Εύφλεκτον

Ψάχνω να ξεφύγω για λίγο απ' την ρουτίνα μου. Μετά πίσω ξανά. | 20 | Gr | |All content is mine, With just an exception of some posts that was inappropriate to be left unrebloged || (flammable)

[eternalseptember]

[slytherin-stud-deactivated20151]

“According to Greek mythology, humans were originally created with four arms, four legs, and a head with two faces. Fearing their power, Zeus split them into two separate beings condemning them to spend their lives in search for their other halves.”

~Plato’s The Symposium.

How many times will I reblog this? “Always.”

[flann-from-mars]

We did it at school. The myth also says that the pairings could be male/female, male/male or female/female (just sayin’)

[sofiastaralfur1-deactivated2017]

💜

[evflekton]

Eggοκεντρισμός.

[evflekton]

[hatin]

“I think people would be happier if they admitted things more often. In a sense we are all prisoners of some memory, or fear, or disappointment—we are all defined by something we can’t change.”

— Simon Van Booy, The Illusion of Separateness (via perrfectly)

[evflekton]

[evflekton]

10/02/18

[seraphsfire]

a concept: a bus, but horizontal

[seraphsfire]

i have to do all the work around here

[cobaltdays-deactivated20210208]

I don’t know why but I was picturing this:

[maooids]

He had to fight his way to the top

[vangoghsapprentice]

adrenaline rush!

[evflekton]

[evflekton]

[topgunmermaid]

Γιαγιά

Θυμάσαι όταν ήμουν μικρό κοριτσάκι και με πήγαινες βόλτες με το καρότσι για να πάψω να γκρινιάζω και να κλαίω;Θυμάσαι που σ’ έτρεχα στα πάρκα να κάνουμε κούνια κι εσύ παρόλο που πονούσαν τα πόδια σου, δε μου πες όχι ποτέ; Χατίρι δε μου χάλασες. Ή τοτε που επινες τον ελληνικό καφέ στο φλιτζάνι και το γύρναγε προσπαθοντας να σε μιμηθώ και να πω το μέλλον;Και εσυ γέλαγες ; Τα κουλουράκια κανέλας τα θυμάσαι, γιαγιά;

Από παιδί θυμάμαι προσπαθώ να κλέψω το γλυκό μέσα απ ‘το βάζο κι εσύ όλο νόημα και ένα πονηρό χαμόγελο να με κοιτάς, γνέφοντας μου σαν μια μικρή υπόσχεση πως θα μου βάλεις όσο θέλω, αλλά και λίγο παραπάνω, αρκεί να μην κάνω καμία ζαβολιά.

Η αίσθηση, η μυρωδιά, η γεύση, όλα έχουν μείνει. Αναμνήσεις απ’ το σπίτι καθε Χριστούγεννα στο τραπέζι<<Θα φάμε γλυκό μετά το μεσημεριανό! Γιούπι>>

***Γιαγιάδες παντός τύπου, αξία ανεκτίμητη.

Σε μπουκώνουν στο φαί γιατί «Αν δε φας όλο σου το φαγητό, μετά δεν έχει γλυκό!» και σου πλέκουν ζακέτες και σκούφια και κασκόλ κάθε χειμώνα (επειδή ψηλώνεις και μεγαλώνεις κάθε χρόνο), μην πουντιάσεις κι αρρωστήσεις. Αλλά ακόμα κι όταν συμβαίνει αυτό, γιατί είσαι παιδί, η ζεστή σουπίτσα η ο τραχανάς απ’ τα χεράκια της σε περιμένει στο τραπέζι, σωστό γιατρικό και βάλσαμο.

Και τα χρόνια περνούν κι εσύ μεγαλώνεις και μεγαλώνει κι εκείνη κι ο κύκλος της ζωής πάντοτε σου υπενθυμίζει σκληρά πως ο χρόνος δεν είναι με το μέρος κανενός. Τη βλέπεις να γερνάει μέρα με τη μέρα, πολλές φορές απότομα και κάπως άδικα.Βλεπεις το πρόσωπο της γεμάτο χαραγμένες βαθιές ρυτίδες.Ρυτιδες και ένα σώμα γεμάτο κούραση από την σκληρή δουλειά στο χωριό.Κιομως Θα σε ρωτήσει όλο στοργή κι ενδιαφέρον πώς ήταν η μέρα σου, το βράδυ που γυρνάς αργά στο σπίτι .

Ακόμα και τώρα θα σε συμβουλέψει <<Να προσέχεις στο δρόμο, να μην μιλας σε αγνωστους,υπάρχουν επικίνδυνοι εκεί έξω. Τα βλέπω εγώ στις ειδήσεις τι γίνεται! Να βρεις ένα καλό παιδί να σε φροντίζει να σ’ αγαπάει,να είναι ερωτευμένος μαζί σου και να σε σέβεται. Να ‘ναι μορφωμένος και σοβαρός>> Γελάς εσύ κάθε φορά με όλα αυτά και λες τα δικά σου, όμως η γιαγιά ξέρει. Και ξέρεις ότι ξέρει, γιατί κι εσύ κατά βάθος αυτό θες.

Πλέον εκείνη έχει ανάγκη την απόλυτη προσοχή σου ,μην πέσει, μη χτυπήσει, μην ξεχάσει να πάρει τα χάπια της,οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί,εσυ είσαι εκείνος που πρέπει να την προσέξει να της δείξεις αγάπη και στοργή ,να την σκεπάσει το βράδυ όταν έχει πέσει η κουβέρτα της κάτω στο πάτωμα .

****Να τις αγαπάτε τις γιαγιάδες σας παιδιά και να τις προσέχετε όσο τις έχετε. Αν η μάνα, είναι μάνα μια φορά, η γιαγιά είναι όντως δύο. Και αν πια δεν είναι, το γλυκό βύσσινο υπάρχει ακόμα εκεί να τη θυμίζει και να σας κάνει να τη ζείτε ξανά. Για πάντα.

Καλά Χριστούγεννα

Σαγαπω γιαγιά μου

[monsters--live--inside--us-deac]

Το ειπα απο την αρχή. ΟΛΟΙ reblog σε αυτο το ποστ. Ευχαριστώ!

[evflekton]

[oamisoa-deactivated20160323]

I love it when people tell me about me because I have no idea who I am

[melissa-officinaliss]

Είχε καιρό να περάσει απ’ το μυαλό μου. Πίστευα πως άμα δεν την σκέφτομαι θα ήταν ίσως σαν να ζει ακόμα και να ‘χω απλά καιρό να την δω.

Πως θα έφτιαχνε ακόμα εκείνο το κέικ με την περίεργη γεύση και κάποιος θα το έτρωγε παριστάνοντας πως ήταν όντως ωραίο απλά για να μην την στεναχωρήσει, όπως ακριβώς έκανα εγώ.

Αλλά κάποιος μου θύμισε χθες βράδυ πως δεν είναι δα και τόσο απλός ο θάνατος.

[ranarp]

Πίστευα πως θα μου έφτιαχνε ακόμα τα σουβλάκια εκείνα για να “φάω λιγο κρέας”. Θα έκοβε τη βασιλόπιτα και θα έστηνε το φλουρί για τα παιδιά.

Αλλά κανείς εκεί δεν νοιάζεται πια τι τρώω, και δεν περνάμε πλεον όλοι μαζί τη πρωτοχρονιά.

Γιατι δεν είναι τοσο απλός ο θάνατος.

[piaseenapitogiro]

Πίστευα ότι όταν θα πάω σε εκείνο το οικογενειακό τραπέζι θα είναι εκεί, θα με πάρει και θα μου πει “που είσαι ρε μικρή και μου έλειψες;”.Αλλά τώρα η θέση του στο τραπέζι είναι κενή.Κανεις δεν είναι όπως τότε.

Γιατί δεν είναι τόσο απλός ο θάνατος.

[heartbeatdancerdreamer]

Πίστευα πως όταν θα άνοιγα τα ματια μου το πρωί, θα τον έβλεπα απέναντι μου να με κοιτάζει και θα ξεκινούσα και πάλι να γκρινιάζω λέγοντας πως δεν θέλω να με κοιτάει όταν κοιμάμαι αλλα αυτός να χαμογελάει λέγοντας ότι δεν έχει βρει πιο ομορφο τροπο να ξεκινάει την μέρα του.

Αλλα εγω ξύπνησα, και απέναντι μου δεν ήταν κανεις. Γιατι δεν ειναι τόσο απλός ο θάνατος.

[lust-for-wildness]

Πίστευα πως θα ξαναγύριζα σπίτι μια μέρα και θα ήταν εκεί να με περιμένει, πως θα χτυπούσε το τηλέφωνο και θα έγραφε μαμά, πως θα ξανά τρώγαμε πάλι όλοι μαζί σαν οικογένεια.

Μα γυρίζω σπίτι κάθε βράδυ και δεν είναι εκεί, χτυπάει το τηλέφωνο και ποτέ δεν γράφει μαμά, δεν ξαναφαγαμε ποτέ σαν οικογένεια. Γιατί δεν είναι τόσο απλός ο θάνατος.

[melissa-officinaliss]

@lust-for-wildness Με αυτό κλαίω πιο πολύ απ’ ό,τι ίσως θα έπρεπε.

[smile-cause-someone-deactivated]

Μου λειπεις να ξερεις

[archtecture-deactivated20210221]

ho ho ho where did my motivation go

[evflekton]

[evflekton]