Garip Günce

Düşünmeye düşünmeye bu hale geldim .

[garibimbenbiraz]

Merhaba, yine ben geldim.

Bu sefer biriktirdiğim bir dolu olay var size anlatacağım. Araya kocama bir pandemi girdi, doktorada acılar çekildi/çekiliyor, bolca eşya taşındı, bunların arasında farklı lokasyonlar gezildi.

Hepsinin anlatılma zamanı geldi.

[garibimbenbiraz]

Mart Selamlaması

Merhabalar,

Mart ayının ilk ve sıcak günlerinde daha enerjik kalkarak buraya bir post atayım dedim.

Geçen hafta Ankara’da başlayan kitap fuarına gitme imkanım oldu. İmkan diyorum çünkü genellikle iş güçten yapamadığım o kadar fazla şey var ki, liste halinde buraya yazabilirim. Etrafta dolanan Corona virusun vurmadığı bir kitap fuarı olduğunu söyleyebilirim çünkü insanlar akın akın gelmişti. Tabi ki İstanbul’daki Tüyap Kitap Fuarı gibi tıklım tıkış insan yoktu ama Ankara için kalabalık bir ortamdı. Ben de bir arkadaşımla kitap fuarını gezdim ve resimdeki kitapları aldım.

Eskiden 15 kitap alarak bitirirdim fuarı ama gün içinde okuduğum makaleler bana yetiyor. Ayrıca bu sefer daha kısa yazılı ve beni yormayacak kitaplar almayı tercih ettim.

Bu seneki kitap fuarının konuk ülkesi Fransa’ydı ve konuk yazar olarak bana polisiyeyi sevdiren ve gerçekten hikayelerini beğendiğim Jean-Christophe Grange gelmişti. İmza saatine yetişemedim ancak bir fotoğrafını çekme imkanım oldu. En azından gördüm diyerek teselli ediyorum kendimi. ‘Son Av’ isimli kitabını alarak da katkıda bulundum kendisine daha ne yapacaktım ?

Emrah Safa Gürkan’ın ‘Olmaz Öyle Saçma Tarih’ programını dinlemeye başlamıştım son 2-3 haftadır ve gerçekten zevkli konuları ele alıyorlar. Benim de kafamın dağıtıyor. Yeni kitabının çıktığını görmüştüm İstanbul’da ama almamıştım. Fıarda indirim de olunca kaptım hemen.

İnsan Vücuduna Seyahat ve Gerçekçiler için Ütopya ise arkadaşımın bana almamı önerdiği kitaplar oldu. Yine konu başlıkları altında kısa yazılar olarak ilerliyor. Hayatımda yeterince bilim yokmuşçasına böyle bir kitabı almayı tercih ettim ama diğeri benim için tamamen bir süpriz olacak. Umarım beklentimi karşılarlar.

Başka kitap önerilerinizi de alırım tabi. Belki fuar bitmeden tekrar gidip bir talan ederim.

[garibimbenbiraz]

Sakinlik ve Düğün : Novi Sad

Merhabalar,

Hafta içinde dediğim gibi yazacağım uzun yazılarımın ilkinde 2019 Eylül ayında gittiğim Sırbistan - Novi Sad’dan bahsetmek istedim. Aynı tatil içinde Belgrad gezmesi de yaptık ama onu ayrı anlatacağım. Bence bu şekilde ayrı ayrı anlatmak daha iyi olacak.

Normalde gezi yazıları ‘huzurun başkenti’ ya da ‘tarih kokan lokasyon’ tarzında olur. Ben bu yazının başlığını ‘Damat halayının merkezi:Novi Sad’ koymayı düşünmüştüm ama bu şekilde bodoslama da dalınmaz.  Gidiş amacımız bir düğüne katılmak olduğu için size yarım saattir düğün muhabbeti çeviriyorum.

Neyse efendim; Novi Sad

(Havada uçak tutma oyunları)

Bir Eylül sabahı şu anda iflas etmiş olan Atlas Jet ile Belgrad’a 4 kişilik bir grup olarak gittik. Belgrad’ın vize muafiyeti olması en çok bizim işimize yaramış oldu. Sağda solda Belgrad’a gideceğimii söylediğimde ‘Çantanıza dikkat edin’ ya da ‘Havaalanında valiziniz bir anda kaybolabilir’ gibi ‘ciddi’ uyarılarda bulundular. Anlayacağınızgitmeden önce baya iyi(!) bir reklamını almış olduk Sırbistan’ın. 

(Adını hiç hatırlamadığım, bütün üşengeçliğimle bakmadığım Novi Sad Kilisesi)

Belgrad’a indiğimizde havaalanından 1 saatlik yol ile Novi Sad’a vardık. Otel ayarlamalarımı çoğu zaman Hotwire üzerinden yapıyorum. Otel konumunu bana gösterdiğinde iyiymiş diyerek ve merkeze yakınmış düşüncesiyle teklifi kabul etmiştim. Ancak Novi Sad’ın zaten küçük bir yer olduğunu hesaba katmadığım için haritada merkeze yakın görünen yerin aslında birazcık uzak olduğunu gittiğimizde farkettik. Ama otel odasına varınca bu düşünce unutuldu, çantalar atıldı, sırt çantaları takıldı ve dolaşılmaya başlandı.

(Otel yolumuzun ıssızlığı <3)

Otel ve şehir merkezi arasında 2-3 kilometrelik yolu her defasında yürüdük çünkü gerçekten toplu taşımayı/otobüsü kullanmayı gerektirmeyen bir şehir. Her yer birbirine yakın ve bizim kaldığımız 2 gün, önemli yerleri gezip dolaşmak için yetti.

Şehir merkezlerinde adını tam bilmediğim geniş bir caddeleri var ve birçok otel (bizimki hariç) ve yönetim binaları burada bulunuyor. Meşhur kilisesi ve oteli (Hotel Voyvodina) önünden geçerek cafelere doğru ilerledik. Havalaanı kahvaltısı sonrasında bişi yemediğimizden hemen kendimizi bir yere attık (Tabi ki adını hatırlamıyorum).

Belgrad’da da gördüğüm üzere yemekler büyük porsiyonlar halinde geliyor. Yiyecek ve içeceklerin çok ucuz olduğunu da söylemem gerek. Bu yemeğe (fıstıklı tavuk) yaklaşık 1000 Sırp dinarı verdim ve yemeğin büyük bir kısmı kaldı. Arkadaşımın aldığı geleneksel Sırp yemeği olan köfte etrafına sarılı bol yağlı pastırma yemeği (Cehalet fışkırıyor) gidildiğinde denenmesi gereken yemeklerden. Öğle/akşam yemeğini bu şekilde yaptıktan sonra da nesi meşhurmuş diyerek bir dondurmacıya daldık. Gördüğünüz üzere ağzım durmadı, yedim, yedim ve yedim. Gerçekten yemek bakımından çok tatmin olduğum bir yer oldu.

2. günümüzde ise sabahtan Novi Sad Kalesi (Yine adını bilmiyorum)’ne gittik. Bütün Novi Sad’ı bu kale üzerinden görmeniz mümkün. Sakinlik kısmı ise tam olarak burada geliyor. Genel olarak sakin ve tenha bir şehir olmasının yanında bu kaleyi gezerken gerçekten bunu çok hissettim. Yeşile doymak olsun, nehir kenarında keyif yapmak olsun, kafa dinlemek olsun hepsini yapabileceğiniz güzel bir yer (Aşağıdaki fotoğrafımda görüldüğü üzere ‘Yaşanır mı burada?’ diye düşünüyorum).

2. günün akşamı düğüne katıldığımız için şehirle ilgili pek yorumda bulunamayacağım ama hayatımda en lezzetli pastayı bu düğünde yediğimi söyleyebilirim. Daha sonrasında lezzetli tatlı olayını Begrad’da da yaşadık. Aman tanrım acayip güzeldi.

3. gün başımıza gelen bir olydan bahsetmek istiyorum; Belgrad’a geçmek üzere otobüs terminaline gittik. Biletlerimizi internetten almamıza rağmen otogarda bizden ‘ayakbastı parası’ aldılar. Otogar dediysem de Harem Otogarı ayarında bir yerdi. Bagaja verdiğimiz valizler için de ekstra ücret istediler. Neden bu fikir Türklerin aklına gelmemiş diye de düşünmedim değil. Sırplarında para koparma fırsatçılığını da nasıl yaptıklarını görmüş olduk.

Novi Sad ile ilgili aklıma gelenler ve çektiğim bazı fotoğraflar bu şekilde. Beğendiniz mi ? Bahsetmemi istediğiniz geziyle alakalı önerilerinizi bekliyorum.

[garibimbenbiraz]

26.02.2020

Merhabalar,

Geçen gün biri bana yazı yazıp yazmayacağımı sormuştu. Bir süredir sağdan soldan aldığım gaz vesilesi ile yazmaya karar verdim.

Ne yazacağım?

Aslında bölümde son aylarda yaptığım çalışmalarda full bilgisayar başında olmam nedeniyle akşam eve geçtiğimde tekrar bilgisayarı açmak istemiyorum. Yaptığım tek şey telefonu açıp sohbet videosu eşliğinde oturmak. Ne kadar “ot” bir aktivite gibi dursa da aslında benim kafamı boşaltmamı sağlayan 1-2 saat geçirmiş oluyorum. Bazen ne konuştuklarını anlamadığım bile oluyor. 

Ancak havaların ısınması, gündüzlerin uzaması ve etrafın biraz da olsa canlanması üzerine artık burayı aktif hale getirebilecek enerjiye sahip olduğumu düşünüyorum. Bu güne kadar size o anki aklımdan geçenleri yazıp ufak tefek gelecek planlarımdan bahsetmiştim. Ama elimde aslında koca bir paylaşım kaynağı olduğunu farkettim.

Çalıştığım iş ve katıldığım etkinlikler nedeniyle son 1 yıl içerisinde 5-6 farklı yer gördüm ve bu yerlerin 4′ü yurt dışındaydı. Ben de “Neden çektiği fotoğraflar klasörlerde çürüsün?” düşüncesi ile hem fotoğraflarımı paylaşmayı hem de biraz yaptıklarımdan bahsetmeyi düşündüm. Biraz da benim işten uzaklaşmamı sağlayacak bir uğraş olacağını düşünüyorum açıkçası.

Bunun yanında tekrardan çalıştığım iş nedeniyle gördüğüm ve denk geldiğim bazı bilimsel çalışmalardan, üniversite çalışma ortamından ve şu anda aklıma gelmeyen konlardan bahsedeceğim. Konular bir noktadan sonra “Türkiye’de bili yapma challange” modunda kan, ter ve göz yaşı içerebilir ama şimdilik daha pozitif konulardan bahsedeceğimi umuyorum.

Böyle bir yazı yazıp ardından 5 ay yüzüne bakmamazlık yapmam umarım sevgili blog sayfam.

Şimdilik en kısa zamanda (hafta sonu) görüşmek üzere.

[garibimbenbiraz]

Artık yazmıyor musunuz?

Yazacak şey çok, ama hep ikinci plana itiyorum 😞

[garibimbenbiraz]

Her şey biraz daha sarı,

Her şey biraz daha sonbahar.

[garibimbenbiraz]

Bir dilek tuttum

Tatil için seçtiğim yer ve otel için kendimi tebrik ediyorum. Çünkü 10 yıldır aralıksız olarak gittiğimiz Fethiye sınırlarından çıkarak Çanakkale, Assos bölgesine geldik. Hava olsun, deniz olsun, gerçekten beni tatnin eden bi yer oldu şu iki günde. Otelde giderek artan bir çocuk populasyonu da olmasaydı daha mutlu olacaktım ancak elden ne gelir. 

Her sene haberlerde uyulan ‘Buradan bağırsam Yunan duyacak’ lafının da ne anlama geldiğini burada görmüş oldum. Gerçekten kafanızı kaldırıp baktığınız çok kısa mesafeli yerlerin başka bir ülke toprağına ait olması çok ilginç. Ege’deki farklı illerde daha yakın konumda olanları vardır ancak benim sahip olduğum şimdilik bu.

Otelimiz konumu nedeniyle şehirden uzak ve bu uzaklık gökyüzünün kabak gibi görülmesini sağlıyor. Kampüste ancak yazın görebildiğim bulutsuz gökyüzüne ve yıldızların buradaki görüntüsüne hayran kaldım. Yıldızların ne kadar yakın göründüğüne ve gökyüzünde bu kadar yıldızın nasıl var olduğuna inanamazsınız. Elime bir yıldız haritası alıp bütün gece nelerin ne olduğunu bulmaya çalışsam sıkılmam herhalde. 

Ben gökyüzüne bakarken bir yıldızın kaydığını gördüm. Fırsat bu fırsat diyerek dilek hakkımı kullandım. Ve aslında dilediğim şeye ne kadar çok ihtiyacım olduğunu farkettim. Son zamanlarda hayatımda yaptığım değişikliğin beni olumsuz etkilemesi veya hayattan soğutması gerekiyordu ancak ben bunların hiç birini yaşamadım. Sadece zaman geçtikçe ‘yapılabilecekler ama yapılmayanlar’ listesi oluşmaya başladı kafamda. Bunların farkına varmak beni üzüyor sadece. Geçen o kadar zamanda ne yaptığımı bilmiyorum, neden o kadar sürdüğünü bilmiyorum ya da sürdürme inadıma anlam veremiyorum. Hele ki bu listenin uzayıp gittiğini farkettikçe içimde bir şeyler kopuyor.

Tatilde insan kendini daha fazla dinleme fırsatı buluyor. Neler yaptım, neler yapmayacağım hesabını yapmaya başladım ve işte yıldızım da tam bunun üstüne geldi. Umarım kayan bir yıldızla tutulan dileğin gerçekleşme ihtimali vardır. Çünkü kendi başıma kolay kolay başarabileceğimi zannetmiyorum. Galaksilerin ve hatta evlerinin ittirmesi lazım.

Diledim mi sağlam dilemeliydim. Ne yapabilirim ?

[garibimbenbiraz]

Bahsi açılmışken efsaneyi hatırlatalım

[garibimbenbiraz]

Hesabımın adını değiştirmeye karar verdim

Yıllar boyunca ‘belki duyulur sesim’ maksadıyla açıp emek emek büyüttüğüm blog ismimi ‘bilgisayarımı nerede açtım’ olarak değiştirmeyi düşünüyorum.

Son zamanlarda yaptığım paylaşımların ağırlıklı olarak ‘bilgisayar-kahve’ ‘bilgisayar-yemek’ ya da ‘bilgisayar-ışık’ kombinleri ile devam etmesi nedeniyle en azından takip eden kişilere blog isminin fikir vermesini istiyorum.

Anam yıllardır neler yazdım da bir allahın kulu demedi ki ‘Dilara sen hayırdı?’. Kendi çapımda çırpınıp durdum yeminle. Tabi son 1-2 ayda çenemin düşmesi, düşündüklerimi çekinmeden söylemem, karşımdaki ben bunu dediğimde ne düşünür fikrinin tamamen ortadan kalkması nedeniyle garip ve tövbest bir insan oldum. Alışkanlıklardan vazgeçilmesi zor oluyor ama ulaşmak istediklerimin okuma yazma bilmediğine kanaat getirdim. Bu nedenle ne varsa söylüyorum. Oh olsun.

Bugünkü fotoğrafımız da Ankara-İstanbul yolundan geliyor.

24üne yetiştirmem gereken bir yazı var ve ben okumaya üşeniyorum (Ayynı az önce çemkirdiklerim gibi). Tatile gittiğimde rahat kafayla yazarım diye düşünüyorum çünkü. Ve evet bu hafta içi tatilde ayağımı denize doğru uzatmış olacağım. Koş dönemi benim için biraz hareketli geçecek bu nedenle enerjimi iyi toparlamalıyım. Arada da çok işsiz kalmamak için makale okuyup yazı yazacağım. Bence iyi plan.

Blog adımı da değiştiremem zaten. Ona da üşenirim.

[garibimbenbiraz]

27.07.2019

Merhabalar,

Yıllar geçiyor ve ben yine buraları boşluyorum. Bir süredir hayatımda bazı değişiklikler gerçekleşti ve bu değişimler beni etkiledi. Çevreme ‘ne kadar da normalim’ imajı çizsem de arada kafama dank edip uzaklara dalıp gidiyorum. Bulunduğum muhabbetten uzaklaşıp kendi kafamın içinde kayboluyorum. Bu durumdan çıkmamın tek ve en etkili yolunun da hayvani derecede çalışmak olduğunu farkettim.

Yüksek lisans eğitimimin bitp de doktoraya başlayacağım şu günlerde kafamı çıkaracağım yayınlara, yapacağım çalışmalara ve farklı işlere odaklamaya çalışıyorum. Kendi kendime R öğrenmeye başlamam, bütün yazıları benim çalıştığım konudan uzak olsa da bütğn JACI yayınlarını okumam gibi akademik yönden bana artı katan işlerle meşgul oluyorum. Aslında iyi de oluyor. Kafamı yoracağım bir duygusal durumum olmadığından mantık kısmıma odaklanmış durumdayım.

Portekiz’de danışmanımda görüşmem sonrasında oturup konu belirlemem gerekiyordu ancak bir işin başına oturduğumda yarım saat sonra bir sebeple kalkıyorum. Tamamen odaklanmam için kulaklığımı takıp izole olmam lazım. Bu durumda en sevdiğim liste de Spotify’da Maksimum Konsantrasyon listesi. Eski zamanlrdaki gibi ‘şiddetle’ öneriyorum tabi ki’. Haftasonu çalışma sistemim de ektedir ;

Bunun dışında kafamda kendime hayrım dışımda herkese hayırlı olması amacıyla biyoloji yayınları paylaşmayı düşünüyorum. Ama ağırlıklı olarak deney sistemlerinden bahsedeceğim. Sanki bütün derdim bitmiş de bu kalmış gibi mi davranıyorum? Evet.

Aslında yaptığım bütün bu işler duygusal olarak yanlış işlere bulaşmamam için. Ben hep kendimi düşünüyorum zaten bilimsel yarar ne ki ?

Meh.

[garibimbenbiraz]

Merhaba,

Ne zaman telefonumda Tumblr ikonunu görsem, kitap okuyamayışlarım suratıma bir tokat gibi çarpıyordu. Artık ‘teknolojinin ilerlemesiyle’ (bu klişe sözü kullanmasam çatlardım) kitap okumak yerine kitap dinleniyor. Ben de bütün gün makale okuyan gözlerimi yormamayı ve ayıramadığım zamanımı düşününce kitap dinlemenin daha mantıklı olacağına karar verdim ve Storytel uygulamasını indirdim.

Resmini gördüğünüz kitap aslında dinlediğim ilk kitap değil. 3.kitabım oluyor. Ancak bundan başlamanın daha iyi olacağını düşündüm. İlk dinlediğim kitap 21. Yüzyıl için 21 Ders kitabıydı ve bir olay örgüsü olmadığı için rahat geçti. 2.kitap olarak Hasan Alı Toptaş’ın Veba kitabını seçtim ve ufak bir pişmanlık hissettim. 3. de Gelibolu oldu.

Benim tarihi olaylara olan merakımı bilen biliyor (BİLEMEDİLER). Bu kitabın hikayesinin de Çanakkale Savaş’ı zamanında geçmesi, tercihimde etkili oldu. Kitapta çok karmaşık bir olay örgüsü olmaması, karakterlerin sınırlı kalmadı gibi durumlar da dinlerken zorluk yaratmadı bana. Çanakkale Cephesi’ne gelen dedesinin peşinde olan bir kadının başına gelen olayları anlatıyor. Kitaptan vereceğim ufak ayrıntılar bile hikayenin nasıl sonlanacağı hakkında bilgi verebilir. Bu kadar basit konu tanımıyla kalmak en iyisi.

Dinlenen kitaplarda ek olarak kitabı seslendiren hakkında da konuşmak lazım. 21. Yüzyıl için 21 Ders kitabı gerçekten ‘dümdüz’ olarak tabir edilen şekilde okunmuştu. Bu da tabi ki kitabın genel konulardan bahsetmesi ve herhangi bir drama olmamasından kaynaklı. Veba kitabını ise, kitabın yazarı seslendirmişti ve biraz ona takılmış olabilirim. Bu takılmamı kötü olarak düşünmeyin asla. Gelibolu kitabını bir seslendirmen okuduğu için tepkileri, yöreye uygun şive yapması ve doğru noktalarda yükselmesi, kitabı benim açımdan daha gerçekçi bir hale getirdi. Bazı noktalarda duygulandığım bile oldu, ki dinlenen bir kitapta böyle duygulanacağımı düşünmezdim açıkçası. Bir nevi tek kişilik radyo tiyatrosu gibiydi. Ama Veba’da bu durum yoktu. Takılmam da bu yüzdendir.

Bundan sonra, eğer bir noktada pes etmezsem, size okuduğum değil dinlediğim kitapları yazacağım. Umarım 2 post sonra yılmam.

[garibimbenbiraz]

Hoca anlattığı sırada not tutup bir de utanmadan şekil çiziyorum. En azından temize geçirme gibi bir derdim olmayacak.

[garibimbenbiraz]

Kendime Almanya’dan aldığım ufak tefek galaksiler arası mutluluklar

[epifizz-deactivated20251103]

Her kalp atışında gerçekleşen beyin hareketi.

[garibimbenbiraz]

Ara ara kalbimin atışını beynimden hissetmemin nedeni bu demek ki 🤦🏻‍♀️

[garibimbenbiraz]

Selamlar, yine bir çalışma moduyla karşınızdayım.

2 sene önce başladığım yüksek lisans serüvenini ocak ayında bitirmek üzere çalışmalara başlamış bulunuyorum. Öncesinde yaptıklarımı birleştirmek adına masanın başına oturdum. Ancak uzun süredir bu şekildebir çalışma moduna giremediğim için eksik kalanları da bitirmeye giriştim. Oysaki yattığım yerden makale okumak rahattı.

Tez yolunda Travis’in de beni yalnız bırakmayacağından eminim (Travis konserine gittiğimi söylemiş miydim ?). Sizin de çalışırken dinlemelik şarkı listeleriniz varsa gönderin. Aydınlatın beni.

Tez yazımı sırasında daraldığım noktalarda tabi ki burayı tercih edicem. Canım.

[jewishdragon]

*pours a cocktail of DNA plasmids onto cancer cells*

GROW MY VIRUS! GROW INSIDE THE CANCER SO THAT I MAY HARVEST YOU!

[garibimbenbiraz]

Ben hücre kültürüne şu kılıkta girsem beni taşlarlar bölümde 🤦🏻‍♀️

[garibimbenbiraz]

Nike ve çizgili çoraplarım sponsorluğunda sporumun ilk günün açmış bulunuyorum.