”Odamın kapısını açık bulunca böyle içeri dalabileceğini de nereden çıkardın? şu halime bak PİJAMALARIMALAYIM ve ağzım kuduz köpekler gibi köpüklü!
berbat görünüyorum.”
Orion uyanır uyanmaz Felicia’yı görmeye karar vermişti. En azından…
Orion güldü ve birkaç adım Felicia’ya yaklaştı. “Belki de Alan’a vakit geçirebileceği biri bulmalıyız.” dedi sesini biraz alçaltarak. Fakat dediği şeyin üzerine kahkaha attı. Bu Felicia’nın da komiğine gitmişti. Çünkü gülümsüyordu. Orion gülmeyi bıraktığında derin bir nefes aldı. Gülerken farkında olmadan şekil değiştirip, değiştirmediğinden emin değildi. Sonuçta bazı durumlarda elinde olmadan yeteneğini kullanıyordu.
”Ah, buradaki tek arkadaşı benim sence de birileri ile vakit geçirebilecek kadar çevresiyle uyumlu biri mi? okuldakiler onun bir arkadaşı olduğuna bile şaşırırken hemde? hiç sanmıyorum.” Dedi gülerken, Felly Orion’u hep komik bulmuştu. Onu her haliyle seviyordu. Üstelik az önce neredeyse şekil değiştirecek olsa bile. ”Güçlerine hakim olamadığın için endişelenme bu arada. Seni görünüşün yüzünden sevmediğimi biliyorsun.”
Felcia’nın dış görünüşü ile ilgili söylediği şey Orion’un komiğine gitmişti. Bu yüzden kahkaha attı. “Bunu biliyorum. Sonuçta istediğin zaman dünyanın en yakışıklı erkeği olarak gözükebilirim.” dedi. Aslında Orion bir keresinde bunu yapmıştı ve pek çok paparizinin saldırısına uğramıştı… Tabi bu Kahraman Okuluna girmeden önce olan bir şeydi.
"Demek öyle, oysa bana çoğu kızın gücün yüzünden senden uzak durduğunu sanıyordum." Dedi kaşlarını çatarken. "Eh, madem öyle benim de Finn ile takılmam sorun olmayacaktır." Alaycı bir tavir takınsa dahi elbette ciddi değildi. Felicia Orion'dan başkasını düşünemiyordu.
