Görme Biçimleri @gormebicimleri - Tumblr Blog

by tim etchells (+)

hikâyenin (kısa tarihin de!) varlık nedeni, sonudur. her hikâye, sonu için yazılır.

ama son, her zaman son değildir. çoğu durumda, hikâyenin tümü bir bütün olarak ‘son’dur.

son’suz hikâye yoktur. hikâye, sonsuzdur. bir ‘başlangıç’ ve bir ‘son’la paranteze alınarak anlatılaştırılmış bir sonsuzluk minyatürüdür.

(hafif abi’nin notu)

24 eylül 1945′te nâzım, piraye’sine der ki, “en güzel deniz: / henüz gidilmemiş olanıdır. / en güzel çocuk: / henüz büyümedi. / en güzel günlerimiz: / henüz yaşamadıklarımız. / ve sana söylemek istediğim en güzel söz: / henüz söylememiş olduğum sözdür...”

affet nâzım, ışıklı, ümitvar, iyimser dilini kopkoyu bir mürekkeple boyayacağım şimdi:

en korkunç çöl: henüz kavrulmadığımız / en yetim çocuk: henüz sıcak evinde / en kötü günlerimiz: kötü günlerimizden filizlenen / ve söylemek istediğim en güzel söz: üstünü zamanın külü örttü şimdiden.

(*) müzik: tülay german, “günlerimiz”, '62-'87 burçak tarlası.

bir önceki posttaki soruya (selidorisland) cevap...

(*) müzik: gabriel fauré, “elegy (élégie)”. video: luka sulic, şef: ivo lipanovic, zagreb philharmonic orchestra, 2012... ve ‪shostakovich, “prelude”... ‬ve dvořák, “cello concerto in b minor, op.104‬: finale, allegro moderato”... ve her zaman olduğu gibi bach.

umberto eco, düş gören kedi, ikea kalemi, masa örtüsündeki leke.

calvino’nun, kadraj dışında kalmış “una pietra sopra”sı. ikindi güneşi. balkon.

cehennem kusan haberler.

usulca devam eden hayat.

bir bardak çay. boğazda düğümlenme.

imgelerimle, dağlarla, körfezlerle, gemiler, adalar ve balıklarla, odalar ve aletlerle, yıldızlar, atlar ve insanlarla doldurduğum boşluktan cümlelerin taştı. ateşi kısmakta geciktim. nasıl temizlerim etrafı bilmiyorum. ölümüme az kaldı. kelimeler, cümleler, imgeler karnavalı sürüyor. karnaval kralı az sonra alay konusu olacak. tacının incilerini endülüs çingeneleri toplayacak. kendi yüzümün imgesinin nasıl oluştuğunu anlayabilecek miyim bu dar zamanda?

yolları çatallanan bahçede?

joartflores

ülkecek çok kötü günlerden geçiyoruz. ama yine de nefes alıp vermeye çalışmak, hayatın doğasında var. ayrıca neş’ede ve sevinçte olduğu kadar acı ve kederde de müziğin yoldaşlığına sığınmak en iyisi. bireysel trajedilerle toplumsal trajedilerin içiçe geçtiği olağandışı dönemlerde hele bu daha da böyle.

(*) müzik: françoise atlan, “nani, nani + la rosa enflorece”.

güncel bir okuma önerisi.

(*) https://ilcavaliereinesistente.wordpress.com/2015/08/18/forse-un-mattino-andando-eugenio-montale-2/

opus-video

Martha Argerich plays Schumann’s Piano Concerto in A minor (cond. Pappano) - Rome, Nov.19, 2012

Robert Schumann - Piano Concerto in A minor, Op. 54 Martha Argerich, piano Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia Antonio Pappano, conductor Rome, 19 November 2012

gormebicimleri

conrad, “görevim, görmenizi sağlamaktır,” der. beethoven ya da bach, ya da chopin, ya da benzeri bir bestecinin söyleyeceği söz de pek farklı olmazdı: “görevim, duymanızı sağlamaktır.”

(hafif abi’nin notu)

arpeggia

Animation based on Charles Bukowski’s Bluebird by Cambridge School of Art student Monika Umba

See more Charles Bukowski posts here.

"where is the glory and where is the pride?”

zafer bir ayna. sadece yansıtıyor. gurur bir gölge. hakikatin güneşinde uzayıp inceliyor.

“here in the light at the edge of the world.”

dünyanın kenarında kenarın dünyası mı? kenar, kıyı mı? deniz nerede? ya ufuk? ya dünya yanılsaması?

(*) müzik: sting, "the pirate's bride", symphonicities.

o benim de efsanem. zaman ile, ölümle, tanrı ile durmaksızın cebelleşmesiyle; baudelaire, apollinaire, aragon, verlaine, rimbaud’nun şiirlerini bestelemesinin yanısıra kendi şarkısözlerinin şiirselliğiyle de dinleyicilerini büyüleyen; besteciliği şarkıcılığını, şairliği besteciliğini besleyen rafine anarşist léo ferré.

(*) müzik: léo ferré, “avec le temps”, avec le temps.

deyim yerindeyse “niş” bestecilerimdendir fauré. theremin yakışmış onun müziğinin ruhuna bir hayli.

(*) müzik: gabriel fauré, “après un rêve”. video: carolina eyck, german theremin festival without touch 2.0, lippstadt, 2008.

thebabyanimals

Look at this beautiful blog full of baby animals!

gormebicimleri

“von clausewitz‘den bu yana bi milim ileri gidememiş bunların fikirleri lan. yemişim sizin askeri strateji sanatınızı!”

(pisinin sözlerini türkçeye çeviren: hafif abi)

bonitavista-deactivated20190411

Tuscany, Italy

photo via hlis

gormebicimleri

lockheed rüşvetçisi de cehennemin dibini boylamış hesap vermeden. memleket haberleri beni hepten bunaltıyor artık. şu yolayrımındaki evin bir odasında ikindi uykusuna dalsam, sonra kalkıp kendime bir çay koysam, sonra kitabımı yazmaya kaldığım yerden devam etsem. fonda giuseppe verdi.

(hafif abi’nin notu)

fernirosso

Hope in the air-laura marling

**

Il giorno che ci siamo incontrati

Il giorno che ci siamo incontrati la mia vita era cambiata da un pezzo ma non trovavo il verso giusto per uscirne o rifarne almeno un pezzo

lo avevo sentito dire che l’amore era doloroso doloroso più di qualsiasi altro male ti si aggroviglia dentro come fosse un tralcio di spine ti si conficca nel fianco mentre dormi e ti svegli ogni mattina più crocefisso a quella pesante mancanza a quell’assenza a cui non puoi più dare un nome

così vai in bianco una notte dopo l’altra esci cerchi di perdere la testa non ne vuoi più sapere di stare a guardare guardare cosa se la vita scorre via se ne va via in fretta e tu ti trovi a morire dalla voglia di morire di andartene il più lontano possibile

via come l’acqua quando piove come il fiume quando va in secca e poi vuoi solo dimenticare dimenticare il più in fretta che puoi anche se non impieghi molto a capire che non è così che ne verrai fuori e allora cerchi un’illusione un’idea buona e cerca e cerca finisce che la trovi

e l’avevi sempre avuta in testa non tradire te stessa perché è solo per quello che stai male che ora vuoi dimenticare vuoi scordare di non averti dato retta

prima appena ti eri accorta che qualcosa non andava e per il verso giusto non era andato nemmeno un giorno o forse sì ma lo avevi rinchiuso per non paragonarlo a tutto il resto per poter credere che ad essere libero quel fantasma ti avrebbe distrutto

ora lo so che sei scappato perché non sei mai stato all’altezza della libertà che ti davo la stessa che volevo non eri all’altezza di perdonarti di dimenticarti di scordare tutto quanto non avevi fatto

fernanda ferraresso

inedito

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Görme Biçimleri