Het Rode Schaap

[hetrodeschaap-blog]

kou laat gevoelens verliezen pijn spreekt in de reflectie van ijs die mij breekt terwijl ik rivieren blijf oversteken door steeds weer terug te gaan naar daar waar ik mijn warmte verloor

[hetrodeschaap-blog]

Ik ben sneeuw

Als je door het raam naar me kijkt, zul je verzuchten hoe mooi, licht en puur ik wel niet ben. Binnen omarmt de warmte je meer dan ooit met een haardvuur en een gebreide trui die vorig jaar nog eens geen draad was. Terwijl jij de laatste stomende kop thee van de dag drinkt, lig ik daar buiten verstopt achter je gordijnen te bevriezen. Wachtend tot wereld me met wat zout laat transformeren tot een nattig bruin goedje naast de stoeprand. Al wetend wachtend dat je morgen op mij valt, omdat de wereld over me heen heeft gelopen, weet ik dat de aangestampte gladheid jou weer dichter bij mij brengt.

[hetrodeschaap-blog]

De avonturen van een OV zigeuner #1

Ik loop de warmte tegemoet, klap een stoeltje naar beneden en neem plaats in de ruimte met niemand. Een Afrikaanse man stapt in. In zijn rechterhand draagt hij een versleten laptop tas die net iets donkerder tint dan zijn huid. Een bolhoedje in dezelfde kleur balanceert op zijn afrokapsel. Intussen ben ik aandachtig in mijn aantekeningen verdwenen. Als ik na een tijdje gerommel hoor, kijk ik op, recht in de ogen van de man. Hij lacht het goud van zijn tanden bloot en strekt de arm met een zilveren blikje. "Wil je drinken?" Vraagt hij. Ik schud mijn hoofd. "Nee, dank je wel." Waarna de man opstaat en wegloopt.

[hetrodeschaap-blog]

Toen in september "So you think you can dance" weer begon, maakte ik kennis met een nummer. Het deed me iets. De tekst (gezongen met een soort Janis Joplin stem) over een dag dat we oud zouden zijn, heeft me dagen laten piekeren, maar het is simpelweg een waarheid. De grootste hersenkronkel was nog om te ontdekken wie deze artiest was. Was het een man of een vrouw? Ik had geen idee. Na dag zoeken stuitte ik eindelijk op Asaf Avidan, een zanger.  

Nu stuitte ik vandaag toevallig weer op Asaf, maar nu samen met Rona Kenan. Het orgineel is eigenlijk van Tom Waits, maar deze versie klinkt net zo lekker. Vooral bij dit sneeuw weer. Luister en geniet!

[hetrodeschaap-blog]

Tafelen

het kloppende gevoel van vastgehouden harten rondom het hout van de tafel waarop ik mijn lach leg als tafelkleed van zenuwen de laatste kaars gedoofd door angst in het zwart van je ogen reflecteert een tafel gedekt met liefde