Gram nie sam

Podwórko to miejsce gdzie wyobraźnia nie ma granic. Wystarczy kilka patyków, puszka, kamień czy sznurek żeby bawić się w najlepsze. Dzięki zabawom prowadzonym przez animatorów, dzieci poznają świat starych gier, w które grali ich dziadkowie i pradziadkowie. Zagraj z nami!

[gramniesam]

Pikuty w odsłonie drugiej

Liczba osób: minimum dwie Miejsce: przestrzeń otwarta z miękkim podłożem (piasek, ziemia) Potrzebne gadżety: nóż 

Na pikuty składał się ciąg figur, a o zdolnościach gracza świadczyła jego inwencja i umiejętność wykonania najtrudniejszych z nich. Rzut wykonany z nadgarstka zwany zegarkiem czy "kotwiczka" będące wyrzuceniem noża trzymanego za sam czubek, oczywiście wymagały godzin praktyki, ale nie wzbudzały takiego uznania na podwórku jak "szmyrgiel" będący odpowiednim rzutem wykonanym z czoła, czy "armatka" polegająca na uderzeniu w rękojeść noża wbitego lekko w ziemię, w taki sposób, aby wykonał kilka salt i ponownie wbił się w podłoże.

Napisane w oparciu o olsztyńskie historie podwórkowe Pana Marka 

��]t

[gramniesam]

Fruczka

Liczba osób: brak ograniczeń Miejsce: wszędzie Potrzebne gadżety: linka, guzik o oczkami

Nazwa zabawy pochodzi od charakterystycznego dźwięku jaki wydaje zabawka, do której skonstruowania potrzeba zaledwie sznurka i guzika. Przez oczka w guziku przeplata się kawałek sznurka, po czym kręci nim tak, aby jak najbardziej go skręcić. Następnie rozprostowuje się linkę pociągając ją w przeciwne strony i słyszy się ”frrrrr”.

[gramniesam]

Jojo

Liczba osób:nieograniczona Miejsce: wszędzie Potrzebne gadżety: jojo

Na podwórkach bawiono się również odpowiednikiem dzisiejszego jojo. Jojo tworzyły owinięte folią trociny i sreberka. Do utworzonej w ten sposób kulki przywiązywano gumkę z kapelusza, na której zawiązywano pętelkę. Pętelkę taką zakładano na środkowy palec. By wygrać, należało wykonać jak najwięcej odbić jojo bez skuśki. Właściwe odbicie musiało być zakończone uderzeniem jojo w dłoń.

[gramniesam]

Skakanka “murzyńska”

Liczba osób: minimum 3 Miejsce: podwórko, park Potrzebne gadżety: skakanka

Wskoczyć w rozpędzoną skakankę, to zadanie, które stoi przed śmiałkiem, który będzie chciał pobawić się w "murzyńską" skakankę. Do tej wersji zabawy potrzebne są przynajmniej trzy osoby. Dwie osoby trzymają końce skakanki i kręcą nią, trzeci uczestnik po wskoczeniu bije rekord podskoków. Dotychczasowy rekord - 51! 

[gramniesam]

Chodzi lisek

Liczba osób: nieograniczona Miejsce: podwórko, park Potrzebne gadżety: chusteczka, piłka, kamyk

Uczestnicy ustawiają się w kręgu, twarzami zwróconymi do siebie i kładą ręce na plecach. W drodze losowania zostaje wyłoniony lisek, który trzymając w rękach chusteczkę chodzi na zewnątrz koła w rytm piosenki, której słowa brzmią: 

Chodzi lisek koło drogi Cichuteńko stawia nogi, Cichuteńko się zakrada, Nic nikomu nie powiada.

Lub jej bardziej drastycznej wersji:

Chodzi lisek koło drogi, Nie ma ręki ani nogi, Kogo kitą przyodzieje, Ten się nawet nie spodzieje.

Lisek musi włożyć chusteczkę w ręce jednego z uczestników po czym zaczyna uciekać wokół koła. Uczestnik obdarowany przez liska musi go jak najszybciej złapać zanim ten okrąży całe koło i zajmie jego miejsce.

[gramniesam]

Kto ostatek

Kto ostatek jest "grą pośrednią", służy do wyboru jednej osoby spośród wszystkich uczestników, która w kolejnej grze będzie kryć, będzie Babą Jagą albo Czarnym ludem. Zasady są bardzo proste - kto jako ostatni dobiegnie do wyznaczonego miejsca, to znaczy "kto ostatek", w następnej grze pełni daną funkcję.

[gramniesam]

Zabawa w szkiełka

Liczba osób: nieograniczona Miejsce: ziemia Potrzebne gadżety: szkiełko, listki, kwiatki, wszelkie inne piękności

[gramniesam]

Guma

Najpopularniejszą wersją gry w gumę były tak zwane "dziesiątki". Należało wykonać dziesięć różnych kombinacji bez "skuchy", czyli bez nadepnięcia na gumę lub pomylenia kolejności ruchów. Dwie osoby stawały w środku gumy i rozciągały ją na długość około 2m. Trzecia osoba wchodziła między osoby trzymające gumę i skakała. Kombinacje były różne, wszystko zależało od inwencji graczy a także "szkoły gry". Po prawidłowym wykonaniu wszystkich dziesięciu elementów miało miejsce pewne utrudnienie - te same figury należało wykonać już nie na poziomie kostek, tylko kolan, a więc należało skakać wyżej. Po kolanach kolejnym poziomem były biodra, a następnie pas.

[gramniesam]

Parapetki

Opis: Uczestnicy gry kolejno wykonywali rzuty. Na dłoni kładło się monetę i uderzając o stół od dołu należało wybić monetę na blat, w taki sposób, żeby przykryła monetę znajdującą się już wcześniej na stole. Osoba rozpoczynająca grę nie miała zatem możliwości wygrać w pierwszym rzucie. Jeśli komuś udało się zakryć monetę, zgarniał ze stołu wszystkie monety, a następnie rozpoczynał kolejną partię.

[gramniesam]

Cymbergaj grzebieniowy

Opis: Kiedy nie można było wyjść na boisko w czasie przerwy albo gdy za oknem padało, brało się grzebienie lub - w wersji szkolnej - zeszyty, stawało się po dwóch stronach ławki i grało się w cymbergaja. W wersję domową, tak zwany cymbergaj grzebieniowy, grało się na stole przy użyciu dwóch grzebieni, dwóch większych i jednej mniejszej monety. Stół stanowił boisko piłkarskie, grzebień to jakby nogi zawodnika - monety, a mała moneta, to piłka. Żeby wygrać należało wbić piłkę do bramki przeciwnika, czyli wyrzucić ją poza koniec stołu przy którym stał rywal. Ruch wykonywało się uderzając grzebieniem o monetę-zawodnika. Ruchy wykonywało się na zmianę.

[gramniesam]

Czortek

Opis:  Chłopcy, bo trzeba zaznaczyć, że to oni zazwyczaj w tę grę się bawili, ustawiali na pieńku dwie puste puszki – większą i mniejszą. Wyznaczali pole i linię, a następne drogą losową wybierali spośród graczy czortka. Przed rozpoczęciem gry uczestnicy musieli wyjść poza pole, zostawał w środku tylko czortek. Uczestnik (poza czortkiem) mieli w ręku kijki i stojąc za linią próbowali wycelować nimi w stojące na pieńku puszki tak, aby je zrzucić. Jeśli się to nie udało, musiał wejść za linię, aby odzyskać swój kijek i szybko wrócić z powrotem. W czasie, gdy uczestnicy zbierali swoje kije z pola, czortek miał za zadanie „zaczortkować” kogoś, tzn. dotknąć go. Jeśli mu się to udało, zaczortkowana osoba stawała się nowym czortkiem.

[gramniesam]

Serso

Opis:  Gra polega na zwinnym rzucaniu i łapaniu obręczy nadziewając ją na kijek. W serso zazwyczaj gra się w parach, wtedy to dwie osoby stoją naprzeciw, oddalone od siebie kilka metrów. Gracze mają kijki-szpady, na które łapią wyrzucone w powietrze koło, aby potem odrzucić je z powrotem osobie z którą grają.

Film: http://www.youtube.com/watch?v=wYNYWJuaWbg

[gramniesam]

Piwko przeciwko

Opis: Na ziemi rysuje się okrągłe boisko o średnicy około 3m, a następnie dzieli się je jak pizzę, na tyle równych kawałków ilu jest uczestników. Każdy z zawodników wybiera swój kawałek i nazywa go. To jest jego państwo, którego będzie bronić. Spośród graczy wybiera się jedną osobę, która trzymając w ręku kamyk biega dookoła kółka i woła: "Piwko przeciwko, piwko przeciwko, wywołuję wojnę, wywołuję wojnę przeciwko...", wymienia państwo, któremu wypowiada wojnę i rzuca kamyk na jego pole. W tym momencie wszystkie dzieci się rozbiegają, a osoba, której wytoczono właśnie wojnę musi jak najszybciej podnieść kamyk i krzyknąć "stop". Wtedy wszyscy zawodnicy stają. Teraz osoba trzymająca kamyk w trzech krokach ma podejść do wybranej osoby i trafić ją kamykiem. Jeśli jej się uda, może odkroić kawałek terytorium tej osoby i powiększyć o nie swój teren, jeśli nie sytuacja ulega odwróceniu - to jej zabierany jest kawałek terytorium. Wygrywa oczywiście mocarstwo o największym terytorium.

[gramniesam]

Zbijak

Opis: W grze uczestniczą dwie drużyny. Boisko przedzielone jest linią, po obu jej stronach znajdują się zawodnicy. Celem gry jest "zbicie", czyli rzucenie piłką tak, żeby się odbiła, a nie została złapana, w zawodnika przeciwnej drużyny. Rzut może wykonać każda osoba, której uda się złapać piłkę. Osoba trafiona piłką odpada. Przegrywa drużyna, której wszyscy zawodnicy odpadną.

[gramniesam]

Kudłacz

Chociaż zabawa jest dopiero wtedy "kiedy bawią się obie strony", to obierając zasadę "kto się czubi ten się lubi" można powiedzieć, że kudłacz stanowił wczesną wersję gry we flirt towarzyski. Zasady zabawy nie są dostatecznie jasne, generalnie rzecz biorąc chodziło o ciągnięcie dziewczynek za warkocz. Wygraną było już samo odważenie się, żeby zaczepić dziewczynkę i pociągnąć ją za włosy.

[gramniesam]

Murarz

Opis:  Aby zagrać w murarza trzeba wyznaczyć pole i podzielić go na dwie części, wyznaczając linię kredą lub kładąc linę. Wybiera się osobę, która pełni funkcję murarza. Uczestnicy stają po jednej stronie pola, murarz natomiast staje tyłem do nich. W pewnym momencie odwraca się w stronę pozostałych graczy krzycząc: “Murarz łapie”, wtedy wszyscy uczestnicy muszą przebiec na drugą stronę boiska, przecinając linię na której stoi murarz, nie dając się złapać murarzowi. Trzeba zaznaczyć, że murarz może poruszać się tylko wzdłuż linii. Złapani siadają na linii murarza, ograniczając pozostałym graczom swobodne przebiegnięcie i zwiększając trudność gry. Rozgrywkę wygrywa osoba, która jako ostatnia pozostanie nie złapana przez murarza.

[gramniesam]

Komórki do wynajęcia

Opis: Aby zagrać w komórki do wynajęcia należy narysować kilka mniejszych kółek (ich liczba zależy od ilości uczestników, kółek powinno być zawsze o jedno mniej niż graczy). Następnie wybierany jest "bezdomny". Każdy gracz, poza bezdomnym, wchodzi do jednego małego kółka - do swojej komórki. Bezdomny szuka komórki do wynajęcia, podchodząc do uczestników którzy swoje komórki już mają i pyta:

"Czy są komórki do wynajęcia?" - odpowiedź zazwyczaj brzmi "nie", wtedy bezdomny musi podjeść do kolejnej osoby i pytać o komórkę do wynajęcia. Za jego plecami uczestnicy niepostrzeżenie zamieniają się miejscami. Jedyną nadzieją dla bezdomnego jest wskoczenie do opuszczonej podczas zamiany komórki. Kiedy tak się stanie bezdomnym staje się osoba, która nie zdążyła wskoczyć do którejś z komórek i teraz to ona musi pytać pozostałych uczestników o możliwość wynajęcia komórki.