Eskiden birileri bana onlara kötü davranan insanları anlattığında hep garipserdim.
Mesela bi keresinde birisi “Hasta olduğumda nasıl olduğumu merak bile etmedi” demişti, anında yüzümü buruşturmuştum, çünkü ben kesin bi daha konuşmazdım. Konuştum.
Birisi “Onu ağlayarak aradığımda umurunda bile olmadı” dediğinde göz devirdim, çünkü ben asla yanında durmaya devam etmezdim. Durdum.
“En zor günümde yanımda olmadı” dendi, iç çektim, çünkü ben asla yanımda ona tekrar yer ayırmazdım. Ayırdım. “Bana herkese davrandığı gibi davranıyor” denildi güldüm, o zaman hayatında ne işi var dedim. Hayatımın en büyük boşluğuna onu koydum. Çok büyük konuştum her defasında. Her defasında tükürdüğümü yaladım. Ve şimdi görüyorum, ileride doğru şeyleri doğru insanla yaşamam için bunları yaşamam lazımmış. Benim bu konuda sınavım buymuş. Sağlık olsun.








