içim ölüyor
Misplaced Lens Cap
ojovivo
h
I'd rather be in outer space 🛸
Xuebing Du
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Cookie Run:Kingdom Official!
Lint Roller? I Barely Know Her

PR's Tumblrdome
Keni

Game Changer & Make Some Noise
YOU ARE THE REASON
macklin celebrini has autism
★
almost home
Monterey Bay Aquarium
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

titsay
𓃗

No title available

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Latvia

seen from Canada

seen from Türkiye
seen from Oman

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Spain

seen from Malaysia

seen from Vietnam
seen from Germany
seen from France
seen from United States

seen from Malaysia
@gecesizbulut
içim ölüyor
yazıp yazıp sildiklerimin hiçbirinde seni tatmin ettirecek bir cümleye denk gelemedim. zihnim bu durgun denizinde hiç tatmadığı bir duygunun esiri olduğu için bununla nasıl başa çıkacağını henüz bilemedi. sanırım bana öğreteceğin çok şey var gibi duruyor sevdiğim.
daha ne kadar görülmeden günlerim geçecek bilmiyorum. ama bu günlerde kendime sarılmak bile yetmiyor. içimde oluşan her duygunun esiri olmaktan ilerlemeyi unuttum. ne kadar kolay değil mi okuması. ama yaşarken hislerin kelimelere dönüşmesi kana bulanmış bir bıçak gibi dehşet doludur.
içimde bir ömür geçirmiş çocuğu affedemiyorum. o çocuk büyüdükçe kendinden taşıdığı her parçayı kaybettiği için onu affetmekte zorlanıyorum. şu an olduğum kişinin o çocuktan hiçbir parça taşımaması, geçmişimde silik bir siluete benzemesi gibi görünmez vaziyette. diyorum ya daha ne kadar görülmeden geçecek günlerim.
uğraşların içinde boğuştuğum hayatta yaşıyorum sanırım diyerek kendimi kandırmaya devam ediyorum. ama tam olarak ne yapmam gerektiğini, neye ihtiyacım olduğunu bilmiyorum. bu belirsizlikte bir gün kayıp olacağım. iyi mi çok düşünmemek gerek zaten benim çocukluğum da bu halimi görmüş olsaydı yaşamaya devam etmek istemezdi.
uzun süredir bu haldeyim. dudaklarım birbirine kenetlendi desem de içimde fırtınalar kopuyordu. bu fırtınalar kelimeye dönüşemeden dağılıp sertçe çarpıyordu içimdeki duvarlara. ama sorarsanız bu basitçe mide ağrısı olurdu. ama değildi, o içimdeki acının haykırışı. kendimizi kandırmaya başladığımız yıllardan beri canlı bir mezara gömüldük. yaşarken canlı canlı gömülmenin nasıl olduğunu anlatamam. kelimeler bile kana bulanıyor. fazla zamanları yok gibi.
bir yerlerde var olmanın sancısını çekiyorum. ama başka bir yerde ise görülmemenin. ne istediğimi bilmiyorum. neye ihtiyacım olduğunu da. sadece.işte sadece.. inan bilmiyorum.
kelimelerim sana ulaşamadan yolda kaç kez öldüm, dirildim bilmiyorum. lütfen sen de bir adım atamaz mısın? yani en azından deneyemez misin? olduğum yerde kalmanın omuzlarıma binen yükünü nasıl anlatayım sana. farkında mısın sana hep bir şeyler anlatmanın derdindeyim. anlaşılmak artık bana çok uzak kaldı. canın sağ olsun.
günden güne tanrının bana verdiği gücümü kaybettiğimi hissediyorum. derinlerde bir yerlerde inandığım güç dışında hiçbir şey kalmadı diyebilmenin acısını sana anlatmayı çok isterdim. ellerime baktığımda çaresizlik dolu avuçlarımın içlerine dolmayacak gözyaşlarımı bile durduramamanın verdiği hisse benzerdi. zor işte. anlatması zor. o yüzden iyisi mi sorma.
ama içten içe de sorman için can atıyorum. sorsan dahi cevap vermeyeceğimi bilmeme rağmen. kısacası tanrının bana verdiği gücü boşa harcadım. değdi mi diye soracak olursan, doldurulması imkansız bir boşlukla sana acı bir tebessüm dışında cevap vermeyeceğimi de biliyorum. iyisi mi bunu da sorma. ama sormana da ihtiyacım var. beni bu hale getirenin ne olduğunu avazım çıktığı kadar bağırmak isterdim. ama ses tellerimin birbirine karıştığı günlerde bir kelimeye hasret kaldım.
hiç konuşmasam dahi duyabilir misin beni? ya da dener misin bir kez olsun. sesini duymasam dahi varlığınla var olduğunu bile hissetmek istiyorum. buradayım. günden güne eriyorken gördüğüm tek şey tablodaki bencillik. tanrım bana neden bu kadar güç verdin ki? taşıyamayacağımı bilmen gerekirdi.
"sağ kalışımın sırrını yalnız
senle ben bileceğiz-
bütün sır senin
başkalarının bilmediği gibi beklemeyi bilmende."
o ve ona ait olan her şey çok güzel.
Hüzne boğuluyor dudakların. Bir kar tanesi kadar hatırımız olsa eriyip kaybolurduk.
babamı bir kez görme şansım olsaydı eğer, ona şunu demek isterdim.
‘sensizlik yaşanır gibi değil.’
ah canım sevgilim. beni duy artık
bana dayattığın hiçbir şeyin sebebi ben değildim. ama yıllarca bununla yaşamama sebep olan sendin
çağırsan şu an gelirim
teninde kopan felaketlerin haddi hesabı yok
dün neden yarından daha karmaşık
bazı anlar öyle kitlenirsin ki sadece tek bir şeye odaklanırsın. ve bazı anlarda kaybettiğinde odaklandığın şey dışına çıktığında göremediklerini görürsün. bunca yalanı nasıl görememişim hayret ediyorum kendime
geçecek dedi. geçecek derken yokluğuyla geçtiğinden bahsetmiş olmamalı çünkü geçmiyor.