The Delusory Love 04 - HUNHAN NC
The Delusory Love 04 - HUNHAN NC
ใบหน้าคมหันตามแรงสะบัดของฝ่ามือน้อยไปเต็มแรงจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดในปาก ทันทีที่ข้อมือเล็กหลุดออกจากการจองจำของตน ลู่ฮานจ้องมองชายตรงหน้าอย่างเกลียดชัง ถ้อยคำดูถูกนานา การกระทำของร่างสูงที่ทำราวกับว่ารังเกียจกันนักหนา ฉายชัดในความทรงจำของร่างบาง กรอวนซ้ำไปมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ตอกย้ำดวงใจน้อยๆของลู่ฮานให้บอบช้ำไปยิ่งกว่าเดิม ในที่สุดน้ำตาที่พยามยามกัดกลั้นมาตลอด ก็ไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย ด้วยความเจ็บปวดใจ
“กล้ามากนักนะ”เซฮุนกัดฟันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นน่ากลัว ไม่สนใจน้ำตาที่ไหลรินลงมาของร่างบางเลยด้วยซ้ำ
“ สงสัยต้องเตือนความจำหน่อยซะแล้วมั้งจะได้ไม่ออกไปร่านที่ไหนอีก! ”
ทันทีที่พูดจบ ร่างสูงไม่รอช้าก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอขาว ขบเม้มอย่างรุนแรงจนเกิดรอยแดงไปทั่วผิวขาว ก่อนที่มืออีกข้างจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อของร่างบาง ลู่ฮานดิ้นพล่านปัดป่ายสุดกำลัง
“ นายจะทำอะไรน่ะ อย่านะ! ไม่! ”
“ อย่ามาเล่นตัวหน่อยเลยน่า ของแบบนี้นายก็เคยๆมาไม่ใช่เหรอ ” เซฮุนยังคงพยายามถอดเสื้อผ้าออกจากร่างบาง ก่อนที่ร่างสูงจะเงยหน้าขึ้นมาพูดด้วยสายตาสมเพช
“ ไม่ต้องมาทำเป็นใสซื่อหรอนะ ผ่านมากี่คนแล้วล่ะ จะรับของผัวไปอีกคนคงไม่เท่าไรหรอกมั้ง รับรองฉันจะทำให้นายครางจนลืมชื่อผัวคนเก่าไปเลย ”
“ อย่ามาหยาบคายใส่ฉันแบบนี้นะ อื้อออ ”ก่อนที่ลู่ฮานจะได้โต้ตอบอะไรกลับไปมากกว่านี้ ริมฝีปากอุ่นร้อนของเซฮุนก็ทาบทับลงมาครอบครองบดขยี้ริมฝีกปากอิ่มสวยอย่างไร้ความปราณี จนปากเล็กเจ็บแสบไปหมดลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงบางอิ่ม ตวัดเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างชำนาญ
“ อื้อออ” ร่างบางครางอย่างเจ็บปวด รสคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก เมื่อร่างสูงจงใจขบกัดริมฝีบอกอิ่มอย่างรุนแรง จูบเร่าร้อนดำเนินต่อไปอย่างไม่ปราณีร่างเล็กเลยแม้แต่น้อย ลู่ฮานพยายามปัดป่ายมือเมื่อเริ่มหายใจผิดจังหวะ ร่างสูงเห็นดังนั้นจึงผละริมฝีปากออกมา ให้คนใต้ร่างได้พักสูดอากาศหายใจ
“ แค่กก..” ลู่ฮานรีบสูดเอาอากาศเข้าปอดราวคนจะขาดอากาศหายใจตาย ก่อนที่ร่างโปร่งจะก้มลงไปครอบครองริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง
เซฮุนขยับริมฝีปากอย่างเร่าร้อน มือที่เคยจับตรึงข้อมือเล็กคลายออก ก่อนจะจับมือบางให้โอบคล้องคอของตน มืออีกข้างที่เหลือก็เริ่มรุกรานสัมผัสร่างบอบบางผ่านเนื้อผ้าที่สวมใส่
“อะ..อ้ะ..อื้มม ” กวางน้อยไร้เดียงรู้สึกขนลุกซู่ จนต้องร้องครางอื้ออึงในลำคออย่างเก็บอารมณ์ไม่อยู่ มือน้อยค่อยๆสอดแทรกไปในกลุ่มผมหนาและโอบรัดร่างสูงแน่น จากที่เคยต่อต้านกลับคล้อยตามและหลงมัวเมาไปกับรสจูบรุนแรงหากแต่เร่าร้อนนั่น ที่ร่างโปร่งตรงหน้าปรนเปรอให้อย่างหน้าไม่อาย
ลู่ฮานลืมทุกอย่างจนหมดสิ้น ไม่สนใจสิ่งที่สมองคอยสั่งการ ปล่อยร่างกายให้ทำตามความรู้สึกของตัวเองและสัญชาตญาณดิบของมนุษย์
“อะ..อืมม.. ” ลิ้นเล็กเริ่มขยับน้อยๆ พยายามตอบสนองร่างสูงอย่างเงอะงะ เซฮุนที่เห็นอย่างนั้นจึงยิ่งได้ใจ บดขยี้จูบอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังหน้าอาย ก่อนจะค่อยๆถอดริมฝีปากออกมา แต่กวางน้อยที่ยังหลงมัวเมาไปกับรสเสน่หากลับยึดศีรษะของร่างสูงไว้ พร้อมกลับเคลื่อนใบหน้าตามไปอย่างเผลอตัว เมื่อสติกลับคืนมาก็สายไปเสียแล้ว
ลู่ฮานรู้สึกอยากจะหายตัวไปเดี๋ยวนั้น ใบหน้าเห่อแดงซ่าน ทันทีที่ดวงตากลมสวยลืมตาขึ้น สบตากับสายตาคมที่มองมาก่อนอยู่แล้ว เซฮุนเหยียดยิ้มเยาะผู้ถือไพ่เหนือกว่า จ้องมองลูกกวางน้อยอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกล่าวถ้อยคำที่ทำให้ลู่ฮานถึงกับหน้าชา
“ หึ ตอนแรกก็ทำเป็นขัดขืน แต่พอโดนจูบเข้าหน่อย ก็มีอารมณ์ซะแล้ว” เซฮุนกล่าวอย่างสมเพชร่างบางใต้อาณัติ
“นายนี่มันใจง่ายๆจริงเลยนะ ”
ลู่ฮานรู้สึกจบร้าวไปทั้งใจ นัยน์ตากลมโตสั่นระริก ทั้งๆที่ตนเองเป็นฝ่ายโดนเอาเปรียบแท้ๆ แต่กลับต้องมารับฟังถ้อยคำเหยียมหยาดศักดิ์ศรีจากคนตรงหน้า
เซฮุนไม่เคยเห็นค่าของเขาสักนิดเลยใช่มั๊ย ไม่เคยคิดว่าเขาเป็นภรรยาของตนเลยใช่มั๊ย ถึงได้ทำกับเขาเหมือนสิ่งของเช่นนี้
ลู่ฮานใช้ขาพลักร่างสูงออกไปอย่างแรง เซฮุนที่ไม่ได้ทันระวังเซล้มลงไปยังฟูกข้างๆ กวางน้อยไม่รอช้า รีบลุกขึ้นไปที่ประตูทันทีเพื่อที่จะหนีให้พ้นจากเงื้อมือนายพรานร้าย แต่ไม่ทันที่ร่างบางจะได้เปิดประตู กลับถูกร่างโปร่งรวบตัวไว้ซะก่อน
“จะหนีไปไหนห๊ะ! ฤทธิ์มากนักนะ เมื่อกี้ยังอยากอยู่เลยไม่ใช่หรอไง ” เซฮุนใช้วงแขนกักขังลู่ฮานไว้ไม่ให้สามารถหนีรอดไปไหนได้อีก และตรึงมือทั้งสองของร่างบางไว้เหนือศีรษะ บีบอย่างแรงจนเกิดรอยแดงช้ำบริเวณข้อมือน้อย ก่อนจะก้มลงทาบทับริมฝีปากลงมา ร่างบางหันหน้าหนีสัมผัสนั้น แต่กลับกลายเป็นเหมือนเปิดโอกาสให้ร่างสูงมากขึ้นเพราะใบหน้าคมลงไปซุกไซร้กับลำคอระหงส์แทน
“อ๊าา..อื๊อออ.. ” ร่างสูงขบเม้มผิวเนียนจนเป็นรอยสีแดงช้ำ ลากฟันขบกัดประทับรอยแสดงความเป็นเจ้าของลูกกวางตัวน้อยไว้จนทั่วผิวขาว ในขณะที่อีกมือหนึ่งที่ว่างอยู่ก็ทำหน้าที่ของมันอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วกายเล็กใต้อาณัติ ก่อนจะสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อลูบไล้หน้าท้องแบนราบ จากนั้นเลื่อนขึ้นไปสะกิดยอดอกสวยอย่างย่ามใจ
แม้ว่าลู่ฮานพยายามจะหลีกหนีสัมผัสเหล่านั้นแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับร่างสูงตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย ไม่ เขาไม่ต้องการแบบนี้ สัมผัสที่เซฮุนมอบให้แก่เขา ไม่มีความรู้สึกดีๆเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความรุนแรงจะเอาชนะและเหยียดหยามศักดิ์ศรี ถึงแม้จะแต่งงานกันแล้วก็ตาม แต่เขาไม่ต้องการแบบนี้ มันต้องเกิดจากความรักของคนสองคนไม่ใช่หรอ ไม่ใช่เกิดจากความเกลียดชังอย่างที่เซฮุนมีต่อเขาเช่นนี้
“ ฮึกก..อึกก ” น้ำตารินไหลลงมาเต็มใบหน้าสวย สัมผัสเย็นชื้นกระทบเข้ากับใบหน้าคมคายทำให้เซฮุนได้สติ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองร่างบาง ที่กำลังร้องไห้ตัวสั่นเทาอย่างไม่อายใคร
สงสาร..นัยน์ตาคมวูบไหวเล็กน้อย ความรู้สึกนั้นเผยออกมาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วและจะเเปรเปลี่ยนไปเป็นความโกรธดังเดิม
ร่างสูงกระชากอาภรณ์ที่ขวางกั้นลู่หานเอาไว้ออกอย่างแรง จนมันขาดหวิ่นไม่เหลือชิ้นดี กระดุมหลุดร่วงลงกับพื้น ก่อนที่ร่างสูงจะโยนเสื้อของร่างบางที่เพิ่งกลายเป็นเศษผ้าทิ้งตามลงไปราวกับเป็นเพียงผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งแผ่นหลังบางสัมผัสได้ถึงความเย็นเยือกของพนัง
“อ๊ะะ! ” ลู่ฮานพยายามเอามือน้อยปกปิดร่างกายให้พ้นจากสายตาของร่างสูง แต่ทว่าร่างสูงกลับจับข้อมือน้อยตรึงไว้ซะก่อน เผยให้เห็นลาดไหล่เล็กน่าสัมผัส ผิวขาวเนียนราวกับน้ำนมปราศจากรอยขีดข่วน ราวกับว่าไม่เคยมีผู้ใดได้เชยชมมาก่อนปรากฏเด่นชัดสู่สายตาของร่างโปร่ง ยอดอกสีหวานตั้งชูชันขึ้นล้อสายต่อของชายหนุ่ม
เซฮุนไม่รอช้ารีบก้มลงไปเชยชิมความหอมหวานจากยอดอกคู่นั้นอย่างหื่นกระหาย ริมฝีปากบางดูดกลืนยอดอกสวยนั่น ก่อนจะขบเม้มติ่งไตชูชันอย่างเมามันส์ เรียกเสียงครางด้วยความเจ็บปวดจากคนตรงหน้าได้อย่างดี โดยที่มืออีกข้างก็ทำหน้าที่บดคลึงยอดอกงามอย่างรุนแรงจนร่างบางถึงกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด หากคละเคล้าไว้ด้วยความเสียวซ่าน
“ อะ อึก.. ” ลู่ฮานกัดริมฝีปากสะกดกลั้นเสียงครางของตัวเอง เขาจะไม่มีทางทำเรื่องหน้าอายแบบนั้นอีกเป็นอันขาด เขาจะไม่ยอมให้คนตรงหน้าดูถูกเหยียดหยามเขาได้อีก เซฮุนที่เห็นดังนั้นรู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย กวางน้อยแสนพยศยังไม่ยอมศิโรราบต่อเขาง่ายๆ
‘ หึ ได้ จะเล่นแบบนี้ใช่มั๊ย แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ว่าใครที่จะอ้อนวอนขอร้องฉันไม่หยุดทั้งคืน! ’
“ อะอึกก อืออ.. ”แผ่นหลังบางสัมผัสได้ถึงความอุ่นนุ่มเซฮุนพลักเรือนร่างบางลงกับเตียงปลุกเร้าโลมเลียไปทั่วเรือนร่างงาม
ลิ้นร้อนสัมผัสไล้ลงต่ำมายังหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะหยุดลงบริเวณจุดกึ่งกลางมือหนาลูบไล้บริเวณแก่นกายบางผ่านเนื้อผ้า ก่อนจะกระตุกลงอย่างรวดเร็ว ถอดอาภรณ์ที่เหลือออกจนหมด แก่นกายขนาดพอเหมาะที่กำลังชูชันปรากฏสู่สายตาของร่างโปร่ง เซฮุนไม่รอช้าก้มลงครอบครองแก่นกายบาง ลิ้นร้อนละเลียดชิมตั้งแต่โคนจรดปลาย ก่อนจะดูดกลืนจนหมด ลู่ฮานที่เพิ่งเคยได้สัมผัสความรู้สึกแปลกใหม่ ดิ้นพล่านอย่างรู้สึกเสียวซ่าน
“ อึกกอะ..อึกก.. ” ร่างบางกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางอย่างทรมาน จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด พยายามบังคับตัวเองไม่ให้มัวเมาไปกับสัมผัสอันน่ารังเกียจที่ร่างสูงคอยยัดเยียดให้ แต่มันช่างทำได้ยากเหลือเกิน เมื่อร่างกายคอยแต่ตอบสนองในทุกๆสัมผัสที่ชายหนุ่มตรงหน้า
ร่างโปร่งยังคงมอบความกระสันให้แก่ร่างบางไม่หยุด ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดไปทั่วแท่งเนื้อร้อนที่ตอนนี้ขยายใหญ่พอดีมืออย่างเหมาะเจาะ เซฮุนดูดกลืนบริเวณส่วนปลายอย่างหื่นกระหาย โดยที่มือใหญ่ก็ขยับรูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว สร้างความเสียวซ่านให้กับร่างเล็กบนเตียงเป็นอย่างมากปลายทางฝันลางๆปรากฏอยู่เบื้องหน้า เรียวขาเล็กบิดเร่าอย่างทรมาน
ลู่ฮานจิกมือกับหมอนอย่างรุนแรงอย่างหาที่ระบายอารมณ์ แต่ก็ยังคงอดกลั้นเสียงครางเอาไว้ น้ำตาซึมเอ่อรอบขอบตาสวย เซฮุนที่เห็นกวางน้อยที่เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของตน แต่ยังคงไม่ยอมอ่อนข้อให้เขาอยู่ จึงหยุดการกระทำก่อนจะผละออกมาจากร่างบางเสียดื้อๆ
คนตัวเล็กบิดส่วนล่างไปมาอย่างทรมานเพราะอารมณ์ที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ดวงตากลมสวยมองตามการกระทำของร่างโปร่งด้วยสายตาโกรธเคืองระคนหวาดกลัวก่อนที่จะรีบหลบสายตา เมื่อเซฮุนเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้แผงอกแกร่งที่มีกล้ามเนื้อแน่นอย่างผู้ชายสุขภาพดี เมื่อสายตามองต่ำลงไป กวางน้อยอายจนต้องฝังใบหน้าไว้กับหมอน ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ทั้งจากภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า และจากอารมณ์รักที่ยังต้องการการเติมเต็ม
ความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นจากกายแกร่งที่ทาบทับลงมา ลู่ฮานพยายามจะหลีกหนี แต่ก็ไม่มีทางสู้ เนื่องจากร่างสูงใช้ร่างแกร่งกดร่างบางเอาไว้จนไม่สามารถขัดขืนได้
“ นายรู้..ว่านายต้องการอะไร ” เซฮุนก้มลงกระซิบ ในขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงเสียดสีกัน สร้างความเสียวกระสันให้ทั้งคู่เป็นอย่างมาก
“มะ..ไม่ อะอึกก ” ลู่ฮานมองอย่างไม่เข้าใจ ใบหน้าหวานแดงซ่าน ด้วยความต้องการที่แล่นพล่านไปทั่วทั้งสรรพางกาย
“ ขอร้องสิหืมม อะอื้มม ” เซฮุนที่กล่าวอย่างถือไพ่เหนือกว่า อดครางออกมาไม่ได้ด้วยความเสียวซ่านหลับตาพร่าอย่างควบคุมอารมณ์ดิบ เพราะเขาเองก็ต้องการปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในแก่นกายใหญ่เต็มทน
“ ฉ..ฉัน มะ ไม่...” เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างสูงจึงหยุดการกระทำทั้งหมด เลื่อนมือไปกดส่วนปลายแก่นเล็กของร่างบางใต้อาณัติเอาไว้ ลดตัวลงไปบริเวณส่วนกึ่งกลางกายบาง ก่อนจะใช้ลิ้นไล้วนบริเวณแท่งเนื้อสีหวานอีกครั้ง โดยที่ยังคงใช้นิ้วกดส่วนปลายเอาไว้ไม่ให้ร่างเล็กปลดปล่อย เซฮุนเงยมองหน้าคนตัวเล็กอย่างไม่ละสายตา ในขณะที่กำลังมอบความอัปยศให้แก่กายเล็กไม่หยุด
ลู่ฮานทรมานปานจะขาดใจตาย น้ำตาไหลพรากออกมาจากดวงตาคู่งามอย่างรู้สึกอัปยศอดสู
ไม่ เขาไม่ได้ต้องการแบบนี้ การกระทำต่ำทรามที่ชายตรงหน้ามอบให้ ไม่มีแม้แต่ความอ่อนโยนสักนิดคนใจร้ายไม่ปราณีเขาเลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความรุนแรงและทรมาน ไม่ต่างจากการถูกข่มขืน จนในที่สุดลูกกวางตัวน้อยก็พ่ายแพ้ต่อความรู้สึกของต้องการของตนเอง จนต้องกัดฟันขอร้องร่างสูงด้วยน้ำตาที่ไหลรินอย่างขมขื่น
“ ดะ..ได้โปรด ”เซฮุนชะงักการกระทำ ก็จะเลื่อนใบหน้ามาอยู่ระดับเดียวกับใบหน้าสวยที่น้ำตายังคงไหลรินอยู่
“ ชะ..ช่วยฉันที ”ลู่ฮานเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก น้ำตายังคงไหลรินมาเป็นสาย
“ ช่วยอะไร ก็พูดให้มันชัดเจนสิ ” ร่างสูงก้มลงกระซิบข้างใบหูก่อนจะขบเม้มติ่งหูน้อยเบาๆ จนร่างบางขนลุกซู่ไปทั้งกายด้วยความเสียวซ่าน
“ อะ..เอาไอนั่น เข้ามาในตัวฉันที ”
เซฮุนแยกเรียวขาเล็กออก ก่อนที่จะนำแก่นกายใหญ่ที่ขยายอย่างเต็มที่ จ่อบริเวณช่องรัก โดยไม่มีการเบิกทางก่อนแม้แต่น้อย
“โอ๊ยยย จะ..เจ็บบบ ” ร่างบางร้องออกมาออกเจ็บปวด ทั้งๆที่แท่งเนื้อร้อนเพิ่งเข้ามาได้แค่ส่วนหัวเท่านั้นเอง
“ ร่านขนาดนี้ โดนมานักต่อนักแล้วไม่ใช่หรออย่ามาเล่นละครตบตาฉันเลย ” ไม่รอช้าเซฮุนก็เสียบแท่งเนื้อร้อนเข้ามารวดเดียวจนมิดด้ามนั่นทำให้รู้ว่าเขาคาดผิดถนัด แต่มันคงจะไม่ทันแล้ว เพราะอารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านเกินกว่าที่จะระงับได้ ยิ่งกลิ่นกายหอมหวาน บวกกับแรงตอดรัดถี่ยิบของคนตัวเล็ก มันก็ทำให้เขาแทบจะเสร็จเดี๋ยวนั้น
ลู่ฮานบิดร่างเร่าๆอย่างทรมาน ของเหลวสีสดไหลออกมาจากช่องทางรักเปรอะเปรื้อนไปทั่วเรียวขาสวยน้ำตาพรากเปรอะเปรื้อนไปทั่วดวงหน้า ไม่มีการจูบซับปลอบขวัญ ไม่มีแม้คำพูดปลอบประโลมใดๆทั้งสิ้นจากคนตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี
“ซี้ดดดดดดดส์ แน่นชะมัด อาาาาา” เซฮุนครางอย่างสุขสม ร่างกายของลู่ฮานนั้นตอดรัดเขาดีเหลือเกินเขายอมรับว่าเขารู้สึกดีมากๆ ขนาดแค่เข้ามาเท่านั้น และถ้าขยับมันจะเสียวขนาดไหน แค่คิดก็อดใจแทบไม่ไหว
“ มะไม่!!!!!!!!!!ฮึกกอึกกก ” ร่างเล็กดิ้นพล่านอย่างเจ็บปวด พลางทุบอกคนบนร่างที่กำลังยัดเยียดความอัปยศให้ตนเอง น้ำตาไหลพรากด้วยความอดสูใจ แม้จะเจ็บกายมากแค่ไหน แต่มันก็ไม่เท่าความเจ็บปวดที่ใจ
“ จะอะไรนักหนาเล่า เมื่อกี้ก็เป็นคนขอฉันเอง “ ร่างโปร่งพูดอย่างเนิบนาบ
“ ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ใจร้ายกับนายเกินไปหรอกนะ ” เซฮุนกล่าวพลางรอให้ร่างบางได้ปรับตัวเข้ากับความคับแน่น ก่อนจะค่อยๆขยับแก่นกายเข้าออกช้าๆ
ความรู้สึกแปลกใหม่เข้ามาแทนที่ความความเจ็บปวดที่ค่อยๆหายไป ลู่ฮานครางอย่างเสียวซ่านอย่างไม่อาจเก็บกลั้นได้ก่อนจะเอื้อมมือไปกอดรัดร่างสูงไว้อย่างต้องการที่ยึดเหนี่ยว
“ อะอาาาาอ๊ะๆๆๆ” บทรักค่อยๆดำเนินไปเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างสูงจะเร่งความเร็วโหมกระหน่ำ ตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆของทั้งสองร่างที่กำลังเกี่ยวกระหวัดกันอยู่ตอนนี้
“อ๊ะอ๊าาาาอ๊าาาา ”เสียงครางระงมของทั้งสองร่างที่กำลังบรรเลงบทรักอย่างเร่าร้อน ดังระงมลั่นห้อง อย่างไม่มีใครยอมใคร
เซฮุนกระแทกใส่ร่างเล็กของกวางน้อยไม่ยั้ง ร่างบางกรีดเล็กไปทั่วแผ่นหลังของเซฮุน อย่างหาที่ระบายความเสียวกระสัน
“อืมมมมอาาาา สุดยอดดดด”ร่างโปร่งครางอย่างสุขสม ลู่ฮานตอดรัดรับทุกสัมผัสของเขา
“ อ๊ะอ๊าาา อ๊ะๆๆๆๆ”ร่างบางเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกที่ไหนมาก่อนไหนชีวิต ซี้ดปากครางอย่างเสียวกระสัน
“ บอกมาว่านายเป็นของใคร ”เซฮุนเอ่ยถามด้วยเสียงแหบพร่า ด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน
“อะอื้มมอ๊าา ”ลู่ฮานที่ตอนนี้เคลิบเคลิ้มไปกับบทรักเร่าร้อน ดูเหมือนจะไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น นอกจากสัมผัสเสียวซ่านที่ร่างสูงปรนเปรอให้
“ อาาาใครกันที่เป็นเจ้าของๆนาย “ เซฮุนยังคงเอ่ยถามอย่างคาดคั้น
“ ซะ.เซฮุนลู่ฮานเป็นของเซฮุน ”ในที่สุดลู่ฮานก็เอ่ยคำตอบออกมาแต่โดยดีอย่างยากลำบากในแรงอารมณ์
“ หึ“ เซฮุนยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากอิ่มบวมช้ำอีกครั้งอย่างเร่าร้อน ร่างบางกอดรัดเซฮุนแน่น ตอบรับรสจูบของร่างสูงอย่างดูดดื่มเช่นกัน
“ อ๊าาาาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ร่างสูงเร่งจังหวะอย่างรวดเร็ว เมื่อปลายทางปรารถนา กำลังรอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว
“ลู่ฮานอีกนิดๆๆ จะถึงแล้ว ซี้ดดดดดดดด”
“ อื้อออเซฮุนนน ไม่ไหวแล้วววอาาาาาาาาา” ลู่ฮานปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท่องของตัวเองและร่างสูง
“อื้มมมมอาาาาาาาาาาาาาาาาาาาส์ ” ในที่สุดสายธารแห่งความปรารถนาก็ปลดปล่อยเข้าไปในร่างของคนตัวเล็ก น้ำนมสีข้มไหลย้อนออกมาปะปนกับเลือด เปรอะเปื้อนเต็มเรียวขาสวย
เซฮุนขยับอย่างทดสอบสองถึงสามครั้ง ก่อนจะถอดแก่นกายออกมา ล้มตัวนอนบริเวณที่นอนด้านข้าง อย่างไม่สนใจร่างบางเลยแม้แต่น้อย ในที่สุดคนตัวเล็กก็ยอศิโรราบให้แก่เขาจนได้ บอกแล้วว่า อะไรที่เป็นของโอเซฮุนคนนี้ เขาจะไม่มียอมให้ใครที่ไหนคาบไปหยามศักดิ์ศรีเขาเด็ดขาด และอะไรที่เขาอยากได้ มันก็จะต้องมาเป็นของเขา และถ้าเขาเบื่อเมื่อไร ก็แค่เขี่ยทิ้งไปก็เท่านั้น
ลู่ฮานรู้สึกอึดอัดไปหมดบริเวณช่องทางรักไปหมด แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะต้องทำอย่างไร เหนียวเหนอะหนะไปหมดทั้งตัว จึงได้แค่ดึงผ้าห่มคลุมเรือนร่างเปลือยเปล่า ก่อนจะขยับนอนหันหลังให้คนข้างกายที่ตอนนี้คงหลับไปแล้ว น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย
กลับไปอ่านเนื้อหาต่อที่ DEK-D นะคะ
http://writer.dek-d.com/twinkle12/writer/viewlongc.php?id=1040857&chapter=5
areudirty
pixelskylines
stormborns
blakekathryn
janainaart
origamiaround
dailybridgerton
discoholicmusic
theartofmadeline
