Domed Cities by Paul Lehr x 2, Steve R Dodd, Leslie Carr, Dean Ellis, uncredited
Monterey Bay Aquarium
untitled

Jar Jar Binks Fan Club
sheepfilms

No title available
EXPECTATIONS

roma★
Xuebing Du
🩵 avery cochrane 🩵
Interview Vampire Daily

titsay
h
cherry valley forever
macklin celebrini has autism

Kiana Khansmith
Show & Tell

Andulka

PR's Tumblrdome

Game Changer & Make Some Noise
Claire Keane
seen from Belgium
seen from Qatar
seen from Nepal

seen from Türkiye

seen from Germany

seen from Argentina

seen from Malaysia
seen from Türkiye

seen from Türkiye
seen from Germany

seen from Germany

seen from Ecuador
seen from Uzbekistan
seen from Saudi Arabia

seen from Spain
seen from Spain

seen from Brazil
seen from Ukraine

seen from Malaysia

seen from China
@darkregionsofheaven
Domed Cities by Paul Lehr x 2, Steve R Dodd, Leslie Carr, Dean Ellis, uncredited
Vivre Sa Vie (1962)
Neden insanlar sürekli konuşmak zorunda? Belki de bu kadar çok konuşmamalı hayatı sessizce yaşamalıyız. Ne kadar çok konuşursak, kelimeler de anlamlarını o kadar yitiriyor.
Bütün cihan işitsin ki efendiler, artık İzmir hiçbir kirli ayağın üzerine basamayacağı kutsal bir topraktır!” (Mustafa Kemal Atatürk)
Bu çok garipti aslında; sizin için hayatınızın en kötü gecesiyken diğer herkes için sıradan bir akşam olabiliyordu. Mesela evdeki takvimime bugünü hayatımın en korkunç günlerinden biri olarak işaretleyebilirdim. Ama dünyanın geri kalanı için bu sadece sıradan bir gündü. Hatta belki de güzel bir gündü. Belki birileri bugün Piyangoyu kazanmıştı.
İnsan tek başına yaşamı karşılamak zorunda. Bense ille de bir sevgiliyle, bir dostla el ele verip değiştirecektim dünyayı. Ne ham hayal, ne zırvalık…
Evvel zaman içinde, kederli ve uzak bir ülkede, sert ve kara taşlardan oluşmuş kocaman bir dağ varmış. Günbatımında dağın tepesinde onu yerinden koparana ölümsüzlük veren bir gül açarmış. Ama kimse yanına dahi yaklaşmaya cesaret edemezmiş. Çünkü dikenleri ölümcül bir zehirle doluymuş. İnsanlar kendi aralarında ölüm korkusundan, acıdan söz eder ama vaat edilen ebedi yaşamdan kimse bahsetmezmiş. Böylece gül, mirasını kimseye bırakamadan her geçen gün solmaya devam etmiş. O soğuk, karanlık dağın tepesinde unutulup sonsuza dek yalnız kalmış…
Yalnızlık aslında hiçbir şeydir,bir erkek ya da kız arkadaşınla, hatta ailenle yaşasan bile hala yalnızsındır. Ben yalnız biriyim o da öyle. Bizler yalnız doğarız, yalnız yaşarız ve yalnız ölürüz yalnız, sonsuza kadar yalnız. Kendi vücudumuz içinde yalnızızdır. Tıpkı paylaşılması imkansız olan karanlık bir tünel gibi yıllar geçtikçe işler daha da kötüleşir sadece. Yavaşça bozulan bir hayattan izler kalır geriye…
Mutlu sonlar, sadece bitmemiş hikayelerde olur.
Türkiye’de hiçbir başarı cezasız kalmaz…
Konuşmak; her zaman iletişim kurmak demek değildir.
Hepimiz o kapattım dediğimiz kapılara geri dönüp delikten bakmaya devam ediyoruz. Kimse şov yapmasın.
Uykusuzluk böyledir işte, kafandaki düşünceler bütün gece yayın yapar…
Bir insanı güzel sevmek onda bırakabileceğiniz en büyük hasar bana göre, çünkü bir daha asla öyle sevilemeyeceğini bilmek, öldürür.