Ephemeral 🌹

I am someone who loves isolation yet craves to be wanted. Someone who's always second in anything. Someone who prefers the presence of books and dogs yet values friendship more than anything. Someone who easily cries on romantic or drama movies but laughs moments after. Someone who's never been in the spotlight and never even dreamt of it. Someone who constantly say she doesn't want to expect but still expecting. Someone who always fall for the wrong person but manages to love again after. Someone who gives importance to trust and promises though every person she meet keeps breaking them. Someone who have lots of insecurities. But see, she lives. Personal Posts

[homietwt]

[hauntinguncertainties]

I still remember that bed, your voice, your touch, your smell, your laugh, your hugs, your whispers, your jokes. Hours felt like forever with you. I shouldn’t but I miss you. The sea will always remind me of you, JT.

[archangelruind]

my friend is studying for the mcat and was just trying to explain to me about heat transfer and she said ‘you know, like the reason you get cold when you go outside on a freezing day is that your tiny human body is trying to warm up the entire universe’ and i think that’s the best thing i have ever heard

[telesilla]

I kind of needed this today. Thank you.

[amargedom]

“About all you can do in life is be who you are. Some people will love you for you. Most will love you for what you can do for them, and some won’t like you at all.”

—

[hauntinguncertainties]

Gusto ko lang naman ng stability sa buhay ko. Haha. Bakit ba hindi maibigay? Kahit isa lang.

[cassercole]

we love who we love. sucks.

[aseaofquotes]

Melissa De la Cruz, Van Alen Legacy

[ghostlywriterr]

[poemswords]

“Do you ever wonder whether people would like you more or less if they could see inside you?”

— John Green, An Abundance of Katherines (via books-n-quotes)

[poems-and-word]

“It’s hard to find out you don’t know a person the way you thought you did. It’s hard to find out the face you thought you loved is only a mask.”

— Stephen King, Needful Things (via books-n-quotes)

[hauntinguncertainties]

Hahahahahahaha. Ano kayang pakiramdam niya? Palit kami. Sana wala ding tumatakbo sa isip ko. Sana blangko din. Walang masabi. Walang laman. Walang maramdaman. Sabagay, walang halaga.

Bakit ang dami kong nararamdaman????

Palit nalang kami.

[hauntinguncertainties]

Sa mga gabing napupuno ang puso ko ng inis at galit, hindi na ako sayo kakapit. Aasahang lilipas din lahat kinabukasan.

Malagpasan lamang ang panandaliang poot na galing sa lahat ng mga salitang ang dali mong binatawan pero hindi mo kayang panindigan.

Sakit na galing sa hindi mo pagpansin sa aking mga pakiusap at aking mga luha.

Pighati galing sa panandaliang ligayang kinakapitan at patuloy na umaasang tunay ang naramdamang pag-ibig.

Pagod sa pagpilit na baka maging sapat ka sa taong iba naman talaga ang hinahanap. Iba ang destinasyon, iba ang hangganan.

Sana matapos na ang poot, ang sakit, ang pighati, at ang pagod na dulot ng pagmamahal sa taong hindi naman tayo ang pinili. At kailan ma’y hindi.

Hindi mo kailangang manira o manakit, para saan ang pag ganti? Para saan pang nagmahal ka? Hindi tayo gagaya sakanila.

[tackled]

[somepiecesofmyheartandsoul-deac]

“I know it is hard enough to love me. I know that better than you do. I know that better than anyone else.”

— Lukas W. // Coffee thoughts #174

[lmaoooo]

you can be doing okay for days, weeks, and all it takes is one word, one wrong thing and suddenly your body becomes an avalanche.

[hauntinguncertainties]

Pwede ba akong magalit? Hindi ako okay. Ayoko na. Bawiin niyo na lahat. Hindi sapat ang ganitong paghihirap para sa kapirasong alala na hindi ako sigurado kung totoo. Sa mga salitang binitawan na hindi naman kayang panindigan.

Sana hindi ginawa, kung hindi pangmatagalan. Sana hindi pumayag, kung nakikitang may hangganan.

Natuto, oo. Pero ayoko ng maging hintuan ng mga taong hindi sigurado. Ayoko ng bandang huli ako yung dehado. Paulit ulit kong pinilit yung sarili ko sa taong ayaw naman akong hawakan ng buo. Wala ako sa plano. Ipinilit kong may plano. Ngayon, oo. Bukas, baka hindi. Sa mga susunod, tingnan natin. Ganun kadali. Kasi hinayaan. Bakit ko hinayaan? Bakit ko ipinilit? Bakit ko minahal?

Hindi nalang. Ibalik niyo ko sa umpisa. Nakita ko na yung dulo.

Kaparehas ng dulo niya sa lahat ng taong dumaan sakanya. Hindi ako natatangi. Hindi ako espesyal. Balang araw makkwento din ako, kung paano ako tinapos ng salitang hindi ko man lang narinig ng harapan. Nakatago. Itinago. Walang nakakaalam. Isa na lamang ala ala ng nakaraang makakalimutan din kalaunan. Tutuloy ang buhay. Paano ako? Gusto ko ring magpatuloy.

[hauntinguncertainties]

Ang dali dali niyang unahin yung sarili niya. Ang dali kong bitawan, ang dali kong itapon, ang dali kong isantabi. Minsan naiisip mo na sana kaya mo ding gawin sakanila no? Kaso sa minsang pagpili mo na unahin naman yung sarili mo, bandang huli sayo pa yung sisi na hindi ka marunong magtiis. Na kulang ka padin kahit ubos ka na.