Geloof
Het kwam deze week ter sprake. Hoe fijn een geloofsgemeenschap kan zijn. Zeker in tijden van rouw en verdriet. Ik denk wel eens dat mensen te star zijn als het over geloof gaat. Voor mij is het net als mijn groep vriendinnen. Een gemeenschap waar je herkenning vindt. Vertrouwd.
Natuurlijk heb je extremen, dat is in elke vorm van geloof te vinden. Maar is jaloezie in vriendschappen dan niet extreem.
Elk mens moet doen wat goed voelt. Liever niets gewelddadigs, dat is namelijk niet goed. Maar wat is er mis met geloof, met bidden. Het is gewoon het mediteren van vroeger ofzo.
Uiteindelijk wil iedereen ergens bij horen. Kuddedieren. Niks mis mee. Het is pas mis als je een kudde mist.





