Brian Hyland - Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini
"Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini" is een liedje dat het verhaal vertelt van een verlegen meisje dat een onthullende bikini met stippen draagt op het strand. De weinig verhullende bikini dateert uit 1946 en gold in de tijd van het liedje nog als tamelijk gewaagd. De tekst kon niet voorkomen dat de verkoop van bikini’s behoorlijk steeg, mede doordat ook surfen in de mode kwam.
Het is geschreven door Paul Vance en Lee Pockriss en voor het eerst uitgebracht in juni 1960 door Brian Hyland, met een orkest onder leiding van John Dixon. De Hyland-versie bereikte nummer één in de Billboard Hot 100, verkocht een miljoen exemplaren in de VS, en was een wereldwijde hit. Het nummer is in het Frans aangepast als "Itsy bitsy petit bikini" en in het Duits als "Itsy Bitsy Teenie Weenie Honolulu-Strand-Bikini", en bereikte nummer één in de nationale hitlijsten in beide talen. Verschillende versies van het nummer zijn succesvol gebleken in verschillende Europese landen. In 1990 bereikte een versie van de Britse popband Bombalurina, getiteld "Itsy Bitsy Teeny Weeny Yellow Polka Dot Bikini", nummer één in de UK Singles Chart en in Ierland.
Deze versie is ook te horen in One, Two, Three van Billy Wilder. Daarin wordt de hoofdrolspeler Otto, gespeeld door Horst Buchholz, door het eindeloos herhalen van dit lied min of meer gemarteld door de politie van Oost-Duitsland. Hij wordt verdacht van spionage.
In de Billboard Hot 100 haalde het plaatje in 15 weken notering de eerste plaats en bleef Hylands best verkochte single aller tijden. In het Verenigd Koninkrijk stond het 13 weken genoteerd met plaats 8 als hoogste notering. Nederland en België hadden toen nog geen hitparades, maar indicaties in de lijsten van Muziek Expres lieten voor Nederland ook aanzienlijke verkopen zien. Het plaatje stond er 4 maanden in genoteerd.
Vance duidde het lied aan als een geldmachine en kreeg daar later nog last mee. Ene Paul Van Valkenburgh beweerde de echte schrijver van het lied te zijn om het vervolgens te verkopen. De namen Van Valkenburgh en Vance werden door elkaar gehaald en zo kwam het dat Vance zijn eigen necrologie (maar dus eigenlijk van Van Valkenburgh) kon lezen.










