@herseyhaziran - Tumblr Blog

saçları değişti, gülüşü daha da güzel*

Gelme artık. Kırık dökük her yer, incinirsin.

ilaçlarla toparlanışlar, hayallerle yıkılışlar.

**eşqin bir ölümdür, qalmışdır yalnız,

yaşamaq adıyla bir quru nəfəs.

**gül yola baxırdı, rəngi solmuşdu,

bülbülün eşqiylə gözü dolmuşdu.

Herkes yaşattığını yaşarken sen benim buruk gülümsemelerimi hatırla.

Ben istiyorum ki birileri ölmediği sürece hayatımızdan çıkmasın, dev hatalar yapılmasın, yollar ayrılmasın, birini sevdiysek hep sevelim.

ben seni çok sevdim, belki zordur anlaması sessizliğimden.

Koca koca yangınlara kafa tutarsın da göğsündeki mumu söndürmeye gücün yetmez.

senle unuttum bütün ezberlerimi, pişman değilim ama göçtüm kederden.

kimsenin seni anlamadığını düşünmeye başladığında duvarlarla tanışıyorsun.

“I wish I could press snowflakes in a book like flowers.”

— James Schuyler, The Morning of the Poem (via starsmended-blog)

“May the stars become my eyes And the wind become my hearing”

— Insomnium - Under the Plaintive Sky (via svanprinsessan)

Let’s be honest. We’re all here because posts are still in chronological order.

“I wish to learn silence from the dark woods, the unused middle rooms, from the girls in their white dresses,”

— Ilse Aichinger, tr. by Beth Bjorklund, from Verschencter Rat: “Wish,”

“She never said a word about the things that really upset her, because they weren’t fit to be put into any words at all.”

— Ingeborg Bachmann, from Three Paths to the Lake; “Eyes to Wonder,”

“But I’m not ready to speak about you, Not yet. Perhaps I will never be ready, nor you to be spoken of.”

— Denise Levertov, from Life in the Forest: Poems; “Metamorphic Journal,”