Brieven aan zij die ooit opgesloten zaten #15:
Geachte Eugen Berthold Friedrich (Bertolt) Brecht,
Lieve Brecht,
Dit zal een korte brief worden daar ik nu al bijna in slaap val en dat spijt me. Mijn slaapritme is een roulette geworden en daar betaal ik nu de prijs voor. Elke schrijver krijgt vroeg of laat te maken met het niet kunnen schrijven, vandaag wint vermoeidheid het van de woorden
Vandaag dronk ik koffie met Rune, een goeie vriend van me die me ook over jou vertelde. We zaten aan mijn voordeur op anderhalve meter van elkaar met een dienblad koffie ertussen, alle regels gevolgd en toch vroeg ik me af of we niks fout deden. Toen ik het dienblad ontsmette besefte ik dat ik dat vroeger nooit deed en nu is ontsmetten even sociaal wenselijk als koffie aanbieden bij bezoek.
Lieve Brecht, misschien schrijf je morgen best opnieuw want ik ben echt te moe om hier iets moois van te maken. Het spijt me, morgen probeer ik het nog eens.
Slaapwel,
Vere