Mango shake :)

No title available
art blog(derogatory)

tannertan36

Janaina Medeiros

#extradirty
Cosmic Funnies
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Three Goblin Art

roma★

祝日 / Permanent Vacation
Xuebing Du
noise dept.

shark vs the universe
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
🪼
he wasn't even looking at me and he found me
Peter Solarz
DEAR READER
occasionally subtle
h
seen from United States

seen from Austria

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Türkiye

seen from United States
seen from Sweden
seen from United States
@eliseogalvez
Mango shake :)
BACK TO BLOGGING...
Happiness is a choice. Tried and tested ko na yang kasabihan na yan. Sabi ng immediate family ko, hindi daw ako pala-tawa noon. Loner kasi ako. Pero ngayon daw, natuto na akong ngumiti.
Masayang mag-isa. Malayang makapag-isip. Malayang makapagmuni-muni. Malayang busugin ang mata sa sari-saring tanawin. Malayang pagurin ang paa sa paglalakbay na susuungin. Malayang kantahin ang himig ng kapaligiran. Malayang magpakabusog nang hindi nasusunog ng husto ang laman ng pitaka. Pero masaya kapag may kasama. Kasamang gumala, kasamang tumaba, kasamang tumanda.
Masarap tumawa. Panay biruan at hagalpakan sa kwentuhang walang humpay. Pero iilan lang ang nakakakita ng tunay na kahulugan ng isang ngiti. Mapapalad ang mga taong nakasaksi sa isang matamis na ngiti, ngunit mas dinadakila ang tao na s’yang naging sanhi.
In short, masaya maging masaya. Pero mas masarap maging maligaya.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Kapag nagiging busy ang isang tao, di na nya nararamdaman ang pagod. Kapag maraming ginagawa ang katawan, marami ring iniintindi ang utak. Kapag maraming iniintindi ang utak, hindi sya nakakapag focus o nakakapag isip.
Kaya siguro nung nagkaroon ako ng pagkakataong magmuni-muni, nagkaroon ako ng linaw sa mga bagay na nangyayari, kung bakit ito nangyayari, at kung paano ito nakaapekto sa katayuan ko ngayon. Tinatawag ko itong “Nirvana moment.” At kapag may “Nirvana moment,” ang lakas makabatak ng emotions. Isang iglap na nag-iisip ako, ubos yung energy. Yung euphoria napalitan ng melancholia. Sobrang bigat sa pakiramdam (figuratively, tsssss) na hindi ko maexplain na ewan. That exact moment, I took a trip down memory lane. Kaya ang lakas makabago ng affect. Literal na nakakabaliw. Ganito yung pakiramdam ko nung loner days ko. Nung marami pa akong oras para isipin ang ikaliligaya ng sarili ko.
Pero hindi na ako yun eh. Ako na yung taong handang magbigay para sa iba. Hindi na ako yung madamot na ako. Classic ‘conflict against the self.’ Bakit kaya siya biglang bumalik? Bakit?
Bakit?
Bakit ba kelangan pa magdebut?
SELF TALK, REAL TALK
since medyo matagal ako nawala sa tumblr, I came up with this compilation of my personal insights about certain issues. this is my blog re-launch. haha!
"Kawawa ang senado kapag nawala si Miriam"
Sa tuwing manunuod ako ng mga media coverage tungkol sa mga isyung napapanahon sa ating bansa, makikita ang kislap ng aking mga mata kapag ang venue ng coverage ay sa SENADO.
Ano nga ba ang ginagawa sa senado? Dito nag oopisina ang dalawamput apat na senador ng bansa. At hindi lang nila ito basta opisina. Ito rin ang nakaugalian nilang venue para ipagsabong ang kanilang mga utak at pagrambolin ang kanilang mga ideya. Dito nila naisipang ilantad ang kanilang intelekwal na kakayahan, at minsan, ang madugong pakikipagtagisan, nauuwi sa away-bata at asaran. :)
Kung intelektwal na kakayahan lang rin naman ang pag uusapan, ang idol ko ang una dyan! Siya ay walang iba kundi ang senadorang "kumakain ng death threats para sa kanyang almusal," Senadora Miriam Defensor-Santiago! (crowd cheers)
Abogada, dating RTC judge, naging commissioner ng Bureau of Immigration at kalihim ng Agrarian Reform Department, senadora at ngayon ay bagong halal na miyembro ng International Criminal Court - yan si Miriam. Siya rin ay bihasa sa constitutional at international law. Sumulat na rin siya ng tatlumpung libro. Pambihira talaga itong si Miriam dahil nagkamit na din ang lola nyo ng Ramon Magsaysay Award. Yun ang Nobel Prize ng Asya! Kaya ko idol 'tong si Miriam e. Amazing!
Yun din ang dahilan kung bakit siya ang lagi kong inaabangan sa tuwing magkakaroon ng hearing sa senado o kahit saang event na dadaluhan niya. Sa sobrang intelektwal ng laban, nakokompronta nya agad ng harapan yung taong mahahanapan nya ng butas kung saan siya nagkamali. Tapos kung may umaaway sa kanya, yarog na kapag nahawakan na ni Miriam ang mikropono. Idagdag mo pa dyan ang kanyang puntong Ilongga (na para sa aking pandinig ay di pangkaraniwan) at ang kanyang paminsanang pamamaluktot ng dila sa wikang Filipino, KABOOM! Sa katunayan, nag-compile pa ang programang "Word of the Lourd" ni Lourd Deveyra ng greatest hits ni Miriam! (Search: WOTL - Miriam's Greatest Hits) na talagang nagpahagalpak sakin sa kakatawa. Haha! What a comic relief!
Pero sa totoo lang, wala talagang kulay ang Senado kung wala si Miriam. Hindi naman sa pangmamaliit sa kakayahan ng ating mga senador, pero sa palagay ko si Miriam lang ang may tapang at tibay ng loob para harapang isaayos ang isang maling opinion upang maging tama. Si Miriam lang ang may ganoong kaalaman sa batas ng bansa at ng iba pa nating kapit-bansa. Si Miriam lang ang may ganoong sense of humor na karespe-respeto kahit sa anong pagkakataon mo sya ipasok - gaano man kabigat ang sitwasyon.
Isipin nyo na lang, paano na ang impeachment trial, ang PDAF scam, at ang ating araw - araw na pagsubaybay kay Napoles kung walang Miriam Defensor-Santiago? Isang salita. BORING.
1. Get Rid of Distractions
This should be pretty obvious right? But actually, it’s not. We often get distracted without realizing that we already are. Once distracted, we engage in the new task and we don’t pay attention to what we were originally supposed to do.
Instead,...
pagpasensyahan ang tinig. haha ^_^
hesezrawr: God is risen.
EXCITED FOR THIS! HAHAHA!
HABANG NAGHAHANAP NG MATINONG LITRATO, narealize ko ang tatlong bagay: (1) Karamihan ng litrato ko ngayong first sem, kasalo ko si Khrenstle. (2) Wala, as in, WALA akong matinong solo picture. Puros wacky. Di ko malaman kung nasasaktuhan lang o normal talaga. (3) PAYAT PA KO NOON KUMPARA NGAYON. T.T
ah yes, everyone needs austin’s middle finger on their blog
his knuckle tattoos though
True story.
“Won’t keep my voice down.”