eemocjee

🌧

[harmony-and-peace]

„Nie musisz wygrywać każdej kłótni. Nie musisz umieć poradzić sobie idealnie z każdym problemem. Nie masz wcale obowiązku być ciągle do dyspozycji. Zamiast tego możesz czasami odpuścić te wszystkie cholerne oczekiwania i zrobić sobie tosta z serem”

- @harmony-and-peace

[masz-paranoje]

dlaczego tak pięknie mnie ranisz?

[masz-paranoje]

niepotrzebne było to wszystko, teraz nie wiem jak się pozbierać

- @awersje

auć :’)

[polskie-zdania]

“Wygląda na to, że dajesz innym wiele, nie biorąc nic w zamian. Pozwalasz się wykorzystywać. Sama dajesz przyzwolenie, aby tak cię traktowano. Niewątpliwie wynika to z twojej niskiej samooceny. Wydaje ci się, że musisz sobie zasłużyć na czyjąś miłość, że nie możesz być dla kogoś ważna tak po prostu.”

— Wera Kubicka “Borderlina”

[pancze]

jedyne miejsce, w które chcę wracać bez końca to między Twoje ramiona.

[panikea]

“Kiedyś przeczytałem, że największym problemem w komunikacji w dzisiejszych czasach jest to, że nie słuchamy, by zrozumieć. Słuchamy po to, by odpowiedzieć . By zabłysnąć. By zripostować. Żyjemy w czasach Instagrama i Facebooka, gdy na wszystko nakłada się filtry maskujące rzeczywistość. Gdy nieustająco szukamy aprobaty poprzez lajki. Gdy w przypadku kłopotów nie zwracamy się do ludzi, tylko do urządzeń, do telefonu, albo do laptopa. Do seksu można znaleźć aplikację. Do związku już nie. Ktoś z kim jesteś tak naprawdę mówi ci o swoich lękach. O swoich słabościach. Pokazuje swoje ja i nie boi się, że go zostawisz. Swoją drogą jeśli kiedykolwiek mężczyzna powie ci szczerze o swoich kompleksach to znaczy, że jest twój. Że go masz. Że ci ufa. Że wierzy w was. Jeśli, więc, masz problem w związku, to pierwszą osobą, której powinnaś/ powinieneś o tym powiedzieć nie jest tata, nie jest mama, nie jest kochanka, czy kochanek, nie jest to barman, ani nawet ja. Jeśli coś ci przeszkadza w związku to powiedz o tym tej drugiej osobie. Jeśli coś cię wkurwia to mów, że cię wkurwia, a nie że ‘złowrogo szumią wierzby’, czy też ‘duch mój na rozżarzone węgle dupą siadł.’ Osoba z którą jesteś ma prawo wiedzieć, kim jesteś. Co ci przeszkadza. Czego pragniesz. Jakie są twoje wartości. Wystarczy powiedzieć. Nie trzeba wymyślać od razu rozwiązań. Nie trzeba oceniać. Tak długo jak chcesz z kimś rozmawiać, tak długo chcesz z nim być. Reszta to tylko obrączki, mieszkania i kredyty hipoteczne.”

— Piotr C. pokolenieikea.com

[mrwickk]

Może po prostu nie jesteśmy sobie przeznaczeni. Ale czuję, że coś między nami zostało. Nasza miłość to mokre drewno na opał. Zbyt zniszczone, by rozpalić się na nowo, ale tak wiele paliwa zostało do spalenia.

[mrwickk]

I może, gdy nadejdzie właściwy czas, spotkamy się ponownie jako obcy.

Nieznajomi, którzy znają się trochę za dobrze.

Nieznajomi, którzy w jakiś sposób wciąż czują się jak w domu.

[s0ullessboy13]

Nie śpię piątą noc, chowam się pod koc, wczoraj piękny lot.

Dzisiaj zjazd mam - dość, mamo wstyd mi wciąż.

[zavroczona]

Nie wierzę w kolejne razy. Kolejny raz to można zjeść pomidorową, jak się lubi. Ewentualnie kupić dwie pary ulubionych butów. Wchodząc kolejny raz w ten sam związek, to trochę tak, jakby iść do kina na ten sam film, po cichu licząc, że zakończenie będzie inne.

[ni3powrawny]

Leżę.

Każda kolejna noc jest coraz cięższa,

Czuję jak powoli wylatuje ze mnie dusza wraz z nadzieją.

- Me.

[masz-paranoje]

boje się przyjąć ten świat na trzeźwo

[delvishh]

[love]

[understands]

[polskie-zdania]

“Tak wygląda twarz depresji. Szczere intencje, nieszczery uśmiech. Warstwa makijażu, oddzielająca emocje od świata zewnętrznego. Umyte włosy, nieczyste myśli. Idealnie wyrysowane brwi, pokruszone serce. Gdybyśmy minęli się na ulicy, mógłbyś pomyśleć: normalna dziewczyna. Pod normalność można podpiąć bardzo wiele, również to, co widać na załączonym obrazku. Łamiący się głos tuszowany pod kilkoma wypitymi kawami, łzy czekające na przekroczenie progu domu, by popłynąć. Gdybyśmy wszyscy chodzili z uczuciami na zewnątrz, okazałoby się, że ciągniemy za sobą worki z tak ciężkimi kamieniami, że zawaliłby się nam grunt pod nogami. Gdybyśmy mniej udawali, a zamiast ,,mam się dobrze", wypowiadali prawdę, jeden kamień ciężaru zostawialibyśmy w tyle. Gdybyśmy widzieli, co kryje drugi człowiek, być może byłoby w nas więcej życzliwości i empatii. Głupotę byłoby widać na odległość. Cierpienie biłoby po oczach już na kilometr. Co chowasz pod zamkniętymi powiekami? O czym myślisz, gdy znajomy z pracy lub studiów pyta, jak się czujesz? Jaka jest twoja ostatnia myśl przed zaśnięciem, jaka pierwsza po przebudzeniu?”

— Oliwia Bogdan, https://www.instagram.com/pogranicznie/

[understands]