www.egnostikk.tumblr.com yazı blogu.
cherry valley forever
Peter Solarz
TVSTRANGERTHINGS

Kaledo Art

PR's Tumblrdome

Discoholic 🪩
Sade Olutola
Cosimo Galluzzi

Kiana Khansmith
No title available
Sweet Seals For You, Always
KIROKAZE
we're not kids anymore.
I'd rather be in outer space 🛸

No title available

#extradirty
taylor price
macklin celebrini has autism
todays bird

ellievsbear
seen from Nepal
seen from Bangladesh

seen from Germany
seen from Kenya
seen from Iraq

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from Trinidad & Tobago

seen from New Zealand

seen from Brunei
seen from Indonesia
seen from Germany

seen from Malaysia

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Germany
seen from Indonesia
seen from Netherlands

seen from Germany
@egnostik
www.egnostikk.tumblr.com yazı blogu.
Tam pes etmem gerektiğini düşünüyordum bu gün. Vucüdum un hastalıklara, psikolojik travmalara dayanamamasını net olarak kabul etmiş ve abimin misafirliğinin bitmesi ile bitik ezgiyi, gülen kızın yerine tayin edecektim. Tüm bunların yanı sıra çok sevdiğim & seveceğim Yakup hocamın dersini de beklemeyi ihmal etmedim. Kahvaltı etmeden, sek kahvemi yapayım Ardından günü öldürürüm dedim. Kahveyi dahi sek olarak nitelendirdiğimi düşününce evet alkolik oldun, diyip birkaç yerici cümle ettim. Çok müsaitim kendimi öldürmeye. Ardından paltomu girişte bıraktığım aklıma geldi. Sağ elimle paltomu, sol elimle anahtarımı tuttum, anahtarın yanına ilişik olan takvim gözüme çarptı. Biliyordum yine bi yerlerden beni tutup kaldıracağını,yine o küçük koca yürekli Oz'un. En uzun gece! Ki gece’ bir insana verilebilecek en güzel hediye. Gülümsedim. Tijenin saçlarına kır düşmedi ama hala oturup seninle doğum günlerini kutluyor Mehmet. Şahidim. Özlediği kadar dua ediyor, dua ettiği kadar ağlıyor, yine de geceyi seninle sohbet ederek geçirmek istercesine ağlamasını gülümsemelere bırakıyor. Ruhun çiçekler açsın. Israrla kurtarıyorsun beni bunun için yalnızca bi yerlerde nefes alıyor olman yetiyor, teşekkür ederim ve özür dilerim. İyi ki doğdun Özüm.
Tutuklandı ya hani hepimizin bildiği gibi. Bu ülkeden kaçma planı A-B-C bla bla bla diye uzayıp gitmesine sebep oluyor. Bence hiç bir yer güvenli değil,hiç bir sebep özgürlüğümüze dokunulması kadar arsız olamaz.
Çok yoruldum,yağmur yağsa da dinlensem..
Sessizce hayal bile kuramadım. Kafamı astım, darağacında sallandırdım. İçimdeki sevgi bende kalmamalı, paylaşmalıyım.
Babam sinirlenip kahve bardağımı kırıp onlarca parçaya ayırdığın da tüm gece boyunca konuşmayıp, ağlamış ve odamdan bir hafta çıkmamıştım. Bir adet kahve bardağı ne olabilirdi ki? Ardından kütahyada ki arkadaşlarıma haber salıp, migros taki bardaklara bakıp o bardağı bulmaları için ortalığı karıştırdım. Bulunduğum il de de dolaşıp, bulmaya çalıştım. Yoktu, kırılmıştı, bulamayacaktım. Yapamadığım davranışlar için, içimden gelen ve ket vurmam gereken herşey için. Konuşmamın devamını bilemiyorum, aslında göremediğim bal rengi saplamıyor karnıma bıçak. Göremeyecek olmam ızgaralaştırıyor beynimi. Çünkü gerçekten 86 senesinden çıkmıştım, yağmurdan korkuyordum , kahve kokusu gülümsetirken burnumu sızlatıyordu. Çevremdeki "senin için çabalıyorum" diyen insanlara bağırmak, öte yandan da tavanla hiç konuşmadınız bile neden bahsediyorsunuz demek istiyorum. Yapmayın,yaşadım. Aynı babamın hissi gibi yaşadım. Devrim gibi. Sanırım savaşın sonu geldi, dizlerim parçalandı, bilirim yorulmadın düşünce tutmaktan. Çok kanıyorum. Çok çabuk kanıyorum.
:)
Gülen surat ne?
Nasıl geçmiş zaman, üç nokta gibi ucu açık.O küçük çocuk kapının ardından bana hala güç vermeyi başarıyor.
Allahcım ’ a bıraktım. Ah’ ım üzerindedir.
Bu evde büyü var bence. Şöyle. Sene 2010 ilk ev değiştirme sonucunda turuncu sokak lambaları ile kendiliğinden aydınlatılmış odada geçirdim 2 senemi. Sene 2013 okulu bıraktım, geri döndüm. Yine sokak lambaları ile aydınlatılmış aynı ev kısmet oldu. Sene 2015 ve ben yine aynı odada uyuyacağım. Hayır artık kütahyada başka hiç bi yerde kalamam gibi hissetmeye başladım. Bazen bazı şeyler çok acayip. Daha huzurla kahvemi içemiyorum ama herşey zamanla. Bir de blog da açamadım çünkü hiç bir teknolojik cihazıma insan gibi davranmıyorum, o da bozuldu.
Gidiyorum, başka bi blogda sadece yazı ve müzik paylaşımında bulunayım diyorum. Çünkü bilgisayarımdan giremiyorum telefon çok sinir bozucu.
"Aşağı atlıcam orda buluşuruz. " günlerdir giremediğim depresyon meğersem buymuş. Şuan tripotun bi bacağı eksik,eksiğiz. Sayko!
Alllaam tam olarak kafamdaki yavru fil bu boyutlarda idi. Şimdi bomfuk la tanıştıracağım. Resmen yavru filim var! Fil ! Oley! Fiiiiil !
yazık.
gördüm ki bi yıldız daha kaymış. bunlar oldukça insan bişeylere bulaşmaya korkuyor azizim. güvenmeye falan..
İnsanların hayatına müdahil olmak istemiyorum. Kırılacaklar, en sevdikleri tarafından kırılacaklar biliyorum. Çünkü insanları tanıyorum çünkü kendimi tanıyorum. Yalanlarını biliyorum. Aynı kuyulara ben de düştüm hem de defalarca. Salak değil bu insanlar diyorum. Onlar da biliyor yedi yüzüncü adımda kuyu var ama su tanıdık diyorum. Sonra bilmedikleri kuyularda boğulurken buluyorum insanları. Kırmayın lan insanları.
Sadullah Abi ya klsdfjgldkfjglkjdfklgjdlgjlkdfjgkldfjgkld