Black Memories

Uncensored story of a Lifaholic

[thisolddag]

Things I’m Looking Forward to Right This Very Second. 1. My arms around my husband’s neck, his smell that never changes, that is like everything else about him - a constant. I love a good reunion. 2. Handing over my finished novel to the good folks at Random House. Just have to fuckingfinish it. That’s a new verb now. Fuckingfinish. 3. My kid’s ambling off the school bus in a few hours. 4. Floppy hats and oversized sweaters and my fingertips working themselves into a pair of gloves. This is the part where I stop longing for summer. This is the part where I relinquish myself to the frost and cold, when I get on my knees and help the boys with their mittens. Bundling up is nice, once in awhile. 5. The morning when I log on and type Ebola into google search and it’s all ‘Gone! Yay! We did it!” 6. Bare branches. 7. My patio cushions arriving. 8. The quiet that settles around the house come 9pm, punctured only by the crunch of tortilla chips and the whispery turning of pages. 9. When the privacy of people in the public eye doesn’t become something they have to fight for, advocate, or struggle with. Privacy is a commodity. It is a luxury. It is something I value even as I write a blog sharing my thoughts, my feelings, my arms around my husband’s neck. But here’s the trick. There are things I will never intend to share, and there’s a comfort in that. I need that comfort. 10. Um. Christmas.

[harieeee]

A kitten sneaked in to my room, looking for shelter #Rain

[innocenttmaan]

Andres Amador is an artist who uses the beach as his canvas, racing against the tide to create these large scale temporary masterpieces using a rake or stick ..

Andres’ creations are simply stunning and knowing that these delicate creations are temporary somehow makes them even more beautiful.

[beatpie]

Golden bees from the tomb of King Childeric

[gonewildforawhile-blog-blog]

[bestof500px-deactivated20131014]

4 elements - I 4 Elementi by RaffaeleBallirano | http://500px.com/photo/46889330

[harieeee]

a tale from my life

കാവ് കടന്നു വേണം വീട്ടിലെത്താൻ, ഭര ദേവത വാഴുന്ന കണ്ണാടിക്കാവ്. സന്ധ്യ മയങ്ങിയാൽ ആകക്കൂടി ഇതുവഴി നടക്കാൻ ധ്യയിരം കാട്ടുന്നത് അച്ഛനാണ് പിന്നെ കാവിലെ കാരായ്മക്കാരൻ വെളിച്ചപ്പാടും . കണ്ണാടിക്കാവിൽ കുടിയിരുത്തിയ യക്ഷീടെ കഥ പറഞ്ഞു  പേടിപ്പിച്ചു  അമ്മ ചോറൂട്ടുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞിട്ട് നാളുകളായെങ്കിലും എനിക്ക് പേടി മാറീട്ടില്ല, തക്കം കീട്ടുമ്പൊ എന്നെ ശാപ്പിടാൻ റെഡി ആയി ഇരിപ്പുണ്ടാവും ആ പൂതന, അത്രയ്ക്ക് കൊതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്റെ ഇളം ശരീരം കാട്ടി യക്ഷിയെ എന്റെ സ്വന്തം അമ്മ.  വീട്ടിൽ  പോകാതെ അമ്പലത്തിൽ  പോയി കിടന്നാലോന്നു ഒരു ആലോച്നയില്ലാതില്ല പക്ഷെ കാവ് കടക്കാതെ  പേടിച്ചു മടങ്ങിപ്പോയീന്നു ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ......   

അഭിമാനക്ഷതം എനിക്ക് ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ല,   പക്ഷെ                           ........അമ്മ           കാത്തിരിക്കണ് ണ്ടാവും ഉമ്മറത്ത്‌ . ,

കാവിനു മുന്നിലെ പാടം കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞു തരിശായി കിടക്കുന്നു, പാഞ്ചാലിപ്പുഴ പാതി മയക്കത്തിലാണ്. കണ്ണാടിക്കാവിലമ്മേ  മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു വരമ്പത്ത്  കാലുറപ്പിക്കാതെ ഓടി .......    കാവിലമ്മ കാത്തു.,  പരിക്കൊന്നും കൂടാതെ വീട്ടിലെത്തി. പുഴയില് പോയി കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നോളു,   അച്ഛൻ പോയിട്ടുണ്ട് , കേക്കണ്ട താമസം ...അച്ഛൻ കുളി കഴിഞ്ഞു കേറ്ന്നതിനു മുൻപ് പുഴക്കലെത്തണം,  പിന്നാമ്പുറതൂടെ ഓട്ടം പുഴക്കരയിലേക്ക് നീട്ടി ......പെടിതോണ്ടൻ ഇവൻ എറണാകുളം വരെ ഓടിയാ പോയത് അമ്മേടെ ശകാരം അടുക്കളെന്നു കേട്ടു.

                                                                                  കുളികഴിഞ്ഞു ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോളും അമ്മയ്ക്ക് അതെ സംശയം , തിരുമാന്ധാംകുന്നും അങ്ങാടിപ്പുറോം അല്ലാതെ ഒരു ലോകം എന്റെ അമ്മ കണ്ടിട്ടില്ല. മറുപടി പറയാതെ ഞാൻ ഒരു സംശയം ഉന്നയിച്ചു ,പാടത്തെ നെല്ലിനു പണ്ടത്തെ രുചിയില്ല്യാല്ലേ അച്ഛാ....രുചി മാത്രല്ല വിളവും  നന്നേ കുറവാ..വാരി വലിച്ചു അധികം കഴിക്കണ്ടാന്നാണൊ  അച്ഛൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് .  കഴിഞ്ഞ തവണ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞിട്ടു കാവില് കാര്യായിട്ടൊന്നും കൊടുതില്ലാല്ലോ, അമ്മേടെ പരിഭവം  ..പട്ടിണി കിടന്നൂന്നുവെച്ചു കാവിലമ്മക്ക കാര്യായിട്ടൊന്നും സംഭവിക്കൂല്ലാമ്മെ നിക്ക് ലേശം മോര് തരൂ ..അസത്തെ കാ‍ന്താരി അരച്ച് തേക്കും ഞാൻ നിന്റെ നാവില് .മോര് കിട്ടില്ലാന്നു ഉറപ്പായപ്പോ ഞാൻ മതിയാക്കി എണീറ്റു.

                                                          ഞാൻ കിടക്കണ മുറീക്ക് ആകെ ഒരു ജനാലയെ ഉള്ളൂ അതീക്കൂടി നോക്കിയാ കാണണതു കാവിലെ  പാലമരം, അതിലാണ് എന്റെ ചോര കുടിക്കാൻ തക്കം നോക്കി യക്ഷി ഇരിക്കണത്.,  എത്ര നോക്കണ്ടാന്നു വിചാരിച്ചാലും കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു നാല് തവണയെങ്കിലും ഞാൻ കാവിലേക്കു നോക്കിപ്പോവും അതോണ്ട് ഞാൻ മിക്കവാറും കിടക്കണേതു അമ്മേടെ കൂടെ ആയിരിക്കും, ഇന്ന് അതിനു എനിക്ക് തോന്നണില്ല , ആകെ വർഷത്തിൽ കിട്ടണ 10 -20 പറ നെല്ലും മീനാക്ഷീടെ പാലും കൊണ്ട് ജീവിക്കാനൊക്കില്ല് എന്ന് മനസ്സിലായ്പ്പം തുടങ്ങിയ ജോലി തെരച്ചിലിന്റെ ഭാഗമായി എറണാകുളത്തു പോയതാണ്, ജോലി കിട്ടും പക്ഷെ ഉസ്കൂള് നടത്തണ അച്ഛനു  15 ലക്ഷം കൊടുക്കണം  അമ്മയോട് പറയാൻ വയ്യ (15 രൂപ പോലും എടുക്കാൻ പ്പാവത്തിന്റെ കയ്യില കാണില്ല, ലക്ഷം ന്ന് കേട്ട് ബോധം കെടാനും സാധ്യതയുണ്ട് ).

                                ഇന്ന് കൂട്ടിന്  യക്ഷി തന്നെ . തിരുമാന്ധാംകാവിലമ്മ ഒരു  ഉസകൂൾ തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ ............................................. 

[perudence7]

the primary school for little vampire kids~

[billdomonkos]

(Bill Domonkos, 2013)

[bookmania]

“Tonight I can write the saddest lines.” — Pablo Neruda