Μου είχες πει να σου λέω ότι με απασχολεί ,αλλά δεν είσαι πια εδώ για να τα ακούσεις.

No title available
Misplaced Lens Cap
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

shark vs the universe
tumblr dot com

❣ Chile in a Photography ❣

#extradirty

titsay

tannertan36

roma★
Mike Driver
h

Andulka
Sweet Seals For You, Always

Origami Around
macklin celebrini has autism
Cosmic Funnies
One Nice Bug Per Day
art blog(derogatory)

Kiana Khansmith
seen from United States

seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil

seen from Brazil

seen from Italy
seen from Chile
seen from United Kingdom
seen from Paraguay
seen from Paraguay
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Brazil
@dreamergirl-1
Μου είχες πει να σου λέω ότι με απασχολεί ,αλλά δεν είσαι πια εδώ για να τα ακούσεις.
Κάθε καλοκαίρι έχει μια ιστορία. Η δικιά μου ιστορία είσαι εσυ, αλλά τελειώσαμε μαζί με το καλοκαίρι. Δεν φαντάζεσαι ποσό υπέροχα ένιωθα στην αγκαλιά σου. Δεν φαντάζεσαι ποσο μου λειπεις. Δεν φαντάζεσαι ποσo σαγαπαω. Όσο κολλάω να σου πω να λέω σε αυτόν εδώ, στο λούτρινο που μου εδωσες, ρωτα τον να σου πει ποσά νιώθω για σένα..
Κλαιω ξανά. Είχα καιρο να νιώσω υγρά τα ματια μου. Να αργοσταζουν σταγόνες από αυτα. Είχα ξεχάσει πως είναι αυτο το συναισθημα. Μου υπενθυμίζει βεβαια πως ακομα νιώθω! Πως ακομα αισθάνομαι! Ομως αυτα τα δακρυα πονάνε γαμωτο. Πονάνε πολυ.
σε ειδα με την καινούρια σου κοπελα.
να την κρατας απο το χερι,οπως κρατούσες εμενα.
και τοτε βουρκωσα,η καρδια μου χτύπησε πιο γρήγορα
και σκεφτηκα
"γιατι να εχει πάρει καποια αλλη την θεση μου;"
και θελω να ουρλιάξω
και να χτυπησω το κεφαλι μου στον τοιχο,
καθε φορα που συνειδητοποιω οτι πλεον
κοιμασαι αγκαλια με καποια αλλη,
φιλας τα χειλη καποιας αλλης,
τσιμπας τα μάγουλα της,
μυρίζεις το αρωμα της,
χαϊδεύεις τα μαλλια της.
και εγω πεθαινω λιγο λιγο
και η επιθυμία μου να σε αγκαλιασω
μου σκιζει το στήθος
και θελω να φωνάξω δυνατα
το πόσο μου λειπεις
και το ποσο σε θελω κοντα μου.
μα εφυγες επειδη φοβηθηκες.
δειλιασες.
δεν ηθελες να ρισκαρεις παραπανω.
και δεν θα μαθεις ποτέ το πόσο
σε ερωτευτηκα
και το πόσο μου λειπεις.
να προσέχεις.
[ξεχασμένο]
Κοίτα τον ουρανό
Δάκρυα, πολλά δάκρυα.
Η απουσία σου έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο κενό στην καρδιά μου.
Δεν σου κρύβω πως προσπάθησα να το καλύψω με άλλους ανθρώπους.
Κάνενας όμως δεν μπορούσε να ταιριάξει στην θέση αυτή.
Είναι δική σου.
Σου ανήκει.
Όσα χρόνια και αν περάσουν.
Όσα και να αλλάξουν.
Το μόνο που με ηρεμεί αυτή την ώρα είναι η σκέψη πως αντικρίζουμε την ίδια στιγμή τον ίδιο ουρανό.
Έτσι μόνο μπορώ να σε νιώθω κοντά μου πλέον.
Ελπίζω κάποια στιγμή να μας δωθεί η ευκαιρία.
Να εκπληρώσουμε όλα μας τα όνειρα.
Να εκπληρώσουμε κάθε μας επιθυμία.
Μέχρι τότε όμως θέλω να προσέχεις τον εαυτό σου.
Απόψε ήσουν η αφορμή για να γράψω κάτι όμορφο.
Και αλήθεια είναι τόσο όμορφο που δεν θέλω να σταματήσω να γράφω.
Απόψε ήσουν η αφορμή για την δημιουργία ενός έργου τέχνης.
Απόψε ήσουν η αφορμή για γίνω καλλιτέχνης μία ακόμη φορά.
Ξέρω πως το γεγονός αυτό θα σε κάνει χαρούμενο.
Έστω και για λίγο.
Όσο μπορείς να κοιτάς τον ουρανό.
Σ’ αγαπώ.
(TRANSLATED):
Look at the sky
Tears, so many tears.
Your absence has created a huge blank space in my heart.
I can’t hide you the fact that I tried to cover it with other people.
But none of them could fit in that space.
It’s yours.
It belongs to you.
No matter how many years will pass.
No matter how things will get.
The only thing that calms me down right now it’s the thought that in the same time we are looking at the same sky.
It’s the only thing that makes me feel you close to me any longer.
I hope at some point we will be given the opportunity.
To fulfill all of our dreams.
To fulfill each of our desire.
But until then I want you to take care of your self.
Tonight you were the occasion for me to wright something beautiful.
And believe me it is so beautiful that I do not want to stop writing.
Tonight you were the cause of the creation of a piece of art.
Tonight you were the cause for me to be an artist one more time.
I know that this fact will make you happy.
Even for a while.
Look at the sky as much as you can.
I love you.
Αυτός ο ψυχικός πόνος που σου κόβει την ανάσα και σε κάνει να υποφέρεις δακρυζοντας μέχρι να σε πάρει ο υπνος.. Αν κοιμηθείς
Δεν το καταλαβαίνεις αν δεν το έχεις νιώσει
Άλλο ένα βράδυ που κλαίω και κλείνω με το χέρι το στόμα μου για να μην ακούσει κανείς πως σπάει το μέσα μου!
Ρουτίνα
Κάτι δάκρυα στα μάτια
Ένα χαμένο χαμόγελο
Ένα τρέμουλο στη φωνή
Κάτι βαριές ανάσες
Εισπνοή , εκπνοή
Εισπνοή, εκπνοή
Ένας λυγμός μες τη νύχτα
Και η μουσική από το αγαπημένο της τραγούδι να παίζει χαμηλά στο δωμάτιο
Και είναι βράδυα που τα δάκρυα δεν σταματούν να κυλούν στο πρόσωπο μου,
άραγε εσύ είχες τέτοια βράδυα εξαιτίας μου;
Όταν είναι σκληρή η καρδιά τι δακρυα να βγάλουν τα μάτια
Όταν είναι σκληρή η καρδιά τι δακρυα να βγάλουν τα μάτια
Πόσες φορές εμείς μετανοούμε και δεν έχουμε χαρά! Είναι βέβαιο τότε ότι θα ξαναπέσουμε. Πόσες φορές εξομολογούμεθα και δεν πυρπολείται και δεν μεθάει η καρδιά μας! Προφανώς, είναι ψεύτικος αυτός ο οίνος. (more…)
View On WordPress
Τα δάκρυα δεν ξεκινάν ποτέ από τα μάτια .Ξεκινάν από την ψυχή σου.
Τα δάκρυα που κυλάνε σαν ποτάμι ,από αυτά τα μαύρα μάτια , τα πιο όμορφα μάτια που έχω δει , Μάτια που τα βλέπω κάθε μερα , χαρούμενα , μέσα στη θλίψη , στη πίεση , θυμωμένα αλλά και δακρυσμένα.
Τα δικά μου μάτια.
Σαν τις στάλες της βροχής που κυλάνε πάνω στο φύλο του δέντρου έτσι και αυτά κυλάνε σαν άγριες στάλες βροχής πάνω στα μάγουλα μου, φτάνοντας στην άκρη των χειλιών μου όπου κυλάνε σαν χείμαρρος και αφήνουν αυτή την αλμυρά της θάλασσας. Και όταν πια αυτά καίνε σαν τη φωτιά που έχει κάψει εκτάσεις δασών , τότε προσπάθησε να γίνεις ο πυροσβέστης όπου θα σβήσει τη φωτιά ή θα προλάβει τη πλημμύρα.
Πρόσεχε όταν θα φύγεις
Το κενό που θα αφήσεις
να γεμίζει
από στιγμές που θα φέρνουν περισσότερα χαμόγελα στα χείλη
και λιγότερα δακρυα στα μάτια
Κοίτα κάτω απ' το παράθυρο σου,
Ένα κορίτσι είναι εκεί που σ' αγαπάει και περιμένει, Το παραμικρό βλέμμα που θα της ρίξεις, Τα δευτερόλεπτα αυτά που τα βλέμματα σας θα συναντηθούν ξανά και έρωτας θα πλημμυρίσει τα στενά ανάμεσα στα δύο φοιτητικά σας σπίτια,
Η απόσταση θα σβήσει.. Και θα γνωριστείτε ξανά.
" Γεια" " Γεια."
Θα πείτε σαν δυο ξένοι. Δύο ξένοι που γνωρίζονται πολύ καλά.. Δύο ξένοι με περισσότερες αναμνήσεις και στιγμές αγάπης από κάθε ερωτικό μυθιστόρημα έχετε διαβάσει και οι δύο.
..περισσότερα φιλιά από κάθε ρομαντική κομεντί είχατε παρακολουθήσει μαζί..
..περισσότερες αγκαλιές απ' όσες έχει δώσει ένα παιδί στη μητέρα του..
..περισσότερο πάθος από κάθε ακατάλληλη ταινία έχει υπάρξει..
Κι όμως όλα απλά αναμνήσεις... Δεν υπάρχει τίποτα πλέον. Τα βλέμματα κενά.
Τα φιλιά και οι αγκαλιές έχουν αφήσει μόνο μια σπίθα που χαροπαλεύει να μη σβήσει στα χείλη της. Το πάθος έχει μετατραπεί σε πόνο στην σπασμένη της καρδιά που από μια κλωστή κρατιέται.
Έκανε ένα λάθος που θα πληρώνει για καιρό. Άφησε τον εαυτό της να καταστρέψει κάθε τι δυνατό κατάφερες να την κάνεις να νιώσει για σένα.
Τον πρώτο της έρωτα, την πρώτη της αγάπη..
Δεν μπορούσε να πιστέψει πως κάποιος θα μπορούσε να την αγαπήσει τόσο πολύ αν άφηνε τον πραγματικό της εαυτό να βγει στην επιφάνεια.. τα ελαττώματα της, τη ζήλεια της, τις ανασφάλειες και τις παραξενιές της..
Τώρα το λάθος δεν διορθώνεται...
Και κάθε φορά που ψυθιρίζει μέσα στα δάκρυα της "συγγνώμη" εύχεται με κάποιο τρόπο να το ακούς άχνα στο πίσω μέρος του μυαλού σου.
Εύχεται να μπορούσε να απορροφήσει όλο τον πόνο που υπάρχει μέσα σου και να τον νιώσει αυτή και μόνο.
"Αρκεί εσύ να 'σαι καλά" σκέφτεται κάθε λίγο και λιγάκι.
Αρκεί να της δώσεις μια ακόμα ευκαιρία να σου δείξει όλα αυτά που δεν μπόρεσε να αφήσει τον εαυτό της να σου δώσει όταν ακόμα είχε χρόνο.
Μια ευκαιρία και ένα χαμόγελο ακόμα αρκεί για να ενωθούν πάλι όλα της τα κομμάτια και να στα προσφέρει απλόχερα χωρίς δισταγμό.
Μια ευκαιρία να σε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο.
Αλλά.. "Μόνο στα όνειρα μπορώ να σε αγγίζω.." όπως έλεγες κι εσύ κάποτε και χαμογελούσα ανήξερη.
Συγγνώμη...
05/06/21 11.12μ.μ.
Οι αναμνήσεις είναι περίεργο πράγμα..
Όλοι έχουν από αυτές..Τις κουβαλάνε μαζί τους..Είναι σαν καλός φίλος..Δεν σε αφήνουν ποτέ..Είναι πάντα στο μυαλό σου,δεν φεύγουν..Άλλες είναι καλές,άλλες κακές..Όμως σε κάθε περίπτωση είναι βοηθητικές για τον άνθρωπο..Οι καλές σου δίνουν δύναμη,
χάρη σε αυτές σκας ένα χαμόγελο κάθε φορά που γυρνάς πίσω..Οι κακές σου θυμίζουν ότι ξεπέρασες ακόμα μια δυσκολία,σου δίνουν ένα μάθημα..Εκτός από το να είναι βοηθητικές,όμως,καμιά φορά σε τσακίζουν κιόλας..Αυτή η νοσταλγία που νιώθεις,αυτή η μελαγχολία κάθε φορά που σκέφτεσαι τις αναμνήσεις σου και θα ήθελες να ζήσεις πάλι αυτές τις στιγμές..Όπως και να χει οι συλλογές των κινητών μας,τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες,η μνήμη μας και η καρδιά μας έχουν στιγμές και αναμνήσεις που χάρη σε αυτές είμαστε αυτό που είμαστε,που θα μας συνοδεύουν για μια ζωή και που θα μας χαρίζουν είτε χαμόγελα είτε δάκρυα..
Αν κάτι τελείωσε άστο να φύγει, έτσι θα σταματήσετε να ταλαιπωρείστε και οι δύο.
Νομίζω πως έχω ακούσει περισσότερα συγγνώμη παρά σ´αγαπώ.
Είσαι σαν αγκάθια χωρίς τριαντάφυλλο.