Kafi
Hayatıma renk katacak birşeylere ihtiyacım var aslında dünyanın maviliği doğanın yeşilliği insanların kırmızılığı güzel de bana farklı bir şeyler lazım ötede beride belli olmayan ama özel bir renk
Aradığının ne olduğunu bilmeyen kaşif gibi dolanıyorum ortalıkta bir oraya bir buraya bazen saçmaladığımda oluyor da yine bulamıyorum bu rengi bir türlü. Bazen düşünmüyor değilim acaba gerçek bir şeylerin arayışında mı değilim acaba ama zevkli bir yolculuk bu. Buldum bulucağım inancı tatlı bir ümid veriyor insana.
Düşündüm yine insanları, farklı olduğunu düşündüğüm insanları bazen inanıyorum buna insanların birbirinden farklı olacağına ama aslında herkes temelde aynı kimi zaman tahmin ettiğimden biraz sonra sıradanlaşıyorlar. İnsanın kendi gibi birisini bulması zor biliyorum da, en azından rengime uyacak birini bulmam ne zaman gerçekleşecek sormuyor değilim sayın zaman.
Paylaşmak istiyorum insanlarla içimden geçenleri fikirlerimi beni anlamalarını değil özümsemelerini istiyorum. Ya ben yalnış yerlerde arayış içerisindeyim ya da bunun olabiliritesi çok az.
Mantığımın el vermediği konularda kalbimin bu denli umit beslemesi ah ne yazık !
Dostluk ne kadim ama çabucak harcanılan bir şey üzülüyorum belki de ben kafamda fazla büyütüyorum emin değilim.
Benim de zamanında dost saydığım insanlar vardı hatırlıyorum da o zamanları çok huzurluydum dünyada ki tek gerçek şeyin yaşamaktan çok dost kazanmak olduğuna inanırdım hatta daha ötesini söylemekten çekinmiyorum sevmek bile öte bir duyguydu erişilince insanın içinin kıpır kıpır olduğu çok doğruydu. Şimdilerde bana sadece ürpertici derecede korkunç geliyor.
Bir kaç insanla tanışmıştım bir zamanlar değişik bir huyları vardı sanırım bu huy beni bataklığa çeken bir huydu lakin zekilerdi aslında. Onlarda ki bu zekayı sadece benim görmemdendir ki onları aptal sayan insanları memnun edicem diye üzülüyorlardı. Tabi bende kendi zekalarını harcamalarını anlayamıyordum o vakitlerde şimdi her şey yerine oturuyor.
İnsanın doğası gereği durmaksızın bir sınava tabii tutuluyor. İşin garip ama heyecanlı kısmıda bulunduğu dönemde en çok şüphe ettiği korktuğu veya en değer verdiği şey neyse ordan bir mücadeleye giriyor. Kimisi bu mücadelede yeniliyor bataklıkta boğuluyor, kimisi bunun farkına varıp o konuyu da başarılı bir şekilde aşıyor
Ama yinede insanın satırlar arasında kaybolması, satırların arasında kendiyle derdleşmesi de kafi
Hayatta zaten çok öte güzellikte veya leş kötülükte olmamalı sade ve öz "Kâfi"
-Müptezel Bilge
9.11.19 | 06.15