Musa olsaydım, "Firavun Allah'ından bulsun" der yatmaya devam ederdim. İsa olsaydım, üç beş tane insan evladı lafımı dinleyecek diye binlerce hıyarla uğraşamazdım. Muhammed olsaydım hele, o büründüğüm örtümü hiç kaldırmazdım üstümden, yatardım yerimde aylarca.
Edebiyat olsun diye böyle yazmıyorum abi. Şu an bana "eğer dışarı çıkıp 5 dakika yürümezsen öleceksin" deseler, oturur istifimi bozmadan son sigaramı içerim. Tükendim ben artık, olmuyo. Yıllardır, ara ara kötü olduğumu falan yazıyorum ya burada, evet yıllardır da çok garip bir ruh hali içindeyim. Ama artık bunun son raddesindeyim. Öyle ipteyim, öyle sınırdayım ki, bunu bi tek bu kadar dipte olan anlar. O da anlasa bile çare bulamaz. 3-4 sene önce deprem olmuştu, ufak bir sallamıştı, odamdaki lambaya bakmıştım sallanıyodu. Sevinmiştim, o beklenen büyük deprem sanmıştım, heh dedim gidiyoruz ehehe. Sonra kesildi ama, birkaç saniye sürdü sallantı, bitince üzüldüm tüh amına koyim ölmüyorum diye. Neyse işte aradan yıllar geçti, geçen hafta yine böyle ufak bir deprem oldu, bu sefer o deprem salladığında korktum ben, hassiktir dedim gidiyoruz galiba. Sonra sevindim korkmuş olmama, sağlıklı bir insan tepkisi vermiştim depreme, ölmekten korkmuştum, galiba düzeliyorum diye düşünmüştüm. Ama o günlerde de hiçbir hayatı sevme emaresi göstermiyordum ki, yine aynı boktan ruh halindeydim. Benim insan denen siktiğimin çocuğuna herhangi bir inancım veya güvenim kalmadı. İnanılmaz saçmayız, acayip yalancıyız, müthiş çelişkiliyiz. İnsanların böyle olmalarından şikayetçi olanlarımız bu niteliklere daha çok sahip, çünkü onlar da şikayetçi oldukları şeylerin aynısını yaptıklarından saçmalıkları ve tutarsızlıkları bir adım daha fazla hale geliyor. Ben kendimden biliyorum bu durumu, sonra daha çok muhattap olup güvendiğim insanlardan biliyorum. Zaten en büyük bok yemem insandan medet ummak oldu bu zamana kadar. "İyi olacaksın, seni iyi edicez" bu minvalde bir lafı galiba 100'e yakın insandan duydum son 7-8 senede. Bir kısmı doktorlarımdı, bir kısmı sevgililerim, bir kısmı arkadaşlarım. Bu lafı duyduğumda mutlu oluyordum, çünkü sahiden başkalarından medet umuyordum, ama bu tanıdıklar cenazeye gelip başın sağ olsun dedikten sonra görevini yerine getiren tiplerdi. O arkadaşlığı ve sevgiyi haddinden fazla yücelten filmlerimizi, çizgi filmlerimizi, kültürümüzü, yazarlarımızı, süslü sözlerimizi ve tüm bu romantizmi oluşturan her şeyi ta götünden sikeyim. Yok öyle bir şey oğlum, tıraş onlar. Tek başınayız bu amına kodumu yerinde. Bayadır hiçbir şey istemiyorum. Şu an ise bir şey istiyorum. Sonu "sikeyim" ile biten cümleler kurmak istiyorum. Ama ona da üşeniyorum. Tipimi sikeyim.
Ben anlatamıyorum abi.Herkes canının istediği şeyleri anlıyor.
Herkes biraz anlar da, kimse anlamaz içimdeki kanseri. Kimsem kalmadı be .Durum çok vahim.
2087
germansingergirl
stormborns
discoholicmusic
yousharknotpass
baratheonpilled
prguitarman
