🥀

Fakat, artık ümit yetmiyor bana

[sonkalanumut]

“biriyle savaşın bittiğinde, ona dair umudun da biter.”

[dengesizceymis]

sen gül , ben öleyim

[dengesizceymis]

güle yaklaşan herkes bülbül olur mu

[dengesizceymis]

bugün çok mutsuzum lütfen gel

[hadibyes-deactivated20200413]

“hayatını mahvetmek için de olsa aklımdasın.”

[yandikalbim]

“Bir gün bu yazdıklarımı okursun. Seni seviyorum. Sana gelemiyorum. Bunu oldurmayı her şeyden çok istiyorum ama sadece benim istememle olmayacağını öğrendim ve artık büyüdüm. Belki bir gün beni görmek istersin. Belki bir gün gerçekten beni görmek istersin.”

[seniherdaim]

Çok beklemişsin. Pencereden yolunu gözlemişsin. Mektup yazmışsın. Gün gelmiş duvarlara dert anlatır olmuşsun. Onun en sevdiği çiçekleri ekmişsin, sevginle büyütmüşsün. İçindeki umudu yitirmemişsin, gelecek demişsin. Sonra gelmemiş. Mektuplarını da okumamış. Bak, sürekli gözlediğin o yol var ya hani oradan hiç geçmemiş. Artık duvarlarla daha sık konuşur olmuşsun. Onun için ektiğin çiçekler de solmuş hem. Ama sen yine de beklemekten vazgeçmemişsin.

[kedilerveekadinlar]

[lovemeorhatemeluu]

[844k]

[yandikalbim]

Kendi kendini bitirdiğin için teşekkür ederim. Ben seni başka türlü silemezdim.

[dengesizceymis]

Senin için yazılmış bir günlüğün son satırları bunlar

Bir günlük ihtimal bile kalmamış bize

[dengesizceymis]

Yıkılmak bu kadar kolayken sana tutunmak tek çarem

[dengesizceymis]

Kimse kandırmaktan vazgeçmeyecek ve herkes inanmaya devam edecek

[dengesizceymis]

[spacentus-deactivated20210529]

yollarımız bir daha kesişmez zannediyordum.

seni, tek özelliği milyonlarca kelimeyi sana geri çarpmakta olan bir odada bıraktığımı zannediyordum. babanın seni hiç götürmediği bir çocuk parkında, kırık cam parçalarıyla dolu ve artık camı olmayan bir salonda, seni hep üşüten ama çocukluğun gibi hissettiren o balkonda, eskişehir’in ıssız sokaklarında, ne zaman üzülsen saatlerce oturduğun o bankta, ellerini parçalayan ve aynı zamanda seni hep dinlemekte olan o duvarların arasında, ölümden başka bir şey anımsatmayan o evde bıraktığımı zannediyordum.

artık o sesleri duymam zannediyordum. kafamın içinde milyonlarca kişi aynı anda konuşmaz, sigara kokusu sinmiş gömlekler bana seni hatırlatmaz, o şarkıyı duyduğumda mimiklerim kıpırdamaz, elim bir daha kaleme ve kağıda dokunmaz, o sokaktan geçerken iki tane göz seni aramaz zannediyordum. 

seni görmezden geldikçe yok olup gideceksin zannediyordum. ilk kez karşılaştığımız sokaktan geçmedikçe canım yanmaz, söylediğimiz şarkıları dinlemedikçe aklıma düşmezsin, fotoğrafını görmedikçe yüzünü unuturum zannediyordum. aynı yerdeydik. bana hiç seslenmedin ama başkalarına seslenişini de duymazsam sesin silinip gider zannediyordum. 

bu şehirden gidersem kurtulacağımı zannediyordum. beni kimsenin bulamayacağını sandığım sokak aralarında babamla karşılaşmam, o köprüden geçmemek için yolumu uzatmam, hayalet olmak isterken adımı haykıran seslere maruz kalmam, bana nefretle bakan yüzlerle karşı karşıya gelmek zorunda kalmam zannediyordum. 

daha başlamamışız

ben bittiğini zannediyordum.

[sonkalanumut]

Bir şeyin olmaması için, onu çok istemem yetiyor.