លឹងៗខ្ញុំឃើញបែបនេះទើបងាកទៅរកគ្រូរួចងាកមកប្រុសជ្រលើមជាប់ដៃវិញតែងាកមកលើកនេះខ្ញុំក៏មិនភ្លេចគេចខ្លួនចេញឲ្យឆ្ងាយពីគាត់ដែរព្រោះមើលទៅខ្សែភ្នែកគ្រប់គ្នាដូចចង់ដឹងចង់លឺណាស់ថាពួកខ្ញុំចង់ធ្វើអីគ្នាក្នុងថ្នាក់នឹងហើយក៏តបថា
💜”តិចទៀតនឹងបានដឹងហើយ”ហើយខ្ញុំក៏ក្រោកឡើងរួចដើរទៅមុខក្តាខៀនពណ៌សរដែលមានត្រឹមតែថ្ងៃខែនៅឡើយដោយអមជាមួយនឹងខ្សែភ្នែកគ្រប់គ្នាមកជាមួយដែរ។ គ្រាន់តែដើរមកឈរចំពីមុខពួកគេភ្លាមក៏មានសំលេងទះដៃបន្លឺឡើងជាការស្វាគមន៍ អារម្មណ៍ពេលនេះគឺភ័យផងអរផង ងាកមើលឆ្វេងមើលស្តាំស្រាប់តែបានប្រទាក់ភ្នែកគ្នាជាមួយនឹងប្រុសគល់ឈើម្នាក់ដែលអង្គុយជាប់នឹងប្រុសមុខជ្រលឺមកំពុងសម្លឹងមើលមកខ្ញុំដោយទឹកមុខដូចជុះអាចយ៍អត់ចេញអាមិចមិនដឹងទេ តែអ្វីដែលខ្ញុំជាប់់ចិត្តជាងគេនោះគឺកែវភ្នែករបស់គេតែម្តង ជាខ្សែភ្នែកដែលខ្ញុំខ្លួនឯងផ្ទាល់សឹងតែមិនហ៊ានសំលឹងមើលចំ ខ្សែភ្នែកដ៏មុតស្រួចភ្លឺថ្លា រឹងមាំនិងមានកំលាំងខ្លាំក្លា បើមិនទាស់ត្រង់ចិញ្ចើមជ្រួញបន្តិចកុំអីឥខ្ចោះតាម៉ង់។ គេសំលឹងមកខ្ញុំមិនដាក់ភ្នែកសោះជាហេតុធ្វើឲ្យខ្ញុំជាអ្នកដែលត្រូវគេចមុខចេញវិញព្រោះខ្លាចទ្រាំមិនបានរត់ទៅខ្វេះភ្នែកគេចេញដោយសារវាចាក់ដោតចិត្តខ្ញុំពេក ខ្ញុំក៏មិនយល់ដូចគ្នាដែរថាគ្រាន់តែកែវភ្នែកមួយគូរសោះវាធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ខ្ញុំព្រឺព្រួចដល់ថ្នាក់នេះ វាមុតស្រួចណាស់ប្រៀបបីដូចសត្វឥន្ទីកំពុងសំលឹងមកចំនី ទាំងដែលខ្ញុំមិនដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងបុរសណាពីមុនឡើយ។ ក្រោយពីងាកមុខចេញពីកែវភ្នែកមួយគូរនោះហើយក៏សំរួលអារម្មណ៍ដកដង្ហើមមួយៗរួចក៏ចាប់ផ្តើមណែនាំខ្លួន
💜 “Hello! Everyone and teacher. My name is kong vireakvitou. I’m 19 years old. I’m very excited to be a part of this classroom and happy to be everyone’s friend. Thank you” បកប្រែ”សួស្តីអ្នកទាំងអស់គ្នាក៏ដូចជាលោកគ្រូ។ ខ្ញុំឈ្មោះ គង់ វីរៈវិទូ។ មានអាយុ ១៩ ឆ្នាំ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបណាស់ដែលបានជាផ្នែកមួយនៃថ្នាក់រៀននេះហើយក៏រីករាយដែលបានក្លាយមិត្តម្នាក់របស់អ្នកទាំងអស់គ្នា។ “ សូមអរគុណ
ហើយគ្រប់គ្នាក៏បានទះដៃឡើងម្តងទៀតជាកិច្ចបង្ហើយបុណ្យ>,
turnnoffyourmind
jbbartram-illu
baratheonpilled
theartofmadeline
origamiaround
snowghoul
kianamaiart
stormborns
dededos
