Μελαλκοολικη

[dualiger]

Εκείνο που με κρατά στη ζωή είναι η ελπίδα.

Έρχεται σε μένα κάθε πρωί.

Τραυματίζεται στη διάρκεια της ημέρας.

Και πεθαίνει αργά το βράδυ.

Ξαναγεννιέται όμως κάθε ξημέρωμα.

Paulo Coelho

[nice-but-sarcastic]

“Βρες αυτό που αγαπάς, και άφησέ το να σε σκοτώσει.”

— Charles Bukowski

[nice-but-sarcastic]

“‘Το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες.”

— Charles Bukowski

[its-menang]

[anelchprq]

-Δεν έχω μιλήσει πιο αληθινά απ´όταν σου έλεγα πως θέλω κι άλλο από σένα__

[angieak]

“Σκοτείνιασε ο ουρανός,μολις ήρθες και με αγκαλιάσες άρχισε να βρέχει. Μη φοβάσαι δεν ειναι βροχή αυτό, δάκρυα είναι. Τα δικα μου.”

— Α.Α

[its-too-late-my-darling]

“Απογοητεύτηκα, στεναχωρήθηκα, έκλαψα και τώρα; Τώρα ποιός θα μου δώσει την καρδιά μου πίσω;”

— Μάλλον κανείς!

[roxanh]

Αφιέρωσε 2 λεπτα.

Ειναι φυσιολογικό να μην νιώθεις καλα.

Σε κάποια φαση, ετσι οπως είχα χαθει στις σκέψεις μου συνειδητοποίησα πως υπαρχουν άνθρωποι που με αγαπάνε και λενε πως τους βοηθαω και τους ομορφαίνω τη ζωη.

Ομως δεν καταλάβαινα γιατι. Ένιωθα πως δεν βοηθαω κάπου. Δεν κανω κατι. Ένιωθα πως δεν αξιζω την αγάπη τους.

Μισούσα τον εαυτό μου. Ήθελα να πετάξω ολους τους καθρέφτες του σπιτιού για να μην με βλεπω. Έκλαιγα, φώναζα, αναρωτιόμουν γιατι περναω όσα περναω, γιατί είμαι ετσι, γιατι δεν ειμαι σαν την τάδε. Γιατι δεν ειμαι οπως θα ηθελα να ήμουν.

Λίγες στιγμές και λιγα δάκρυα μετα ξερεις τι καταλαβα; Καταλαβα πως ισως να μην ηταν ολα τοσο χαλια.

Εγω ημουν χαλια.

Πλεον οχι όμως, προσπαθω.

Άκουσε με, σε παρακαλώ.

Ειναι φυσιολογικό να εισαι χαλια. Να βρίσκεσαι σε κατασταση που το μεγαλυτερο σου πρόβλημα να ειναι ο εαυτος σου. Εχω βρεθεί εκει, ξερω. Σε καταλαβαινω.

Θελω ομως να σου εξηγήσω και να με ακουσεις. Εισαι αρκετός και κανεις ο, τι καλυτερο μπορείς. Πάλεψε για εσενα, για τα δικά σου θελω και πιστευω. Γινε όπως ονειρεύεσαι.

Αξιζεις αγάπη να ξερεις. Πολυ αγαπη. Μπορει να μην την εχεις βρει. Ειμαι σιγουρη ομως πως και εσυ θα λυτρωθείς κάποια στιγμη. Αλλα σε παρακαλώ μην σταματας να προσπαθείς.

Οχι για να βρεις αγαπη, αυτη θα σε βρει μονη της.

Για να βρεις τον εαυτό σου.

Για να γινεις η καλυτερη έκδοση του εαυτού σου. Αξιζεις πολλα. Μην με αμφισβητήσεις.

Οι σκέψεις μου, σιγουρα μπερδεμένες. Συγνωμη. Και εγω τον εαυτό μου ψαχνω.

Ελπίζω να με καταλαβαίνεις.

[infinity-was-here--filakia-deac]

Και απόψε 

είναι από αυτές τις νύχτες που βάζεις τέρμα στα ακουστικά τραγούδια που σε αγγίζουν, το μυαλό σου έχει πάρει φωτιά από τις σκέψεις και το μαξιλάρι έχει γίνει μούσκεμα από τα δάκρυα. 2:13 π.μ

[otan-o-erws-synanthse-to-xaos]

Έμαθες να συμβιβάζεσαι στις σχέσεις σου. Τις περισσότερες φορές δεν καταλάβαινες τους συμβιβασμούς σου, γιατί έμαθες να αναλαμβάνεις εσύ την ευθύνη και να δικαιολογείς τους άλλους.

Συμβιβαζόσουν γιατί κυριαρχούσε ο φόβος σου. Ο φόβος σου για τη μοναξιά, ο φόβος σου της εγκατάλειψης, ο φόβος της απώλειας. Και οι φόβοι σου σε έκαναν να ξεχνάς τον εαυτό σου. Τον έβαζες πάντα τελευταίο..Τις ανάγκες σου, τα θέλω σου. Και κατέληγες να εξαρτάσαι από τους άλλους.

Κατέληγες όχι μόνο να ακουμπάς επάνω τους, αλλά να αγκιστρώνεσαι από πάνω τους. Κι οι άλλοι έμεναν γιατί ικανοποιούταν το Εγώ τους, άλλοι έφευγαν γιατί πνίγονταν μέσα στην υπερβολική εκδήλωση των συναισθημάτων σου.

Κι εσύ πάντα μέσα στη δυστυχία. Μέσα στη σκέψη ότι κανένας δεν σε θέλει πραγματικά. Γιατί έμαθες εσύ να μην αγαπάς τον εαυτό σου. Γιατί έμαθες να μην τον φροντίζεις. Γιατί έμαθες να αρκείσαι στα λίγα και να δικαιολογείς τους άλλους.

Μία μόνιμη δικαιολογία υπήρχε πάντα. Για όλους όσους ήρθαν, για όλους όσους έφυγαν και για όλους όσους δεν μπήκαν. Δικαιολογούσες πάντα τους άλλους, όμως πονούσες. Πονούσες γιατί ήθελες να δώσεις τόσα πολλά και έπαιρνες πάντα τόσα λίγα.

Σκέφτηκες όμως ότι εσύ δεν άφηνες ποτέ περιθώριο στον άλλον να κάνει κάτι; Σκέφτηκες άραγε ποτέ ότι κάλυπτες όλες τις ανάγκες και τα θέλω των άλλων πριν καν εκφραστούν; Ήσουν πάντα εκεί για όλους, χωρίς να διεκδικείς τίποτα για σένα. Ή όταν διεκδικούσες, το έκανες τόσο θυμωμένα, που οι άλλοι έφευγαν. Έτσι έμαθες. Και κάθε χωρισμός, κάθε φορά το έκανε πιο δύσκολο. Γιατί κινητοποιούσε όλους σου τους φόβους.

Να σου πω όμως κάτι; Δεν μπορείς να συνεχίσεις άλλο έτσι. Εσύ πρέπει να αλλάξεις, όχι οι άλλοι. Εσύ πρέπει να δώσεις αξία στον εαυτό σου. Εσύ πρέπει να μάθεις να διεκδικείς την αξία σου. Και αν δεν μπορείς μόνος σου, αν δεν μπορείς μόνη σου, μην φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια. Γιατί οι σύμμαχοι στη ζωή μας είναι πολύτιμοι. Το μόνο που πρέπει να φοβάσαι είναι το λίγο.

Αλλά εγώ είμαι πια σε ρήξη με το λίγο.

– Κική Δημουλά

[mple-selhnhh]

Ξέρεις τι κατάλαβα;

Πως απλά έψαχνες ευκαιρία να φύγεις από την ζωή μου.

Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες.

Αν κάνω λάθος,

απόδειξε το.

[niwthwmple]

Άσε τις δικαιολογιες, και οι δυο ξερουμε πως είχες χρονο απλά οχι για ‘μενα, φύγε λοιπόν και μη με βασανιζεις.

[chanse4u]

Δεν υπάρχει άλλη δικαιολογία , μπορεί να μην είμαι εκεί όπως θα ήθελα ή ήθελες να είμαι , μπορεί να διέψευσα την αγαπη μου για σένα , μπορεί χίλια μπορεί , αλλά δεν αναίρεσα ποτέ ότι η σκέψη μου ταξιδεύει σε σένα , δεν αναίρεσα ποτέ ότι σε νοιάζομαι , δεν αναίρεσα ποτέ ότι σημαίνεις πολλα για μένα , δεν αναίρεσα ποτέ την υπόσχεση που σου έχω δώσει .

_κανένας_

[theholyinnocent-deactivated2024]

Go ahead and cry little girl , nobody does it like you do ..

[epiviwsh]

Γινόμαστε τα λάθη μας ,

ακόμα κι αν αυτά περιλαμβάνουν μοναξιά και καταχρήσεις ,

είμαστε οι χειρότερα καλύτεροι μόνο σε διακρίσεις .

-Σκίτσο

[melwdia]

Η ζωη ειναι δικια σου ευθηνη να την αποκτησεις. Να την μετατρεψεις σε κατι ομορφο παρ’ολες τις αναποδιες ή σε κατι μιζερο. Κανενας αλλος δεν εχει την ευθηνη να κανει την ζωη καποιου γλυκια, ηρεμη ή να τη γεμισει με πικρα και καταθλιψη.

[experiences-of-extremity]

Αυτό που αγαπάς μη το διαπραγματεύσαι.