Een eind aan huiselijk geweld
Scenario 1: De ouders van Isabel * zijn vanavond bij hun dochter en haar man op visite en ze zitten gezellig te praten. Welke ouder zou niet trots zijn op zo’n aardige schoonzoon? Hij is echt lief voor hun dochter.
Scenario 2: Frank is witheet. Hij zal zijn woede weer op de gebruikelijke manier afreageren: hij slaat zijn vrouw in haar gezicht, schopt haar, trekt aan haar haren of slaat haar hoofd meerdere keren tegen de muur.
HET zal u misschien verbazen te horen dat deze scenario’s over hetzelfde echtpaar gaan.
Net als veel andere plegers van huiselijk geweld weet Frank hoe hij de schijn moet ophouden als hij in gezelschap van zijn schoonouders of anderen is. Maar als hij alleen is met zijn vrouw, is hij vreselijk agressief.
Veel mannen als Frank zijn opgegroeid in een gewelddadig gezin en denken dat hun gedrag acceptabel of zelfs normaal is. Maar er is niets normaals aan huiselijk geweld. Daarom zijn de meeste mensen geschokt als ze horen dat een man zijn vrouw heeft mishandeld.
Toch komt huiselijk geweld verontrustend vaak voor. Uit een onderzoek in de VS bleek bijvoorbeeld dat er in het hele land bij hulplijnen voor huiselijk geweld op één dag gemiddeld zestien telefoontjes per minuut binnenkwamen. Huiselijk geweld is een wereldwijde epidemie en komt in alle culturen en alle rangen en standen voor. Omdat veel gevallen niet worden gemeld, is het probleem ongetwijfeld veel ernstiger dan de cijfers aangeven.
Bij berichten over huiselijk geweld vragen mensen zich vaak af: Hoe komt iemand zo ver dat hij een ander — en dan nog wel zijn vrouw — zo afschuwelijk behandelt? Kunnen mannen die hun vrouw mishandelen, geholpen worden?
De praktische raad uit de Bijbel kan gewelddadige partners helpen te veranderen. Is dat makkelijk? Nee. Is het mogelijk? Ja! Onderwijs uit de Bijbel heeft veel mensen die gewelddadig waren, geholpen vriendelijk en respectvol te worden (Kolossenzen 3:8-10). Kijk eens naar het voorbeeld van Troy en Valerie.
Hoe was jullie relatie in het begin?
Valerie: Op de dag van onze verloving gaf Troy me zo’n harde klap dat ik een week lang met een bloeduitstorting heb rondgelopen. Hij bleef zeggen dat hij er spijt van had en beloofde dat hij het nooit meer zou doen. Die belofte zou ik de jaren daarna nog vaak horen.
Troy: Bij het minste of geringste ontplofte ik; bijvoorbeeld als het eten niet klaar was. Een keer sloeg ik Valerie met de kolf van mijn pistool. Een andere keer sloeg ik haar zo erg dat ik dacht dat ik haar vermoord had. Om haar bang te maken dreigde ik daarna ons zoontje te vermoorden terwijl ik een mes op zijn keel zette.
Valerie: Ik was altijd bang. Soms moest ik het huis uit vluchten en wachten tot Troy gekalmeerd was. Maar het fysieke geweld was nog makkelijker te verdragen dan het verbale geweld.
Troy, was je altijd al gewelddadig?
Troy: Ja, van kleins af aan. Ik ben in een gewelddadig gezin opgegroeid. Mijn vader sloeg mijn moeder vaak waar ik bij was. Toen hij bij mijn moeder was weggegaan, kreeg ze een relatie met een andere man en die sloeg haar ook. En hij verkrachtte mijn zus — en mij. Daarvoor kwam hij in de gevangenis. Natuurlijk weet ik dat dat allemaal geen excuus is voor mijn gedrag.
Valerie, je bent toch bij hem gebleven. Waarom?
Valerie: Omdat ik bang was. Ik dacht: Stel dat hij me weet te vinden en mij of mijn ouders vermoordt? Stel dat ik hem aangeef en alles alleen maar erger wordt?
Wanneer begon de situatie te veranderen?
Troy: Mijn vrouw ging een Bijbelcursus van Jehovah’s Getuigen volgen. In het begin was ik jaloers op haar nieuwe vrienden, en ik dacht dat ik haar van deze vreemde ’sekte’ moest redden. Dus werd ik nog gewelddadiger, niet alleen tegenover Valerie maar ook tegenover de Getuigen. Maar toen moest Daniel, ons zoontje van vier, naar het ziekenhuis omdat hij last had van koortsstuipen. In de bijna drie weken dat hij daar lag hebben de Getuigen heel veel voor ons gedaan. Ze zorgden zelfs voor onze zesjarige dochter, Desiree. Eén Getuige bleef een dag bij Daniel zodat Valerie wat slaap kon inhalen, en dat terwijl hij zelf net uit de nachtdienst kwam. De vriendelijkheid van deze mensen — die ik nog wel zo onbeschoft had behandeld — raakte me diep. Ik besefte dat ik het ware christendom in actie had gezien, dus vroeg ik de Getuigen om een Bijbelcursus. Tijdens mijn studie van de Bijbel leerde ik hoe een man zijn vrouw moet behandelen. Ik stopte voorgoed met mijn gewelddadige gedrag en werd uiteindelijk zelf een Getuige.
Welke Bijbelse principes hebben je geholpen te veranderen?
Troy: Te veel om op te noemen. In 1 Petrus 3:7 zegt de Bijbel dat ik mijn vrouw moet eren. Galaten 5:23 moedigt aan tot zachtaardigheid en zelfbeheersing. In Efeziërs 4:31 wordt verbaal geweld veroordeeld. In Hebreeën 4:13 staat dat God alles ziet. Ik leerde ook dat ik andere vrienden moest zoeken, want „slechte omgang bederft nuttige gewoonten” (1 Korinthiërs 15:33). Mijn vroegere vrienden stimuleerden mijn gewelddadige gedrag namelijk. Ze vonden het niet verkeerd een vrouw te slaan om haar ’onder controle’ te houden.
Hoe gaat het nu met jullie huwelijk?
Valerie: Het is nu 25 jaar geleden dat Troy een Getuige van Jehovah is geworden. Sindsdien is hij echt liefdevol, vriendelijk en attent voor me.
Troy: Ik kan alle ellende die ik over mijn gezin heb gebracht, niet meer ongedaan maken, en mijn vrouw had die behandeling zeker niet verdiend. Maar ik zie uit naar de tijd dat Jesaja 65:17 in vervulling gaat en we niet meer aan deze zwarte bladzijde zullen terugdenken.
Welke raad zouden jullie gezinnen willen geven die te maken hebben met huiselijk geweld?
Troy: Als je je gezin fysiek of verbaal mishandelt, erken dan dat je hulp nodig hebt, en zorg ervoor dat je die krijgt. Er is genoeg hulp beschikbaar. Ikzelf ben door een Bijbelcursus van Jehovah’s Getuigen en door omgang met hen geholpen mijn diepgewortelde gewelddadige neigingen te overwinnen.
Valerie: Vergelijk je situatie niet te snel met die van iemand anders en ga niet meteen af op de raad van mensen die denken dat ze weten wat het beste voor je is. Hoewel het niet bij iedereen zo goed zal aflopen, ben ik blij dat ik geen punt achter mijn huwelijk heb gezet, want we zijn nu echt gelukkig met elkaar.
OPHOUDEN MET HUISELIJK GEWELD
De Bijbel zegt: „De gehele Schrift is door God geïnspireerd en nuttig om te onderwijzen, terecht te wijzen, dingen recht te zetten” (2 Timotheüs 3:16). Veel plegers van huiselijk geweld hebben net als Troy de Bijbelse raad toegepast en zijn erin geslaagd hun denken en gedrag te veranderen.
Waarom blijven sommige vrouwen bij een gewelddadige partner? Een veelgehoorde reden is angst voor zwaardere mishandelingen. Sommige mannen hebben zelfs gedreigd hun vrouw te vermoorden als ze zou proberen te ontsnappen. Een aantal mannen hebben dat ook echt gedaan.
Anderen aarzelen om weg te gaan omdat ze bang zijn dat vrienden en familie zich tegen hen zullen keren, omdat die niet geloven dat de situatie zo ernstig is. Isabel bijvoorbeeld, die aan het begin van dit artikel werd genoemd, is bij haar man weggegaan. Ze zegt: „Mijn zus was boos op me en vond dat ik terug moest gaan; ze geloofde niet dat zo’n ’goede’ man zo gemeen kon zijn. De buren wilden allemaal niks meer met me te maken hebben en ik was gedwongen met mijn kinderen te verhuizen.”
Nog meer redenen waarom sommige vrouwen niet weggaan:
Ze willen dat hun kinderen met beide ouders opgroeien.
Ze zijn bang dat ze zichzelf en hun kinderen niet kunnen onderhouden.
Ze geloven ten onrechte dat het hun schuld is.
Ze schamen zich om toe te geven dat ze worden mishandeld.
Ze hopen dat de situatie zal verbeteren.
Jehovah’s Getuigen houden zich aan de Bijbelse maatstaf dat overspel de enige grond is voor echtscheiding (Mattheüs 5:32). Maar er zijn extreme omstandigheden, zoals ernstige lichamelijke mishandeling, waarin sommigen misschien besluiten bij hun gewelddadige partner weg te gaan.
Zou u willen weten welke raad de Bijbel nog meer voor het huwelijk geeft? Kijk dan op onze website www.jw.org/nl.
