
★
Keni
No title available
$LAYYYTER

pixel skylines

PR's Tumblrdome
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Alisa U Zemlji Chuda
wallacepolsom
Xuebing Du
Today's Document
Cosimo Galluzzi
cherry valley forever
YOU ARE THE REASON
tumblr dot com
Lint Roller? I Barely Know Her

izzy's playlists!
almost home
AnasAbdin
taylor price
seen from United Kingdom

seen from Germany
seen from Singapore

seen from Türkiye

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil

seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Tunisia
@dansceminiworld
Görenleri kendine hayran bırakan bir görünüşe sahip olan Narcissus'a kahinler; eğer kendi suretine bakmazsa uzun bir ömür süreceğini söylerler. Bir peri olan Echo, Narcissus âşık olur. Ancak, duyarsız ve kibirli genç Narcissus bu aşka karşılık vermez. Echo bu aşkın acısıyla harap olur. Tanrılar, Echo'nun intikamını almak isterler. Nitekim bir gün, bir nehir kenarina gelen Narcissus, suda kendi yansımasını görür. Görür görmez de kendine aşık olur. Erişilmez ve sapkınca olan bir istekle her gün öylece kendini izler. Sevgilisine yani kendine ulaşamamanın ve doyamamanin eziyetiyle günden güne tükenir ve ölüp gider.
Hiç kimse izlemiyormuş gibi dans et, Hiç incinmemiş gibi sev, Hiç kimse dinlemiyormuş gibi şarkı söyle, Dünya cennetmiş gibi yaşa.”
Beni kimse pek sevmez. Sevmez değil de, görmez yani. Öyle kenarda dururum. Kimsenin yüreğinde yer etmem.
Karşına geçip bunu sormak isterdim ama gel gelelim karşına geçsem yalnızca sarılırım.
Neden ki
Bir gece yarısı, gözlerimi ağırladı bir bulut.
ANNE WITH AN “E” (2017―)
Sevilmemelerin meşru müdafaasıyım.
Uzun zaman oldu...
Bir bombadan daha yüksek sesle, kırılıyorum.
Sıkılmışım derinden zahir. Tutunca da nefesimi, portakal kabuklarıyla çay demini döktükleri çöpe iki kedi de bulanınca; kaldıramamış nefsim demlenmiş portakal kedilerini. Balkabağı mevsimi bile değilken dönüşüvermiş her şey baldan kabağa. Ve saat henüz on ikiyi vuramamışken kalkmış otobüsler durmamaya. Mecal mi bulamamışım, yere döktükleri bala mı basmışım hatırlamam ama öylece kalakalmışım-kalkamamışım.
İnsan, boşlukta savrulan bir tümceden fazlası değil.
Ben hâlâ saçlarını annesine ördüren küçük bir kızım. Benim sana ne zararım dokunabilir ki?
“Sen ki; bilirsin kır çiçeklerini, Hangi rüzgar dağıtırsa dağıtsın, Düştükleri yerde yeniden çoğalırlar.” 🌼