Dıdıdıdıııı dırı dırı dırııııı Dıdıdıdıııı dırı dırı dırııııı
Bıçağı bırakıp hızlı adımlarla çalan telefona yürüdü. Arayan numara rehbere kayıtlı değildi. Heyecanla cevapladı.
- Merhabalar efendim, şu satılık daire için aramıştım da. Hani şu marketin üstü…
Karşıdaki sesi beğenmişti. Saçını düzeltip elini beline koydu. Adam sanki karşısında duruyordu.
- Evet tabi… Siz nerede oturuyorsunuz?
- Eee ben Yıldız mahallesinde ikamet ediyorum.
- Ne işle uğraşıyorsunuz?
- Hanımefendi evin fiyatını soracaktım.
- Tamam soracaksın ama, ev sana uygun mu onu anlamaya çalışıyorum.
Uzun uzun evini tarif etti. Odalarını, kaçar metrekare olduklarını, renklerini hatta prizlerin sayısını… Adam şaşkındı.
- Affedersiniz ama bana lütfen emlakçı olmadığınızı söyleyin, eğer öyleyse bir kıyamet alametisiniz.
Kadın kahkahalarla güldü. Adamın tatlı sesi, yaklaşımı tam istediği gibiydi. Derin bir nefes aldı.
- Evi görmek istemez misiniz?
- Öncelikle fiyatını bilsem daha iyi olacak sanırım.
- Fiyatı bir şekilde hallederiz. Üç aşağı beş yukarı anlaşırız. İsminiz nedir?
Karşılıklı bir sessizlik sonrasında adam devam etti.
- Eğer müsaitseniz akşam evi görmeye gelebilirim. Malumunuz çalıştığım için ancak akşam müsaidim.
Kadın telefonu kapattığı gibi etrafı toplamaya başladı. Marketten güzel bir şarap, kasaptan ise biftek aldı. En beğendiği şamdamlarını çıkartıp masaya koydu. Balon kadehlerini sildi.
Akşam saat yedide zil çaldı, koşar adım kapıyı açtı. İkisi de birbirini süzerek selamladılar. Adam içeri girdi, kadın odaları gezdirirken heyecanlıydı. Parmağında yüzük olup olmadığına baktı. Göremedi.
- Siz, yatırım amacıyla mı istiyorsunuz?
- Hayır, kendimiz oturmayı düşünüyoruz. Eşim ve bir kızım var.
Adamı ısrarla yemeğe davet etti ama olmadı. Ayaküstü çocukluğundan bahsetti, kendinden, geçmişinden... Hem şarabı da açmış iki kadeh yuvarlamıştı, rahattı. Adamın tükenen sabrı umurunda değildi, kendini yaşıyordu. Anlattıkça anlatıyordu, neden çalışmadığını, yalnızlığını, gecelerini...
En sonunda bıçak kemiğe dayandı, adam sert bir tonda sordu;
- Ya hanımefendi ne istiyorsunuz bu eve?
Yaşaran gözlerle cevap verdi;
- Birini arıyorum ama bulamıyorum.
Adam kapıyı çarpıp çıktı. Giderken bildiği ne kadar küfür varsa saydırdı. Her giden bir çizik atıyordu kalbine. Saçma olan kendisiydi, şaraba devam etti. Biten şişeyi koynuna alıp kendinden geçti.
Sabah olduğunda başı ağrıyordu. Dünün sersemliğini atabilmek için bir sade kahve yaptı kendine. Pencerenin kenarına otururken telefon çaldı.
-Merhaba, bu satılık ev için aramıştım.
- Bugün satılık değil beyefendi, başka zaman arayın.
blakekathryn
ellievsbear
andulkaphoto