Een dag waarin er voor mij weer zoveel puzzelstukjes op zijn plek vielen.
Ik voel zowiezo een enorme dankbaarheid voor het feit dat ik mijn verhaal mocht delen in de lezing van Henk Fransen….. Het is een ervaring die ik niet gauw zal vergeten.
Het was voor mij een grote “uit mijn comfortzone” beleving en ondanks dat ik best wel even spanning voelde heb ik mijn eigen verhaal over mijn kringloop en de Nabij-de- dood-ervaring met de ziekte kanker kunnen vertellen. Uiteindelijk kon ik daar op dat podium mijn verhaal delen en werd ik nog ontspannen ook! Ook dat het voor mijn omgeving heftig is, heb ik gezegd. Het is mijn eigen unieke levenspad. Ik ben dankbaar voor de mensen die naar mij hebben geluisterd, die me zelfs persoonlijk bedankt hebben voor het delen! Hoe mooi is dat!
De lezing van Henk Fransen was op een natuurlijke manier om mijn verhaal heen verteld, waar de diagnose van kanker en doodsangst in verweven waren. Hij heeft zoveel kennis en affiniteit met de ziekte kanker. Het is zijn natuurlijke manier van vertellen en overbrengen , die mij al die tijd al meevoerde naar zelfkennis en acceptatie van de ziekte.
De lezing van Bob Coppes in de ochtend heeft mijn onderbewustzijn wakker geschud, er waren zoveel kenmerken die hij benoemde in zijn lezing die met mijn eigen ervaring overeenkwamen. Het was alsof er op dat moment heel veel deurtjes open gingen.
Het is voor mij een nieuwe wereld waarvan ik het bestaan wel wist, maar nooit kon, durfde of woorden vond om ze te kunnen beschrijven. De workshop bij Sabine gaf mij de handvaten dat expressie vooral een belangrijk aspect is van verwerken. Iets wat ik zelf wel herken bij mijn eigen tekeningen.. Dat was en is voor mij de manier om in contact te komen met mijn innerlijke zelf.
Waardevol om de arts en cardioloog Pim van Lommel te horen die een wetenschappelijk boek heeft geschreven over de Nabij-de-dood-ervaring. Eindeloos bewustzijn is een ervaring die ook mij een ander mens heeft gemaakt. De quote; “De manier waarop wij tegen de dood aankijken, bepaalt hoe wij in het leven staan” van Dag Hammerskjold gonst nog na in mijn binnenste.
Want dat is hoe ik het nu zie, ik heb een innerlijk en een uiterlijk. Willen die twee in balans met elkaar communiceren, dan is het nodig jezelf af te vragen. Wat voel ik nu? En klopt dat ook met wat de omgeving van jou ziet en reflecteert. Ik ben een positief mens, maar ik voel me soms ook kwetsbaar en fragiel. De ziekte kanker heeft mij al heel veel geleerd over mijzelf, maar ik voel me nog steeds dezelfde innerlijke Gera als voorheen, maar met andere overtuigingen en meningen.
Ik merk dat vooral de communicatie een handvat is om te checken of de dingen die ik hoor of zie wel klopt met de waarheid van de ander. Het is voor mij een leerproces wat ik nu dagelijks in mijn leven probeer te doen. En dat dat niet altijd even soepel gaat, dat is er en dat mag er ook zijn, bijstellen hoort daar ook bij.
Ik voel een onvoorwaardelijke liefde voor alle mensen om mij heen, ik voel dat we allemaal verbonden zijn met elkaar. Ik voel dat je alleen maar kunt leren van de mensen om je heen, die brengen je naar je eigen unieke ware essentie. Elke gedachte heeft invloed op iemand zelf en de ander. Voor mij voelt het als leven met de mooie momenten, en daar horen zeker ook de mindere kanten bij. Het leven is niet altijd leuk, pijn voelen hoort ook bij het leven. Zonder pijn komt er geen groei los. Ik denk op dit moment al aan de geboorte van een kind. Het is volgens mij onmogelijk om dit pijnloos te doen!
En mijn helpende kracht van vandaag is bijvoorbeeld dat we thuis een broedmachine hebben met eieren. Die komen vandaag allemaal uit! Zo bijzonder om te zien dat de kuikentjes zo totaal weerloos in een warme bak zonder hun natuurlijke moeder te wereld komen. Mijn gezin en ik kunnen niet anders dan ze te beschermen en zorgen dat ze het zo warm en liefdevol mogelijk krijgen en kunnen groeien.
Ik dank als laatste mijn zus Marijke, die er was als zus, maar ook als coach die dag. En ik dank Dick en de kinderen dat ze op afstand bij mij waren, ik besef steeds meer dat de ziekte kanker ook een pijnlijk proces is om van dichtbij mee te maken.
andulkaphoto
areudirty
pixelskylines
tangentwithtanner
vaporwave
yousharknotpass
kianamaiart
2087
annaxmalina