Gotta love what our telescopes can do.
sheepfilms
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

JBB: An Artblog!
Cosmic Funnies
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
dirt enthusiast

oozey mess
$LAYYYTER

No title available
Peter Solarz
NASA
TVSTRANGERTHINGS

Janaina Medeiros

izzy's playlists!
occasionally subtle

pixel skylines

Kiana Khansmith

blake kathryn
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Show & Tell
seen from Belgium
seen from United States

seen from Netherlands

seen from Germany

seen from T1
seen from Switzerland
seen from United States
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from Germany
seen from Canada

seen from Peru

seen from United States

seen from China
seen from Armenia

seen from Germany

seen from Saudi Arabia
seen from Malaysia
seen from Germany

seen from Türkiye
@flqcko
Gotta love what our telescopes can do.
Marguerite Duras, from The Easy Life
Text ID: I was no one, I had neither name nor face. Moving through August, I was: nothing.
Bessel van der Kolk, The Body Keeps the Score
James Baldwin, from If Beale Street Could Talk Florence and the Machine, from Various Storms & Saints Simone de Beauvoir, from a letter to Jean-Paul Sartre Fernando Pessoa, from The Book of Disquiet
Heart imagery by Andrea Zanatelli Eye with Tear (oil paint and resin tear on canvas) by Nancy Fouts Douleur d'amour (detail) by William-Adolphe Bouguereau
Όταν λέει ότι του λείπω αλλά ο Γιώργος Σεφέρης είχε πει:
Ξέρεις πόσο πολύ είναι για μένα οι λίγες στιγμές μαζί σου;
Και μαζί να ήμασταν από το πρωί ως το βράδυ, δε θα έφτανε.
Θα έπρεπε να καταπιεί ο ένας τον άλλον.
It's my 3 year anniversary on this lovely app!I really do enjoy my time here and i love the little audience i have built over the time!I do know that i don’t post that often but i would really love to see my audience grow💕thank you all for making my experience here astonishing!💗💗💗💗
February, 1932 The diary of Anaïs Nin [Volume One: 1931-1934]
Frank Kafka—I have faith in nights
And as she wept,stars fell from her eyes
“But the last couple of days
i’ve missed you so much it felt like missing you
is all i am.”
-Elizabeth Scott, love you hate you miss you
~Κανέναν δεν θα της θυμίζω γιατί προσπαθώ να γίνω όσα ποτέ της δεν είχε~
Pierre Auguste Cot
"Springtime", 1873. "The Storm", 1880.
Adolf Hirémy-Hirschl, c 1888; Austria
The birth of Venus, oil on canvas, 109×227 cm
Private collection
“ my mouth hasn’t shut up about you since you kissed it”
Ρε παιδί μου.
-κοίτα-
Εγώ ήθελα να σου μάθω πολλά
Για την ζωή, τους ανθρώπους,
τα πολιτικά, τα βιβλία
Και άλλα τέτοια
Όπως γίνεται συνήθως στις ταινίες
που σου μάθανε τον έρωτα
Να ζήσουμε συναρπαστικά
Να κάνουμε άγριο σεξ
Και να γελάμε με τ' ανθρωπάκια
Λέγοντας αστεία
που θα καταλαβαίνουμε μόνο εμείς
Να σου πουλάω μούρη
Αλλά να μην ψαρώνεις
Και να με γειώνεις με μια ατάκα του τύπου:
"Χέσε μας ρε μωρό μου
Σε ξέρω καλύτερα κι απ' την παλάμη μου."
Να καθόμαστε στο κρεβάτι τα μεσημέρια
Εσύ να κοιμάσαι πάνω στο στήθος μου
Κι εγώ να διαβάζω τα δικά μου
Να πίνουμε καφέ
και να παίζουμε τάβλι σε κάποιο μπαλκόνι
Με θέα άλλα μπαλκόνια
Που αράζουν γέροι που περιμένουν στωικά
να 'ρθει η ώρα τους
Κάποιο μεσημέρι κάποιου καλοκαιριού
Τότε που η ζέστη λιώνει τους δείκτες των ρολογιών
Και οι ώρες περνάνε απαρατήρητες
Αλλά ρε γαμώτο
Ήτανε λάθος το timing
Κι εγώ είχα τα δικά μου
Κι η μετεφηβεία σου δεν βοηθούσε καθόλου
Και μάλλον δεν είμαστε και όσο ενδιαφέροντες νομίζουμε
Εν τέλει
Κι ίσως θα 'πρεπε να συμβιβαστούμε μ' αυτό
Ίσως κι όλες οι σχέσεις να 'ναι έτσι
Άλλες περισσότερο κι άλλες λιγότερο
Ίσως να κάνουνε κι όλα τον κύκλο τους
Και -χαίρω πολύ- πρέπει να δεχτώ την πραγματικότητα ως έχει
Και βάσει αυτής να πορεύομαι
Μα να.
Είναι αυτή η περίεργη σχέση μου με το τέλος
Οποιοδήποτε τέλος
Που ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω
Θες να "συνεχίσουμε να τα λέμε"
παρόλ' αυτά
Κάποια στιγμή
Καλά θα δούμε
ΥΓ. Το μέρος που χαιρετηθήκαμε για πρώτη φορά
Έτυχε να είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό
Που χαιρετηθήκαμε την τελευταία
Ένας πεζόδρομος
έξω από έναν σταθμό του ηλεκτρικού
Να που ζήσαμε κι εμείς
-οι χλιαροί- κάτι
Που να θυμίζει ταινία!
Όσο περισσότερη ποίηση
τόσο πιο βαθιά απομόνωση
Όσο περισσότερη θλίψη τόσο μεγαλύτερη απόλαυση..