Failed Artist with a strong opinion

[failedartistwithanopinion]

all work and no play makes me  a dull boy

[failedartistwithanopinion]

Όταν χάνεις την ελπίδα για μία επανάσταση, είναι ίσως ο πιο δραματικός τρόπος να παραδεχθείς την υπαρξιακή σου εκμηδένιση.

Χωρίς επΑνάσταση δεν υπάρχει θάνατος για να Αναστηθεί, το οποίο σημαίνει ότι δεν έζησες ποτέ.

Ούτε εγώ

Ούτε εσύ

Ούτε ο  άλλος

Ούτε η ιδέα

Καμία προφητεία δεν υπεγράφη με νότες

Κανένας ιππότης δεν μεταναστεύθη στρατιώτης και κανένας μοναχός δε ξύπνησε παπάς

Κλείσε τα μάτια σου στον ήλιο αλλά μη κλαις όταν θα ξερνάς τα νεκρά παιδιά σου.

Αυτά που δε γνώρισες ποτέ.

[failedartistwithanopinion]

Κρύο ταξίδι κάναμε.Η χειρότερη εποχή του χρόνου για ταξίδι. Και τι μακρύ ταξίδι.Οι δρόμοι αδιάπατοι, ο καιρός αψύς στην καρδιά του χειμώνα.Και οι γκαμήλες ταλαίπωρες, κουτσές, δύστροπες, έπεφταν κάτω στο λιωμένο χιόνι.Ήταν φορές που νοσταλγήσαμε τα καλοκαιρινά παλάτια στις πλαγιές, τα περιβόλια, τα μεταξένια κορίτσια που μας έφερναν δροσοστικά.Και οι αγωγιάτες έβριζαν, γκρίνιαζαν και φεύγανε κρυφά για το κρασί και για το γλέντι. Και οι φωτιές σβυστές, κι ούτε μια σκέπη.Οι πόλεις εχθρικές και τα χωριά αφιλόξενα, τα σπίτια βρωμικα μας έκλεβαν στο νοίκι . Σκληρό ταξίδι κάναμε. Στο τέλος προτιμούσαμε να ταξιδεύουμε όλη νύχτα και να κοιμόμαστε κλεφτά.Και οι φωνές στ’ αυτιά μας τραγουδούσαν κι έλεγαν πως όλα αυτά ήταν τρέλες. Το ξημέρωμα φτάσαμε σε μια ήμερη πεδιάδα, χλωρή, βρεμμένη παρακάτω από τα χιόνια, μ’ ένα ρυάκι που έτρεχε κι έναν νερόμυλο που χτυπούσε στο σκοτάδι και τρία δέντρα στον χαμηλωμένον ουρανό κι ένα άσπρο, γέρικο άλογο που κάλπαζε μες στο λειβάδι. Ύστερα φτάσαμε σε μια ταβέρνα που την ίσκιωνε κληματαριά. Έξι χέρια σε μια ανοιχτή πόρτα που γύρευαν ασήμι και πόδια που κλωτσούσαν τ’ άδεια ασκιά.Μα κανένας δεν ήξερε τίποτε. Έτσι τραβήξαμε και φτάσαμε νύχτα, την τελευταία ώρα βρήκαμε τον τόπο, και ήταν, θα `λεγε κανείς, επιτυχία. Αυτά είναι όλα παλαιές ιστορίες, παλαιές αναμνήσεις και θα πήγαινα ξανά, μα ένα δεν ξέρω, ένα δεν ξέρω.Κάναμε τόσον δρόμο για γέννα ή θάνατο; Βρήκαμε μια γέννα, αυτό είναι σίγουρο, άλλωστε ήξερα να ξεχωρίζω.Θα πίστευα πως ήτανε άλλο πράμα. Ήταν η γέννηση τούτη, σκληρή, πικρή αγωνία σαν θάνατος.Σαν το δικό μας θάνατο. Γυρίσαμε στα παλάτια μας, σε τούτα τα βασίλεια, όχι πια βολεμένοι στα παλιά προνόμια.Έναν ξένο λαό που λάτρευε τα είδωλά του. Θα προτιμούσα άλλον έναν τέτοιο θάνατο.

T.S ELLIOT

[failedartistwithanopinion]

[failedartistwithanopinion]

You have to leave in order to live

[failedartistwithanopinion]

Όσοι θυμούνται την παλιά συσκευασία της LACTA ξέρουν γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν χαλάσει.

[failedartistwithanopinion]

Το ακούω είναι λίγο και μονοδιάστατο.

Σήμερα βράδυ θα ζήσω Χατζιδάκι.

Κι έπειτα θα ελπίσω.

Κι αν είμαι τυχερή θα κοιμηθώ

Κι αν είμαι άτυχη θα ξυπνήσω.

[gatoula]

“Οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο περισσότερο από τον πόνο. Είναι παράξενο που φοβούνται τον θάνατο. Η ζωή πονάει περισσότερο από αυτό. Στο σημείο του θανάτου, ο πόνος τελειώνει. Πιστεύω πως ο θάνατος είναι φίλος.”

— Τζιμ Μόρισον (1943–1971)

[failedartistwithanopinion]

Το δίλημμα περιμένοντας το φανάρι

Δευτέρα πρωί πηγαίνω στη δουλειά με τα πόδια. Είναι ένα συγκεκριμένο φανάρι στην Πατησίων στο οποίο ακριβώς δίπλα χτίζουν η γκρεμίζουν ένα παλιό νεοκλασικό κτήριο.

Όταν περιμένω στο φανάρι να περάσω απέναντι πάντα αγχώνομαι μήπως μου πέσει κάποια κωτρονα στο κεφάλι. Φαντάζομαι όλο το σκηνικο, τα αιματα, το κρίμα, τη μάνα μου και τον τύπο στη μηχανή με τα ωραία μάτια που δεν γνωριστήκαμε ποτέ αφενός γιατί πέθανα αφετέρου γιατί δεν θα είχα τι να του πω και ποια να είμαι.

Έτσι λοιπόν εχθές γεννήθηκε ένα φαντασιακο δίλημμα. Περιμένω εγώ, μια γιαγιά, κι ένα παιδί 6 χρόνων να περάσουμε απέναντι. Πέφτουν χαλάσματα και θα πεθάνουν 2 από εμάς, αλλά ο χρόνος κάνει μια παύση και το θέμα πηγαίνει στο κοινοβούλιο για δημοψήφισμα.

" Μία γιαγιά 83 , μια κοπέλα 25, και ένα παιδάκι 6 χρόνων περιμένουν να περάσουν το φανάρι. Δύο κοτρωνες από διπλανό κτίριο που γκρεμίζεται η φτιάχνεται ετοιμάζονται να πέσουν στα κεφάλια δύο εκ των τριών . Ο θάνατος ακριαιος. Επιλέξτε ποια θα επιζήσει"

Θεωρώ λοιπόν εγώ χωρίς λογική κρίση ή κοινωνιολογικη βιβλιογραφία ότι αυτόματα ο κοινός νους της ηλικιακή εξέλιξης θα αποκλείσει γρήγορα τη γιαγιά από το χάρτη της επιβίωσης. Αυτό θα γίνει καθώς θεωρητικά η γιαγιά είχε την ευκαιρία της, έζησε, είναι πιο φυσικό να απόχωρουσε νωρίτερα, ας δώσουμε κυριολεκτικά τόπο στα νιάτα.

Το θέμα είναι τι γίνεται με το επόμενο δίδυμο καθως αν το πάμε ηλικιακά το κοριτσάκι 6 χρόνων πρέπει να επιβιώσει ως νεώτερο ον. Το θέμα είναι όμως ότι η ηλικιακή του προέκταση δεν εχει επηρεάσει ούτε σε βάθος ούτε σε μήκος τους αντίστοιχους ανθρώπους που έχει επηρεάσει ένα άτομο που ζει 25 χρόνια, και καθίσταται και πλήρως νέο. Έχει ανοιχτές υποθέσεις, είναι στο ανθός της ηλικίας του και μόλις έχει ξεκινήσει να ζει τη ζωή του, θα του τη στερησουμε τώρα? Στους πρώτους έρωτες? Στις πρώτες επιτυχίες? Στα πρώτα λάθη? Στη πρώτη συνέντευξη για δουλειά? Στα μεταπτυχιακά? Στη πρώτη συγκατοίκηση?

Ένα κοριτσάκι 6 χρόνω ακόμη είναι στην πάραζαλη της γέννας, αλλά είναι κυριως ένας θετικός πόλος έλξης που συμβολίζει το χάρισμα της φύσης. Πως θα δώσεις τέλος στην αρχή? Η αρχή είναι πολύ αγνή για να την ματώσεις.

Αν επιλέξεις το κοριτσάκι ελπίζεις ότι ίσως πάρει καλύτερες αποφάσεις από την 25χρονη και ίσως έχει καλύτερη πορεία ζωής. Ίσως σκορπίζει περισσότερη αγάπη και ίσως φροντίζει πιο πολύ το περιβάλλον. Μπορεί να γίνει γιατρός και να κάνει 3 παιδιά και το ένα εκ των τριών να γίνει οικονομικός αναλυτής και να βοηθήσει στην ανάκαμψη της Ελλάδας και την εδραίωση της στις αγορές.

Τελικά ετσι ίσως επιλέγεις την ελπίδα του καινούργιου, την αποστροφη στα πρώτα λάθη, και την αποδοχή του θανάτου.

Όπως και να έχει, εγώ πέρασα το δρόμο. Και από αύριο θα διαλέξω αλλο φανάρι.

[failedartistwithanopinion]

Accurate brain scan

[failedartistwithanopinion]

Fish posturity

My personal assistant is completely broken

I have created a monster that follows me with expectations based in reality , everyday life

Obsessions

Fees and enormous paradoxical human encounters

Such would be my affiliated observateur of my customers and my on-going process of a new fashion revelation that is dragging me further to my exposure

Based in my inner demons,

Every Tuesday I want to hide under the wooden carved table of my grandmother.

Place my body in a way that my smile would face the rotten bits there in a perfect hexagonal shape

And that is my friend the state of human humiliation that may occur in your chance of survival during birth.

02091994 I breathed I breathed I was bred

I started enhailing thoughts

Guilt, pleasures, fees, encounters

I was naked and wet

The wettest I have ever been

If I drown I would find myself in sleep

And divine my arms will float forming a nautical knot of self insecurity.

There, my previous parents will take me to the bottom of the sea where,

I will meet my capability of breathing underwater and feeling guilty underwater

My fees, my encounters, my distresses, will have turned into tropical ugly sharp fish that would stare into my eyes for 12 hours long

I won’t be able to cry

but I would definitely achieve a fish posturity

[failedartistwithanopinion]

Hello and welcome to my world

A world where I use practice instead of expression

Tecnices instead of semi knowledge of materials

Words instead of sentiments

Drunk sentiments instead of words

This is a page of things I overthink

Things I never say

Things I imagine and not mention

Conversations that are being repeated in my mind

Obsessions over false ideas in the window of life called :everyday life

Normality

Harmony

Happiness

Satisfaction

I use lines to write words and depict ideas. I use lines to semi express some of them driven by my lack of love and deep shit life

My point is lost

It doesn’t really matter

Matter doesn’t really matter

And that is my point

Who am I to change things through art if I can not change me through me

Che Guevara

Symbols of revolution and change

Change to fuckibg what?

Change towards something that is addictive as anything actually tasty in this fucking planet

Freedom

Struggle

Years of history

Giver purpose to unporpose first materials

Bodies

Rotten bodies

Hope that glimpses

Am I that unhappy

Or am I that happy

I used to believe in pokemons and never hurt anyone

Now people believe in invisible creatures and hurt plenty.

I miss picachu

I miss missing pureness

I miss missing to write the word pureness

I dont believe in humans

However I love people around me

I think they love me too

I love the hugs and the dogs

I love the smiles

I love music

I love nice food

But that’s all

I adore nature

I love comfort

I love my bed

I like it clean

I love my roof

I love things for granted

I love pizza

My art is about not giving a fuck about about.

My art is not my art and that is not how I am going to start my sentence.

I am not radical

I dont read books

I watch trailers

I read the back side of the book

I have nothing to offer

Maybe a good laugh

I have nothing to offer

I have literally nothing to offer

I love absorbing energy and setting atmosferes on fire

I m scared of drugs and Brazil

Cause once I m gone there

I ain’t coming back

I am small but large

And that’s why I don’t shop at HnM

I am confused with men

So deeply confused

I like them a lot but I m either scared or bored of them

Women are my friends

I like them but don’t wanna take care of them

On the other hand dogs

Dogs are my happiest pill my closest friend my personal heaven

I don’t own a dog I love all of them we are equal I think I am a dog

My paranoid eyesight doesn’t help my ability to walk furthest than the greatest picture. And surely can not spot the elephant in the room

As I am getting older my filters are dissapearing

As I am getting older

I am almost 25 but I fell 34 and even though I can’t wait for that age I feel like I should be feeling 23

Oh well

This is me

I used to think I was adopted

I used to care about my familly

I stopped caring

I saw they cared

I started caring again

I exist I don’t depend

I know I can I don’t know I believe

I am me. My name is Christina but it s not enough

My name should be something obvious so I m changing it to this

Girl with humor and a nice smile full of insecurities and paranoid analytical thought.

I don’t care about you the world society communities dogs. It s all about me and what you can gain from me.

I haven’t found someone to rely on.

I am OK

I am not taking my pill

[failedartistwithanopinion]

Underrated internet advertisements. Everytime, they make me think who thought of it , who set it up, who was asked to pose for the picture, who wrote the text, who did the photoshop , who buys the product.

[failedartistwithanopinion]

[failedartistwithanopinion]

[failedartistwithanopinion]

Underrated internet advertisements. Everytime, they make me think who thought of it , who set it up, who was asked to pose for the picture, who wrote the text, who did the photoshop , who buys the product.

[failedartistwithanopinion]

Is now now? Or is now then?Too late. We need a new now

#timeisamaster #timeisadisaster