Hersenspinsels

In de trein tel ik de bomen en op een feestje sta ik buiten. En, want daarom dus.

[hersenarbeid]

Want je keek en lachte, maar zag en voelde niks.

[hersenarbeid]

En in mijzelf vraag ik me af; na hoeveel teleurstellingen, ga je iemand zijn gedrag boven zijn woorden geloven?

[hersenarbeid]

En ik liep over dezelfde weg, in de hoop nu wel de kiezels en hobbels te zien. Bleek ik hierdoor heel het uitzicht te missen.

[hersenarbeid]

Want nog altijd is alleen zijn minder eenzaam dan met mensen die de ruimte leeg doen voelen.

[hersenarbeid]

Want misschien lacht het leven me deze keer wel toe. Ik bedoel geen lachje maar zo’n grote glimlach van oor tot oor.

[hersenarbeid]

En iedere stap voelt als de verkeerde, alsof stilstand beter is. Maar dan lijkt het op drijfzand en ben ik bang niet meer boven te komen.

[hersenarbeid]

Want het bleek niet de verkeerde bloemenmix te zijn die ik had gezaaid, enkel de verkeerde plek met te veel schaduw.

[hersenarbeid]

Want voor of achteruit, een stap blijft een stap.

[hersenarbeid]

Want ik wil je zien stralen, of op z’n minst zien lachen. En als dat niet gaat, mag het ook wel in gedachte zijn. Gewoon een kleine glimlach, of enkel een kronkel rond je mond.

- gewoon omdat je ook vandaag weer bent blijven staan.

[hersenarbeid]

Want hoe meer ik het wil, hoe minder het bij me lijkt te horen.

Hoe steviger ik vasthoud, hoe vaker het voelt als verloren.

[hersenarbeid]

En je was aan het typen, ik zag het op mijn scherm. Je typte en verwijderde en typte weer opnieuw. Net zo lang tot dat jij al je moed, en ik al mijn hoop verloren was.

[hersenarbeid]

Want je moet de dagen plukken, maar wat als er geen bloemen staan?

[hersenarbeid]

En ik heb je niet echt nodig, enkel in de zomer kan ik wat gezelschap gebruiken.

Want ik heb je niet nodig, maar de winter voelt wat donker zo alleen.

Maar echt ik heb je niet zó nodig, maar de lente en herfst lijken wel wat lang zo zonder jou.

[hersenarbeid]

En toen bleek dat wat ik wilde en wat ik nodig had, twee totaal verschillende smaken waren.

- Als ijs in de zomer, gekozen onder druk.

[hersenarbeid]

En er staat een veld vol bloemen speciaal neergestreken voor mij. Toch lijkt alleen het onkruid mijn aandacht te trekken.

[hersenarbeid]

En je bedoelt het niet zo, maar onbedoeld en bedoelt voelen uiteindelijk allebei hetzelfde.

[hersenarbeid]

En ik weet dat ik het mij niet persoonlijk aan moet trekken, maar wat als dat mij het beste past?