[gentlyopenthenitshuts]

Ya buraya aylaaaar aylar sonra bi yazına bakmak için geldim, bi de ne göreyim anonim yazmış 2 gün önce, yalnız arkadaşın sorusuna biraz şaşırdım, mühim değil neyse ki doğru soru mevcut: "Emre abinin twitter bio’sunu içselleştirtemediklerimizden misiniz?" Bu arada ben de yeni gördüm bio’yu, gerçi son dönemlerdeki twitlerinde sıkılgan bir hava sezmemiş değildim ama belirtmenin kısmeti bugüneymiş (tesadüf mü? bence değil). Kendine güzel bak, dikkatini kaybetme. Güç içindeymiş.

sağ ol karşim alla emanet olalım

[gentlyopenthenitshuts]

Emre, nasılsın?

çok şükür, sen nasısın?

[gentlyopenthenitshuts]

keşke maymunlar da okuyabilseydi

Tam bir "ne diyon lan sen değişik" oluşumu.

tumblr’ımın miyadını doldurduğunu düşünüyorum. bu algının bi parçası hissetmiyorum kendimi artık. kendi bülog’umsumu açtım. bikbik.org

[gentlyopenthenitshuts]

Sanırım eskisi gibi ilgilenmiyorsun Radioheadle. Belli bir nedeni var mı yoksa artık yoruldun mu?

"ilgi" doğru kelime olmaz. daha önce de ilgilendiğim bişi diildi. hakkında konuşmuyorum artık o kadar. yoksa radiohead hala rh.

[gentlyopenthenitshuts]

Merhaba emre, ben anonim. Bu sene de güzelli bi yılbaşı yazısı gelir diye bekledim, ama yok galiba? Böyle "yeni albüm ne zaman" gibi oldu ama artık naapalım. İyi seneler :)

içime kapandım zaar

[awwww-cute]

That way they don’t mess up their ears

[garagesaleforpaws]

Herkese merhabalar! Cumartesi günü Nişantaşı’nda bir gözü tamamen dışarıda, diğer gözü oldukça enfekte olmuş durumdaki küçük hanım Düdük’ü zar zor da olsa yakaladık. Birçok veterinerin “artık çok geç, ancak ampute ederiz” dediği iki gözü de prof. murat şaroğlu’nun başarılı operasyonuyla bir tanesi görme ihtimali yüksek olmak üzere kurtarıldı diyebiliriz. Büyük konuşmak istemiyorum, ameliyat kadar önemli bir tedavi ve bakım süreci var önümüzde. Sosyal medya ve tatlı arkadaşlarımız aracılığıyla yardım eden, etmek isteyen birçok kişiye ulaştık. Bugünkü ziyaretimde, 3. fotoda gördüğünüz gibi cumartesiye göre harika, düne göre çok daha iyi bir Düdük gördüm. Bir cumartesi günü daha güzel bir şeye vesile olmamıştır diye düşündüm onu öyle görünce. Başka ultimate kedi yakalayıcısı Hande’ciğim olmak üzere sizlerin de sayesinde.

Düdük ile ilgili güncel bilgileri ve operasyon+tedavi süreciyle ilgili ödemeleri buradan paylaşmaya devam edeceğim. Yukarıda faturalarını göreceğiniz; vetgoz.com adresinden bilgi de alabileceğiniz m.şaroğlu tarafından yapılan operasyon 1.300 TL tuttu, daha sonrasında pansiyon hizmeti aldığımız ve bakımının gerçekleştirildiği taurus veterinerlik’te yarın da dahil gecelik konaklaması 30x4 TL, iç ve dış parazitleri ise 70 lira olmak üzere toplam 190 TL tuttu.

Düdük’ün zorlu bir tedavi süreci bulunuyor. gözlerinin düzenli olarak temizlenmesi ve günde 7 kere ilaç/damla yapılması gerektiği için bir müddet daha klinikte kalmaya devam edecek. Tabii ben de size güzel haberler vermeye.

Her şey için teşekkürler! Güzel insanların oralarda bir yerlerde olduğunu bilmek gerçekten güç veriyor.

Sevgiler 🐾

[gentlyopenthenitshuts]

çünkü ölenle ölünmez.

[gentlyopenthenitshuts]

Visit Original Link

the dark knight rises

[gentlyopenthenitshuts]

insan olmak bu kadar kolay ve güzelken bütün dünyanın aksi yönde kürek çekmesi çok ilginç

[littlethingoddess]

nadiren interaksiyona girdiğim halde asla gözümün önünden kaybolmamasını umduğum insanlar var. böyleleri genellikle, buzdolabını açıp, “ya canım bişey istiyor ama ne” diye mal mal bakıp geri kapattığın zamanlardaki o “şey” gibi oluyorlar. insan illa ki çok pis unutulmuş olduğu gerçeğini bile...

[gentlyopenthenitshuts]

arkadaşlar iyidir <3

[gentlyopenthenitshuts]

"Çelişki" bana hep insanı insan yapan yegane düşünce çatışması gibi geldi. Bunu da duygusal olarak düşünmedim hiç, "insan" derken bugünkü canlı formumuzu kastettim. Bir maymunun hip-hop'ı dinlenebilir müzik olarak kabul edip cebinde taşıyabilir hale getirmesi, kravat denen boyunluğu bulup iş hayatını rahatsız bir takım elbiseyle geçirilen günlük bir süreç olarak pozisyonlaması, içinden çıktığı saf doğanın anasına hallenerek elektriğe bağımlı hale gelmesi için yeterli süre geçtiğini düşünmüyorum. Bütün bu yaşananların istifrası olmak zorundaydı beyinde. Bunun en somut örneğinin de "çelişkiler" olduğuna inandım ve normal buldum. Karaciğer yağlanmasından en ufak bir farkını göremiyorum. Ya da tanıştıktan 2 ay sonra evlenip 1 ay sonra boşanmak gibi; bu 3 ay medeniyetin homo erectus'tan bugününe geçen süreyle aynı. Bu ekran görüntüsünde olan da, modern insanın korkunç çelişkisi. "Korkunç" derken mübalağa etmiyorum. "Çelişki" artık bir cavanar; her gün beynimizi, dünyamızı, ruhumuzu kemiriyor. İyiliğin içinde de, kötülüğün içinde de fazlasıyla mevcut. Müthiş bir yozlaşma virüsüymüş meğer. Bütün kavramları, düşündüğümüz her an bozuyor. Yarının nasıl olacağını hiç kestiremiyorum. Freud'un yine çok haklı olduğu gerçeklerden biri bu; uygarlığın kaçınılmaz huzursuzluğu artıyor.

[gentlyopenthenitshuts]

bu destan kahramanları beşikteki bebek kapsül yiyene kadar devam edecek herhalde. artık midem ağzıma geliyor gerçekten. aldığımız her haber biraz daha yaşama isteğimizden götürüyor. patates çuvalı gibi oturduğumuz twitter'ın başından, bok çuvalı gibi kalkıyoruz. mutsuzuz diye buradaydık, iş daha da mutsuz olmaya döndü.

pantolonunun belinden pijaması çıkmış. pantolon içine pijama giydiğimde en son kaç yaşındaydım düşünmek dahi istemiyorum. her hafta oluk oluk burnum kanardı, annemin her seferinde ilk kez gibi nasıl panik olduğunu hatırlıyorum. hatırladıklarımı yazmaya devam etmek de istemiyorum edebiyat parçalarım diye. orhan pamuk'un nobel konuşmasında dediği gibi, "onu ancak değiştirerek gerçekliğe katlanabildiğim için yazıyorum" ve bu da bazen o kadar çaresiz kalıyor ki. kanlar içinde bir çocuk o kadar değiştirilemez ki. üstüne edilmiş her laf oyunu, her süslü tweet, elleri açıp yalandan bir tanrıya bizi melek sanması için ettiğimiz bir duadan öte değil. gezi direnişinde kendimle hiç gurur duymadım. niye bu kadar geç kaldık diye hep utandım. hala utanıyorum. biz hiçbir şeyin sebebi değiliz ve her şeyin sebebi biziz. öğürmek istiyorum. ümitsizlik, mutsuzluk, kusulabilecek kadar somutlaştı içimde.

birden bire aile kurmanın ne kadar önemli olduğunu söyleyip duran bir adam oluverdim çünkü bu kadar rezil bir ülkede insanın ekrandan kafasını çevirdiği an güzel bir şey görmeye her şeyden çok ihtiyacı var. kafasını gömebileceği koldan bir kuma. gitmek de kolay değil çünkü. annen, baban, kardeşin yüzünden ölememek gibi. onları arkanda, şerefsizlerin ülkesinde bırakıp nasıl gidebilir insan. korkunç döngüler içindeyiz. tutunmaya çalıştığımız her dal, uçları boklu bir değnek çıkıyor. üç renkten siyah beyaza inmiş rezil bir hayat.

yalnız öleceğiz derdim de, yalnız ve öleceğimizi bu kadar bilmezdim. çok üzgünüm. iyi hiçbir şey olmuyor. gerçekten tükendim. güneş bizim için doğmuyor.

[gentlyopenthenitshuts]

diz çöküp tövbe edin.

[p-i-s-s-i-n-g]

[gentlyopenthenitshuts]

[gentlyopenthenitshuts]

Visit Original Link