Dilara Gülsu

[gulsu-kaplan]

Gitgide kötüye gittiğimin farkındayım. Daha fazla uykusuz kalıyorum. Daha az müzik dinliyorum. Kafamdaki sesler arttı. Duvarlarım yavaş yavaş yıkılıyor. Öylece izliyorum. Belki de kendi sonumu hazırlıyorum.

[gulsu-kaplan]

Kalpten inananlar sonsuza kadar yaşar derler ama unutulunca herkes ölür

[gulsu-kaplan]

Geçen sene bu zamanları hatırlıyorum da hayatımın en zor günlerinin başlangıcıymış da bilememişim. Annemin hastane zamanları, annemle bilmeden geçirdiğimiz son günlerimiz, annemle olan kötüsü de iyisi de olan günler... Birdenbire içinde bulunduğumuz 10, 15 günlük süreç o zamanlar birkaç sene sürmüş gibiydi. Her geçen gün biraz daha eksilmişim, her geçen saniye biraz daha almış benden, ruhumdan, ciğerimden zaman. Aklımda her saniyesi, hissettirdikleri ise kalbimde kaldı yaşadıklarımın. Son gece... Gerçekler son gece acıyla vurdu kalbime. Hâlâ ilk günkü gibi sızlıyor yüreğim, o son gecenin acısını ömrüm boyunca yenemeyeceğim. Hastanede bile olsak yanımda öylece uzanışı bile öyle güç veriyordu ki bana. Belki uyuyordu, belki haberi bile yoktu elini tutarken ben yüzünü öperken, saçlarını okşarken... Dünyada ne kadar güç varsa hepsini orada topluyordum sanki. Annem öyle güçlüydü ki her anne gibi kanının son damlasına kadar güçlü kalmak için çabaladı. Ama... İşte bir emir ki boynumuz kıldan ince ince kalıyor karşısında. İşte o gece güçsüz kaldım. O gece hücrelerimdeki bütün gücü yitirdim, kaybettim annemle beraber... Gücümü yitire yitire, düşe düşe içimdeki alevle büyüdüm o gece. O gece dünyam başıma yıkıldı, hayallerim, çocukluğum, sabrım... Zorlu sürecin ardından düştüğüm, karanlığıyla tüm aydınlıklarımı kör eden o boşluğu daha aşmış değilim ne yazık ki. Nasıl aşabilirim bilmiyorum ki? İnsan annesizliğin sızısını nasıl aşar, nasıl yenebilir! Çok canım acıyor. Annemi çok özlüyorum her saniye özlemi paramparça ediyor beni. Yüzüm gülse v ile aklımın bir köşesi, ruhumun yarısı parça parça ağlıyor içimde. Yarım yamalak yaşamak, yaşamaya çalışmak, neyse hepsini geçiyorum. Annesizlik... Annesizliğe alışmaya çalışmak öyle zor ki. Bir sene olacak ama alışamadım ki... O emri veren kalbine sabrı da veriyor ya nefes alabildiğine bile şaşırıyorsun sonra. Yoksa insan nasıl ayakta durabilirdi annesini birden kaybetmişken? Ahh.. Daha dün giibi lakin acım dipdiri. Geçmeyecek evet alışamayacağım da ama bekleyeceğim. Bu bir veda değildi, beni anneme evlat yapan, bu ayrılığı tattıran mutlaka birgün kavuşturacak da. Birgün mutlaka...

[gulsu-kaplan]

Güzel Kalpli Annem...

Bugün senin doğum günün..

Hayatta olduğunu müddet boyunca bize yaşattığın herşey için çok teşekkür ederim sana İYİKİ VARDIN! Hala iyiki varsın benim için. 3 ay sonra gidişinin 1.senesi olucak ve seni seven çok insan bıraktın arkanda. Bana bakıp aynı annesine benziyor diyorlar :) bu beni çok gururlandırıyor çünkü evet annemin kızıyım. Hayatım boyunca da öyle olmaya devam edicem. Yaşasaydın 38 yaşında olucaktın. Olsun hâlâ benim yanımda benim yol göstericim olmaya devam ediyorsun aramızdaki mesafenin önemi yok. Sen gerçek olan yere gittin meleğim.. sen hepimizin bir gün gidiceği yere gittin ve bizi bekliyorsun. Bir gün sana tekrar sarılıp o güzel kokunu içime çekeceğim. Bir gün yine o güzel yüzünü göreceğim seni çok seviyorum gönlü güzel kadın. İyiki Doğmuşsun.❤️🦋

[sekiz]

[okyanussuz1balik]

Şu yaşadığımız hayatta her şeyden bir beklentiniz olsun ama olabilecek en kötü şeye kendinizi hazırlayarak,eğer kendinizi olabilecek en kötü şeye hazırlamayıp bir şeye umut ederseniz ve o beklediğiniz şey gerçekleşmezse dünyadaki en dibe batmış insan gibi hissedersiniz işte bu yüzden her an her şeye hazırlıklı olun ancak kendini olabilecek her ihtimali göz önüne almış insan bu hayatta güçlü olabilir.

[bilmiyorsun]

O cümlelerin senden çıktığına inanmam uzun zaman aldı.

[hellomadafaka]

[gulsu-kaplan]

Umut yaşatır insanı derler. Umut etmek güzeldir, insanı ayakta tutar. Bunca zaman sadece umut ettim ve şimdiki yaşlarımda, umut yerini aşka bırakır oldu. İnsanı yaşatan tek şey umut değilmiş meğer. Aşk bize verilmiş en kutsal duygu.

Küçücük kalbime dokunduğun gün başladı hayat. Hala devam ediyor ve ben her seferinde iyi ki diyorum. Bana olan desteğin, bana olan sevgin, bana duyduğun büyük aşk karşısında, dizlerinin önüne eğilip, sana olan bütün duygularımı haykırmak isterdim. Fakat ağızdan çıkmıyor cümleler senin yanında. Seni sadece yazarak anlatabiliyorum. Yüzünü, kirpiklerinin tel tel ayrılışını, gülüşünü, ellerinin ve kalbinin sıcaklığını sadece kâğıtlara dökebiliyorum. Sana bakarken daha bir güzelleşiyor sanki ruhum. İçimde kötü olan ne varsa, hepsi bir bir kopuyor, karışıyor sonbahar rüzgârlarına. Savruluyor içimdeki bütün olumsuzluklar. Güzel olan ne varsa bana koşuyor sanki seninle birlikte. Tarif edilemiyor bazen sevgili.

Sen kutsanmış kitap gibi, sen üstüme düşen yağmur damlası gibi, sen cama vuran rüzgâr gibisin. Sen yatağımdaki derin uyku, sen sabahıma güneş, sen karanlığıma mum alevi. Sen kalbimi ısıtabilen, içimi okşayabilen tek varlıksın. Bana bütün duyguların en güzelini yaşatan, büyümemi sağlayan, içime heyecan katanımsın ve sen iyi ki varsın.

Duysalar kıskanırlar kalbinin güzelliğini, duysalar alırlar hemen seni benden. Yok, eşin benzerin. Senden bir tane daha yok. Senin gibi bakan, senin gibi gülen, senin gibi dinleyip susan, senin gibi ağlayan, senin gibi saran yok. Sen varsın bir. Şu koca dünyaya gönderilen ve beni bulan bir tek sen varsın. Sen bütün sonlarımın başlangıçlarına dokunansın. Sen; denizin mavisi, yaprakların yeşili, siyahın aydınlığısın.

Sen beyazsın; hemen kırılırsın, leke tutar beyaz yanların, ağlarsın kan damlar sokaklara. Yüzüne ufacık hüzün düşse, kuşlar ötmeyi bırakır, kanatları kırılır.

Ne zaman dönsen sırtını bana, yırtılır bedenim. Yokluğun keser nefesimi, dolar gözlerim de ağlayamam. Üzülmenden korkarım. Sen üzülme sevgili; varsın dolsun gözlerim yaşlarla, varsın yansın bu gezegen, alev alsın. Yeter ki üzülme.

Sen gülümsemek, etrafa neşe katmak için yaratılmışsın. Sen başyapıtsın. Gözlerin hiç dolmamalı mesela, yüzün hiç düşmemeli. Ellerin hiç gözyaşlarına gitmemeli senin. Sen hep sevmeli, sevilmeli, gülmeli mutlu olmalısın.

Sen; sofranın tuzu, rüyaların tatlı düşü… Sakın gitme, hep yanımda kal. Kal ki ruhum nefes alsın, kal ki canıma can katılsın. Yüreğime değdiğin günden beri böyleyim işte. Kerem, Ferhat, Mecnun misali, divaneyim, deliyim belki. “Nasıl böyle oldu?” dersen, dön bir bak aynaya. Bunun bütün cevabı sende. Sen sorulara cevapsın.

Bazen olmadığın gecelerde oturuyorum camın önüne, Sen yokken hava genelde öfkeli oluyor. Esmer bulutlar kuşatıyor gökyüzünü, bir türlü açık vermiyor. Tek bir yıldız kalmıyor gökyüzünde, sanki hepsi küsüyor. Yıldızlara bakıp dalamıyorum diye, dışarıya göz gezdiriyorum ben de. Ağaçlar yalpalanıyor. Yapraklarını akıtıyor, gözyaşı misali. Yerler hep yaprak oluyor. İnsan basmak istemiyor yapraklara, acıyla ayrılıyorlar daldan diye. Sonra rüzgâr bakıyor etrafa, sen yine yoksun… Bir hışımla esmeye başlıyor. Ne ağaç dalından düşen yaprak kalıyor, ne yerden kalkmayan toz, tomur…

Yokluğun böyle bir şey sevgili… Sensizlik bir tek bana değil, bütün doğaya yansıyor. Her şey, herkes kırılıyor dallarından. O yüzden iyisi mi, sen gitme kal. Ciğerlerime dolan hava bile yoksun diye dertli yanıyor, kahve buz gibi oldu, oda da bayağı soğuk. Doğ karanlığıma, aydınlansın ısınsın odam, sen gitme kal…

Herkes gitsin ama sen hep yanı başımda solumda soluğum da kal sevgili.💙

[gulsu-kaplan]

Bir adam düşün. Gözleri dünyanın en aşık gözleri, kollarının arası dünyanın en güvenli yeri.

[gulsu-kaplan]

Biri var hayatımı güzelleştiren, özelleştiren. Saçlarında sanki dünyanın en güzel kokusu esiyor, gözleri dünyanın en güzel manzarası...

[gulsu-kaplan]

Sana karşı o kadar farklı şeyler hissediyorum ki kelimelerle ifade edemiyorum. Bende de o kadar büyük ve anlamlı ki harflere dökülünce hafif kalıyor...

[gulsu-kaplan]

“Bir gün birisi gelir yeniden şekillendirir hayatını. Aklını, kalbini.”

[gulsu-kaplan]

Sevgilim, bu kalemi elime kaçıncı kez aldım bilmiyorum. 40 dan sonra saymayı bıraktım. Çünkü mükemmelliğini ve özel oluşunu anlatacak şatafatlı afilli cümlelerim olmadı. Yazamadım. Ama çok sade ve samimi hislerim var. Seviyorum. Çok seviyorum. Her yeni güne gözlerimi açtığımda sana olan sevgimin büyüdüğünü hissediyorum. Sana olan sevgimle ben de büyüyorum. Güzelleşiyorum ve güçleniyorum. "Insan sevince yeşerirmiş." diyor şair. Seni sevdikten sonra dallarım güçlenmeye, tomurcuklar açmaya başladı. Şaşırıyorum bir insan başkasının kalbinde nasıl bu kadar yer edinebilir. O kadar çoksun ki içimde bunu sana anlatmanın yollarını arıyorum. Sana olan sevgimi, gözümdeki değerini nasıl anlatsam diye düşünüp duruyorum. Bir insan bu kadar sevilmez, özlenemez. Ah sevgilim konu sen olunca tutuluyor dilim devrik oluyor cümlelerim. Söylediğin güzel bir sözün bile dünyadaki tüm güzellikleri deler geçer. Gülüşünü, bakışını, sarılışını demiyorum sevgilim bir ufak kelamın bile bana dünyadaki diğer güzel şeyleri unutturur. Hayatımda, kaburgalarımda seninle alakalı ayırdığım gizli, nadide bir köşe var. Orada bir annenin çocuğuna baktığı gibi bakıyorum sana. Ruhumda ki en güzel çiçekler bir tek sana ait. Tek başıma yürüdüğüm bu yolun en güzel manzarası sensin. Her şey bir yana sen sol yanıma sevgilim. Hergün söylediğim o "iyi ki" kelimesini buraya bırakıyorum, ne kadar iyi kilerle başlayan cümle varsa hepsi sana ait sevgilim...

[gulsu-kaplan]

Aşk nedir, diye sorduklarında cevap bulamıyorum. Ama kesin olarak bildiğim bir şey var . Birini gerçekten seviyorsan, bu kişiyi her koşulda seveceksin. Canım, sen güçlüyken ve zayıf olduğundan, sağlıklı olduğunda ve hasta olduğunda, mutlu olduğunda ve üzgün olduğunda, her halinle seviyorum. Ve bu asla değişmeyecek!

[gulsu-kaplan]

"Sen ol da; ister yâr' ol, ister 'yara' lütfun da başımın üstüne, kahrında"

[gulsu-kaplan]

Sana aşık olduğum günü hatırladım sevgilim. Bir sonbahar akşamıydı. Sararan yapraklar, kötü havalara inat baharı hatırlatıyordu gülüşün. Gülünce gözlerinin içi gülüyordu. Hayattaki tüm kötü şeylere inat burdayım der gibi bakıyordu gözlerin. Sana gün aşık oldum. Gözlerimi sanki yeniden açtım hayata. O günden sonra ne kendimi senden alabildim ne de düşüncelerimi. Baktığım gittiğim gezdiğim her yerde sen vardın. Senin hayalinle yaşadım her şeyi. Gel, sensizliğe mahrum etme beni. Ben seni sensiz de severim ama yokluğun günden güne eritir bedenimi. Gel sevgilim. Ruhum seninle dolsun, seninle sonsuz olalım.