Yazıp yazıp silinen o yazılar, söylenemeyen sözler, anlatılamayan duygular, en çokta yüze takılan o sahte gülücük.. ben sizi taşımaktan çok yoruldum

❣ Chile in a Photography ❣
d e v o n
wallacepolsom
macklin celebrini has autism
todays bird
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

No title available
sheepfilms
occasionally subtle

No title available
Monterey Bay Aquarium

★
No title available
he wasn't even looking at me and he found me
No title available
we're not kids anymore.
𓃗

JVL

@theartofmadeline
NASA

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Poland
seen from Chile

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Portugal

seen from Türkiye

seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Argentina
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Türkiye
@grifotograf
Yazıp yazıp silinen o yazılar, söylenemeyen sözler, anlatılamayan duygular, en çokta yüze takılan o sahte gülücük.. ben sizi taşımaktan çok yoruldum
Her şeyden öylece vazgeçiyorum. Öyle sessiz, öyle usulca..
"nasıl sesli ağlanır bilmiyorum, acı nasıl belli edilir bilmiyorum, düşünce birinden nasıl el istenir bilmiyorum, nasıl yardım istenir bilmiyorum. kendi söküklerimi dikmeyi biliyorum. kendimi ayağa kaldırmayı biliyorum. kuytuda tek başıma acı çekmeyi biliyorum. yardım etmeyi biliyorum. başkasına ihtiyaç duymaktan ölesiye korkuyorum. bir yara bandı verenin yaramı ömür boyu unutmamasından korkuyorum. ben bu kadar güçlü ve bu kadar güçsüz olmaya dayanamıyorum."
Sen onu bir de terapistime sor
üstesinden gelirim diye düşünülen şeyin altında pestilinin çıkması
zaman
Zaman hiç bir şeyin ilacı olamaz, acıların sadece üzerini örten, gizleyen, aynı zamanda da en derinlere kalıcı olarak kazınmasını sağlar
Öyle bir yere gitmeliyiz ki, adı bile olmamalı. Öyle bir yokluk, öylesine bir hiçlik içinde tanımadığımız yüzlerin etrafında sonuna kadar yabancı kalmalıyız. Görünmez olmalı, en çokta ‘özgür’ olmalıyız..
Bende isterdim en ufak zorlukta yataklara gömülmeyi. Bana düşen hep yeniden ayağa kalkıp, hiç düşmemiş gibi davranmaktı
Bir şeyler karalar, içimizi dökeriz belki..
yeniden
Ve ben çok yorgunum,hayatın vermiş olduğu yoruculuğu,insanların yaptığı herşeyi kaldıramaz oldum,ne zaman kalkmaya kalksam düştüm,kalkamaz oldum ve hep insan olmanın acısını yaşar oldum.
Sevginin Kırıntısı
Uğrunda hayallerimden vaz geçip, peşinden koştuğum sevgi kırıntısı... Sadece hayallerimi değil benliğimi de aldın benden. Olmak istediğim değil, olmam istenileni tercih ettim ve kendime değil sadece ihtimallerde olan o ufacık sevgi kırıntısına tutundum. Bu tercihi yapmak zordu. Ama en zoru da ömrünü adadığın amacın hiç bir zaman gerçekleşmeyeceğiyle yüzleşmek oldu. Ben yüzleştim, hem de defalarca... Her defasında da alışmak için söz verdim kendime. Bir daha asla bu yüzleşme için üzülmeyecektim, alışacaktım artık, kabullenecektim. Kabullendim de aslında ama boğazımdaki o düğüm hiç çözülmedi. Her defasında daha sıkı düğümler attılar üzerine. Ben savaşmaktan, inanmaktan, sığınmaktan vazgeçtim de hayat her defasında beni aynı şeyle yüzleştirmekten vazgeçmedi. Buna daha ne kadar dayanırım bilmiyorum. Alışabilir miyim? Sanmıyorum..
Yeniden bana hiçte yabancı olmayan o huzursuzlukla baş başayım, yeni sorular ve yeni kaygılar.. Hepsinden kaçmak kurtulmak istiyorum. Artık çok yorgunum, bu savaşta kim galip gelir bilmiyorum ama ben mağlubum..
Geri döndüm içimi dökme vakti gelmiş demek ki
Hiçbir yere ait değilim. Her yerden gitmek istiyorum
hands. edward. 1990.
Huzuru anlatamam ama fotoğrafını çekebilirim