[desroars]

Ne için çabaladığımı inan ki bilmiyorum.

[desroars]

Ne yapmam gerek bilmiyorum. Öyle bir bunalmışlık var ki içimde. Nefes alamıyormuş gibi hissediyorum.

[desroars]

Bugün mahkemem var. Tacizden dolayı açtığım bir dava için ilk duruşma gibi bir şey.

Karşı tarafın ceza alacağına zerre inancım yok. Davacı olduğum kişinin deli raporu var. Daha önce taciz gibi vukuatları olmasa da, yaralama gibi olayları olmuş ama ceza almamış.

Oraya ceza almayacağını bildiğim halde gitmek çok koyuyor.

Bu önünüzdeki iki saati sinir krizi geçirmeden atlatabilirsem ne mutlu bana

[desroars]

" Bazı insanlar yaşam tarzımdan hoşlanmıyor. E, bende cehenneme kadar yolunuz var diyebilirim, hoşlanıp hoşlanmamanız umurumda değil. " #harperlee #bülbülüöldürmek #kitapalıntıları #kitaptavsiyesi #kitapönerisi #sözler #kısasözler https://www.instagram.com/p/CkEirBoDU3A/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[desroars]

" It turns out that my everything is made up of you. " #words #Significant words #loneliness #love #sözler #kısasözler https://www.instagram.com/p/Cj4YcAIDR_t/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[desroars]

" I'm so tired now. All because of him..."

[desroars]

Biz yaşadıklarımızı unuttuk siz hayallerinizi anlatın...

[desroars]

Yeni bir hayata başlıyorum. Ama geçmişin izleri bir türlü yakamı bırakmıyor... Bugün bana yeni bir hayata başlamak istiyorsan öncelikle geçmişi unutmalı ve tüm kaygılarından kurtulmam gerektiğini söyledi . Bunu nasıl yaparım cidden bilmiyorum . Çünkü ne zaman hersey yolunda gitse , bir süre sonra yaptığım hatalar ve hayatımı altüst eden insanlar karşıma çıkıyor... Farkında olmadan yıllarca kendime o kadar yüklenmişim ki , yeni kurduğum bu düzende bile hâlâ "onlar ne der ?" "kızarlar mı?" diye düşünüyorum. Umarım en yakın zamanda geçmişte olan herseyi tamamı ile unutup sadece geleceğe ve yanımda olan insanlara odaklanabilirim...

[desroars]

Hayır dedi ümidini kesme elbette her tünelin sonunda bir ışık vardır.

Anlamıyorlar, benim tünelim , yolum bir bataklık ve ben çıkmaya kurtulmaya çalıştıkça daha da batıyorum ve karanlığa hapsoluyorum . Çırpınışlarım ve kurtulmaya çalışmam beni sadece boğuyor ve her geçen saniye beni ölümüme yaklaştırıyor... Benim karanlık dünyamda ışığa yer yok ve hiçbir zamanda olmadı . Şimdi sakince öleceğim günü beklemekten başka çarem kalmadı

[geceninelfeneri]

      Seneler geçti fakat yemin ederim bende hiçbir şey değişmedi. Nasıl tanıyorsan öyleyim. Sinirlendiğinde küfreden, güldüğünde yanağının üstünde gamzeleri çıkan, üzüldüğünde ise sadece sana sığınmak sarılmak isteyen biri iştehh…

[desroars]

Sen gittiğinde başladım yazmaya . Kelimelerim satırlara döküldü sayfalarca yazdım durmaksızın. Özlediğimde, mutlu olduğumda , ağladığımda ...her an yazdım. Konuşmak istemedim senden sonra kimseyle . Arkadaşlarım zamanla benden uzaklaştı. Çevremdeki herkesi kaybettiğimde anladım yalnız kaldığımı. Ama sorun değil biliyor musun yine de mutluyum . O kadar kalabalığın içinde yalnız hissedeceğime bu şekilde yalnız kalmak daha az koyuyor insana

Geçmişten kalan bir kaç anı , kalem ve kağıdım yetiyor herşeyi unutmama ...

[desroars]

Keşke sevgimi verdiğim kadar sevgi de görseydim

[desroars]

Kafese mahkum bir kuş gibi hissediyorum kendimi . Gökyüzünde özgürce kanat çırpabilecekken ömrünün geri kalanında bir insanın oyuncağı olmuş kuş gibi ... Özgürlüğüm elimden alınmış gibi ...

[desroars]

Biliyor musun anne arkama bakmadan çekip gitmek istiyorum. Beni umursamayan , hayatımı b*ka çeviren bu insanlardan uzağa. Hiç bilmediğim bir yere gitmek istiyorum. Kimsenin beni yargılamayacağı, herkesin birbirine saygı duyduğu, barışın ve yeşilliklerin olduğu bir yere gitmek istiyorum. Bana zarar veren herseyden , herkesten uzağa . Kısa süreli de olsa gerçek mutluluğun olduğu o yere gidebilmeyi diliyorum ...

[desroars]

Daha fazla içime atmak istemiyorum . Yüzlerine karşı haykırmak istiyorum. Dayanamıyorum . Ne yapacağımı bilmiyorum . Yazıyorum. Her gün satırlarca yazıyorum ama yetmiyor . Dinmiyor bir türlü içime attığım koca bir hayalkırıklığı. Sanki her geçen gün daha da artıyor nefretim.

Bazen ne yaptım diye soruyorum kendime . ' Ne yaptım da onların gözünde bu kadar kötü biri oldum ' diye bulamıyorum yanıt. Doğmak mıydı yaptığım hata . Sadece o mutlu olsun istedim. Sadece o bir kere gülümsesin. Varsın benim canım yansın. Ama ona bunu bile çok gördüler. Gülüyor, eğleniyor belki şimdi ama acı çekiyor. Saklamaya çalışıyor ama günden güne kahroluyor .

Ne kendi yaşadıklarıma dayanabiliyorum daha fazla ne de ona yaşatılanlara. Rahat bıraksınlar. Sadece bizi rahat bıraksınlar. Kısa bir süreliğine bile olsa razıyım. O kadar ihtiyacım var ki şuan onun gülümsemesine eğer o gülümserse tüm yaşadıklarıma, çektiklerime degecekmis gibi hissediyorum.

[desroars]

Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum kimi zaman . Tıkanmış gibi cümlelerim konuşamıyorum. Belki de haykırmak istiyorum ama yapamıyorum. Titriyorum ... soğuktan olmasını isterdim belki ama korkudan . Yardım etmelerini istiyorum beni kurtarmalarını. Olmuyor... Konuşmadan uzunca bakıyorum gözlerine, anlamıyor. Çığlık atıyorum ama herkes sağır olmuş gibi . Tek yaptıkları ' üzgünüm ' der gibi bakıp mahcub olmuş şekilde gitmek .

Hayır, hayır. Sakın bana öyle bakmayın üzgün değilsiniz. Benim öldüğüm gün belki bir an için gerçekten üzgün olacaksınız ama ertesi gün yine unutacaksınız. Bana acımanıza ihtiyacım olmadı ki hiçbir zaman yardımınıza ihtiyacım vardı sadece .

Ben üzgünüm fazlasıyla. Belki de haykırışlarımı, çığlıklarımı içime atmak yerine sesimi daha fazla kişiye duyurmaya çalışmalıydım. Belki de o zaman ufak bir umut da olsa bir şansım olurdu .

[desroars]

Başkalarının yaptıkları yüzünden her defasında kendimi sorguluyorum ...