*Note: Mahaba itong post na ito kaya sa umpisa pa lang sinasabi ko na sa 'yo na sinasayang mo lang ang oras mo sa pag-basa nito.
Ngayong nagdaang mga araw, unti-unti ko nang nararamdaman ang pagod dulot ng pagpasok sa trabaho. Nasanay ako sa buhay kung saan hawak ko ang sarili kong oras, lahat ng pera ko ay nanggagaling mula sa aking mga magulang, hindi nakakaramdam ng pagod, kahit anong oras gumising.
Ang kwentong ito ay tungkol sa mga bagay bagay sa mundo na puno ng kilig and stuff.
Nagsimula ako sa aking pinaka-unang "totoong" trabaho last month, February 2013. Nagkaroon ako ng mga income generating churvalooms noong unang panahon. Kumikita ako sa aking pagkuha ng litrato (although pakiramdam ko ay super baba ng aking singil. Doing it for the passion ika nga). Nasubukan ko na rin ang networking networking stuff na tunay namang uso ngayong panahon ngunit masasabi kong hindi para sa lahat ng tao ang networking na 'yan. Feeling ko hindi ako mukang kapanipaniwala dahil muka akong adik adik siguro. (Hindi rin naman ako marunong magtinda ng mga produkto kaya wala talagang sense. Kahit 5cents ay wala akong kinita sa networking stuff na 'yan. Magkakaroon pa kayo ng mga chants at palapalakpak na parang saleslady ng SM.)
Noong huling semester ko sa kolehiyo, tatlong oras lang ang pasok ko. Para akong nasa bakasyon. Nakaupo, nakahiga, naglalakad, tumatakbo, umiibig. 'Yan ang mga pang-araw-araw na gawin ko noon. Hanggang 'yon nga, nakapagtapos. Dalawang buwang naging tambay. Maraming nainom na tubig. Tapos biglang *poof!*. *kaboom* *sprakatakatatiktakbagklakabooosh*, natanggap ako sa isang kumpanya. Hindi na ako bum!
Sa buhay ng pagtratrabaho, kahit isang buwan pa lang ang aking experience, masasabi ko ang mga bagay na ito
Masarap kumita ng sariling pera!
Isang factor ng pagod ay ang gutom
Nakakaihi at nakakautot ang sobrang kape
Mahirap gumising sa umaga
Mababadtrip ka sa mga kurakot dahil sa laki ng binabayad mong tax.
Na halos 1/4 ng sweldo (entry-level sweldo) ay napupunta sa mga kung ano-anong insurance and stuff
Maraming hiring na call center ngayon.
Siguro maswerte nga talaga akong tao. Mga magulang ko pa rin ang nagbabayad ng renta ng aking tinitirahan ngayon. Wala na ring restrictions masayado sa mga bagay na ginagawa ko sa buhay. Libreng life advices pa. Nandiyan rin ang aking mga pinsan at mga tito at tita. Oo wala akong kapatid, pero who needs one, kung para mo na ring kapatid mga pinsan mo.
Maswerte sa pamilya: Check!
Sa punto ngayon ng aking buhay, exactly ngayon... ahh.... okay, mga 1second ago. shet 2 seconds na. Okay nevermind. Basta ngayong oras, tinatanong ko sa sarili ko, ANO NA?
Ano na ang susunod? Bibili na ba ako ng sarili kong kotse? Bibili na ba ako ng sarili kong bahay? Magpapakasal na ba ako? Mag-iipon ng pangpaaral sa mga bata. Mag-iipon ng pera para sa aking pagtanda? Ano na?
Unang pumasok sa aking isipan ang aking mga magulang. Bilang nag-iisang anak, alam ko na naibigay nila ang lahat ng pangangailangan ko sa buhay, at sobra sobra pa. Alam ko darating ang panahon, ako na ang mag-aalaga sa kanila. Ang misyon ko sa buhay na ito ay maibalik ang lahat ng alaga, pagmamahal at suporta na naibigay ng aking mga magulang.
Ikalawang pumasok sa isip ko ay ang aking mga pangarap sa buhay. Gusto kong malibot ang mundo. Gusto kong masulit ang buhay na ito. Pangarap ko sa buhay na makapagpakain ng mga tao tao. Parang "Hey guuurrrlll! Eat this! This is yummy!"
Ikatlo, ang pangarap ng aking mga magiging anak. Gusto ko matupad mga pangarap nila. "Pa, ang pangarap ko e makakain ng ChickenJoy bukas." "Sure nak! Pero akin ang balat ha?" Pangarap ko dati maging piloto. Pangarap ko dating maging musician. It's either mahal or hindi kayang makabuhay ng pamilya. Pero ayos naman, mahal ko ginagawa ko ngayon. Masaya ako. Masaya pa.
Habang tumatanda, marerealize mo rin na hindi ikaw ang sentro ng mundo. Na hindi mo kayang baguhin ang gobyerno ng mag-isa kahit magrebelde rebelde ka pa. Na hindi lahat ng plano mo matutupad. Na maraming hindi sinasabi sa 'yo 'yong nag-oorient sa 'yo sa isang networking-networking thing na 'yan. Na hindi perpekto ang lahat ng relasyon pero pinaglalaban mo pa rin. Na malaki ang tax talaga ng gobyerno tapos maraming kurakot fakshet.
Habang tumatanda ka, matuto kang gumising ng maaga, mag-plaplano ng kakainin mo sa isang linggo, magbubudget ng sarili mong pera, maniniwala sa isang Diyos na hindi nakikita pero talagang epektib at enjoy kausap, mas mapapalapit ang loob sa mga nagmamahal sa 'yo.
"Magsikhay ka para sa mga mahal mo sa buhay. Mapa-pagkain man ito o ang iyong mga magulang o mga pangarap mo sa buhay."
snowghoul
turnnoffyourmind
pixelskylines
yousharknotpass
2087
baratheonpilled
