Blackismyhope

[sadangel31]

„Nie każde złamane serce przestaje kochać. Czasem po prostu uczy się milczeć, bo wie, że nie każda miłość zasługuje na drugą szansę.”

[czarnaadama]

Nie jestem zaskoczona, ale nadal zawiedziona.

[czarnaadama]

Jak możesz winić wiatr za bałagan, skoro sama otworzyłaś okno?

[softscarres]

Najgorszą awanturą między ludźmi jest milczenie, bo to cisza oddala, nie słowa.

[czarnaadama]

Czasami warto spojrzeć na swój kolor zamiast ich szukać na niebie <3

[czarnaadama]

Oddanie jest piękne tylko wtedy, gdy nie kosztuje Cię utraty samej siebie.

[czarnaadama]

Próbujesz naprawić wszystko, nawet ludzi.

Ale czasami zapominasz zadbać o siebie.

[czarnaadama]

Zamknęłam drzwi, ale nie przekręciłam kluczyka.

Nie zadzwonię, ale zawsze odbiorę.

[czarnaadama]

On. Głupi, uparty, mój.

Dom, który kocham nawet wtedy, gdy chciałabym w

nim trzasnąć wszystkimi drzwiami.

[czarnaadama]

W pewnym momencie

Krzyk zmienił się Ciszę

Bo Cisza nadal kochała Krzyk

A Krzyk jedynie wracał do wspomnień

[czarnaadama]

Ach, długo jeszcze poleżę

w szklanej wodzie, w sieci wodorostów,

zanim nareszcie uwierzę

że mnie nie kochano, poprostu.

"Ofelja" Maria Teresa Pawlikowska

[czarnaadama]

„Jedwab i słonecznik”

Widzę Cię,

jak stoisz w polu słoneczników,

z głową uniesioną do światła,

a w oczach miękkość jedwabiu,

który zna dotyk delikatności i spokoju.

On –

nie burza, nie ogień,

ale zieleń, co koi,

pastelowy żółty, co ogrzewa skórę,

baby blue, co oddycha razem z Tobą

w każdej chwili niepewności.

Nie przyszłaś tu walczyć,

przyszłaś oddychać.

Przyszłaś pozwolić, by ktoś był

nie ogniem, który pali,

ale światłem, które świeci

dla Ciebie.

I tak właśnie rośniesz –

nie wśród krzyku,

ale w ciszy,

która mówi:

„Jestem. I Ty też jesteś.”

[czarnaadama]

"Płynęłam w twoich oczach kiedy topił się żar

Mówiłeś że mnie kochasz teraz wiem to był fałsz

Nie mogłam spać po nocach kiedy porwał cię wiatr

Gdy patrzę na to z góry nawet jest mi Cię żal"

Nino: Niezniszczalny ft. Bajorson

[czarnaadama]

"Matczyne Cienie"

Twoje słowa jak ostry nóż,

Rozcinają duszę, choć nie widać krwi.

Kocham cię, mamo, to mój codzienny trud,

A ty miłość tłumaczysz przez pryzmat win.

Twoje spojrzenie jak sroga burza,

Chłodne, ciężkie, niszczy spokój w nas.

Zamiast uścisku – lodowata przestroga,

Zamiast zrozumienia – wieczny czas.

Każde „dlaczego” kończy się murem,

Każde „przepraszam” wraca jak cień.

Jestem córką w twoim labiryncie chmur,

Szukałam światła, lecz znalazłam cień.

Czy w moim głosie usłyszysz kiedyś siebie?

Czy w moim bólu rozpoznasz swój?

Matczyne skrzydła zmieniły się w więzy,

Gdzieś między nami zgubił się spokój.

A jednak w sercu tęsknota wciąż mieszka,

Chciałabym kochać bez lęku i łez.

Mamo, czy jeszcze jest szansa na ciepło?

Czy w tej ciszy skrywasz swój gest?

[czarnaadama]

Wilk i Człowiek

Wilk ma kły z nocy, człowiek — z myśli sny,

jeden szuka wolności, drugi — własnej krwi.

Pod jednym niebem, gdzie księżyc się chwieje,

wilcza dzikość w człowieku drzemie.

Pod skórą drży echo pradawnych cisz,

gdzie las szepcze prawdę, a ogień drży.

Człowiek patrzy w oczy wilka — tam głód,

Wilk w człowieku widzi swój zapomniany ród.

W zderzeniu spojrzeń czas traci znaczenie,

tu pierwotne serce, tam myśli brzemię.

Jedno drugiemu jest cieniem i bratem,

wilcza krew płynie ludzkim światem.

[czarnaadama]

"Gniew Miłości"

Wiatr wyje w przestrzeń, rzeka się miota,

płatki wiśni w gniewnym tańcu złota.

Słońce jak ostrze, tnie ciemność w pół,

świat drży w konwulsjach, powietrze jak mur.

Fale uderzają, niosą Twój głos,

miłość mnie rani, lecz to mój los.

Płomień i mrok, ból w sercu drży,

kocham Cię wiecznie — aż po kres krwi.

[czarnaadama]

"Gniew Rzeki i Krzyk Wiatru"

Na szczycie wzgórza, w wichru uścisku,

patrzę na rzekę w gniewnym rozbłysku.

Płatki wiśni jak łzy w otchłań spadają,

wiatr rwie przestrzeń, fale umierają.

A ja w tym chaosie, w burzy rozpaczy,

czuję Cię blisko, choć świat się zatracił.

Miłość do Ciebie jak rzeka w szale —

niszczy i tworzy, wieczna w swej chwale.