Kül

..Bütün hayallerim içimde bir ukde, bütün heveslerim boğazımda bir düğüm..

[girye]

Kusura bakma sevgilim. Ben şiirlerden anlamam. Şiirler, şarkılar, sevgi dolu kelimeler, hiç birinde başarılı değilimdir. Hayran olduğun o insanlar gibi, şarkılar yazamam sana. Bana güzel söz söyle desen, tek bir kelime edemem. Bana şiir yaz dersen, hemen sıkılıp bırakırım. Ama gözlerinin bende bıraktığı etkiyi anlatsam, nice şarkılar çıkar ortaya. Ve ben o kelimeleri yazmaktan asla gocunmam sevgilim. Gülüşünün bende bıraktığı etkiyi anlatsam, satırlarca şiir ortaya çıkar da, ben her mısrasını yazmaktan ve okumaktan sıkılmam.

[girye]

Herkesin yargıladığı sessizliğim, birnevi feryatdı aslında. Heveslerim kursağımda kalmış, hayallerim beni bile terk etmişti. Ve, her geçen gün daha çok anlıyordum aslında. İnsanlar, sadece gördükleri şeylere inanıyordu. Anlamaya bile çalışmıyorlardı.

[girye]

Olmuyor. Anlamıyorlar. Kimse anlamıyor. Bedenim değil, ruhum acıyor. İçimdeki çocuk çığlık çığlığa ağlıyor, dışımdaki kadının gözleri bile dolmuyor. İçim içime sığmıyor da, dünyanın dertleri kalbime sığıyor. Felek işte. İnsanın ruhunu alırdı, canını almazdı.

[girye]

Bütün sorunlarımı o kadar çok içime gömmüşüm ki, artık canımı yakan asıl konunun ne olduğunu ben bile bilmiyorum. Yalandan gülümsemek alışkanlık olmuşta, haberim yokmuş.

[girye]

İnsanlar, 'konuşmuyorsun' diye yargılıyorlar. Oysa, ben ne çok konuşmaya çalıştım da, hiçkimse dinlemedi. Acılarını bile sessizce yaşayan biriyim ben. Benim çığlıklarım bile sessizdir. Ve ettiği feryatlar bile sessiz olan birini, konuşmuyor diye yargılayamazsın.

[girye]

Sanılanın aksine, bütün depremlere rağmen sapa sağlam kalmış bir ev değilim ben. Geriye sadece yıkık dökük enkazı kalmış bir evim. Gerçi, ev bile değilim aslında. Hiçbir yere ait olamayan bir harabeyim. Hiç kimsenin su dökmediği bir yangında, yanıp kül olmuş bir enkazım.

[girye]

Kalbim feryat etti, kimse duymadı. İçimdeki çocuk saatlerce ağladı, kimse görmedi. Ruhum sığınacak liman aradı, kimse umursamadı. Bir gün, farkına vardım bütün gerçeklerin. Bir gece vakti, bütün hisslerimi öldürdüm içimde. Bir gecede hisslerim öldü, ve hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

[girye]

Çok zordu yalandan 'iyiyim' demek. İnsanın ruhu acıyla kıvranırdı da, dışarıdan herkese gülümsemek zorunda kalırdı. Zordu yaşayan bir ölüyken, hiçbir şeyi belli edememek.

[girye]

Bazı kelimelerin fazla anlamlı olduğunu biliyordum. Ama bu kadar anlamlı olduğunu tahmin etmezdim. Meğer bir cümle, insanı nasıl yıka biliyormuş da, haberim yokmuş. Tek bir cümle bütün duvarlarımı yıkıp, yerle yeksan olmama sebep olmuştu. Sadece, ben çok geç fark etmiştim.

[girye]

Bana Niran acısından bahsetme. Döktüğüm her girye içimi kor gibi yakıp beni kül ediyor.